ไปที่เนื้อหา


รูปภาพ

[OS] This Christmas

twomoons

มี 8 โพสต์ตอบกลับกระทู้นี้

#1 Uriel M. Macdragulj (✔)

Uriel M. Macdragulj (✔)
  • นักสะสมตัวยง
  • 6976 โพสต์
  • เลขประจำตัว 526

    • ไม้: เชอร์รี่ | ยาว: 11 1/2"
      แกนกลาง: ขนหางยูนิคอร์น
      ความยืดหยุ่น: ดีดตัว
    เหรียญรางวัล
            

โพสต์เมื่อ 06 January 2022 - 07:36 PM

 
 
This Christmas
 
 
By twomoons
 
 
 
 
ฉันมาทำอะไรที่นี่กันนะ..
 
คำถามเดิมดังสะท้อนในหัวซ้ำไปซ้ำมา ราวกับบทเพลงที่ถูกตั้งให้เล่นวนซ้ำอัตโนมัติ ท่ามกลางแสงสะท้อนจากดวงไฟนับพันหมื่นดวง เสียงพูดคุยเซ็งแซ่ดังเคล้าคลอกับเสียงหัวเราะอันเปี่ยมสุข และบรรยากาศรื่นเริงของงานเทศกาล เธอคงเป็นเพียงคนเดียวกระมังที่ไม่ได้รู้สึกอินไปกับการเฉลิมฉลองของปลายเดือนธันวาคมนี้เลย ทั้งที่อีกไม่กี่ชั่วโมงก็จะปีใหม่แล้ว ผู้คนส่วนใหญ่ก้าวข้ามปีสองพันยี่สิบเอ็ด เข้าสู่ปีสองพันยี่สิบสองไปพร้อมกับหัวใจที่ฟูฟ่อง แต่ดูเธอสิ.. มีความสุขแบบนั้นหรือเปล่า คำตอบคือไม่เลย – ไม่เลยสักนิดเดียว จะให้เธอมีความสุขเหมือนคนอื่นได้อย่างไร ในเมื่อบริษัทที่ทำมาเนิ่นนานเพิ่งปิดตัวลงเพราะพิษเศรษฐกิจ เธอกลายเป็นคนตกงานทั้งที่หนี้สินก็ยังใช้ไม่หมด เงินเก็บที่มีอยู่ตอนนี้จะเพียงพอกับค่าใช้จ่ายไปอีกกี่เดือนก็ไม่รู้ ความล้มเหลวกับภาระมากมายต่างพากันซัดโถมเข้าใส่ราวกับคลื่นทะเล ดึงเธอให้จมลงไปในมหาสมุทรแห่งความสิ้นหวัง จนอดที่จะตั้งคำถามในใจไม่ได้ว่า เธอควรจะกัดฟันอดทนเพื่อมีชีวิตอยู่ต่อไปหรือเปล่า หรือควรจะหลีกหนีปัญหา หลีกหนีจากโลกอันเส็งเคร็งใบนี้ไปให้รู้แล้วรู้รอดดี 
 
ดวงตาสีน้ำตาลเข้มละจากต้นคริสต์มาสที่ตั้งตระหง่าน หลุบมองปลายเท้าตัวเอง แล้วเหยียดยิ้มแค่นด้วยความสมเพช ในชั่วขณะหนึ่งที่อารมณ์สีเทากำลังกลืนกินตัวตนของเธออย่างเชื่องช้า บางสิ่งที่สั่งสมในใจมาเนิ่นนานกลับถึงคราวระเบิด ก่อนจะแล่นริ้วแทรกซึมไปทั่วทุกอณูเซลล์ เธอเกลียดเสียงหัวเราะของผู้คนรอบข้าง นึกชังรอยยิ้มของบุคคลที่เธอไม่รู้จัก อิจฉาความสุขสมหวังที่พวกเขาต่างได้รับ และนึกสังเวชตัวเองเหลือเกินที่กลายเป็นคนขี้แพ้พาลไปทั่ว ก็แล้วจะให้เธอทำอย่างไรล่ะ ทุกอย่างมันเกิดขึ้นรวดเร็วมาก เร็วเกินกว่าที่เธอจะได้ทันตั้งตัว มันไม่มีเวลาให้เธอได้ยอมรับหรือเตรียมใจ ไม่มีแม้แต่โอกาสให้เธอเลือกหรือคว้ามันไว้ด้วยซ้ำ ทั้งหมดทั้งมวลนั้นหนักหนาเกินกว่าที่เธอจะรับไหว แต่จะให้ร้องไห้ออกมาโดยไม่อายใคร เธอก็ทำไม่ได้เหมือนกัน ไม่อยากรับความสงสารหรือความเห็นใจจากใครทั้งนั้น สุดท้าย เมื่อไม่อาจทำอะไรได้ไปมากกว่ากล้ำกลืนก้อนสะอื้นลงคอที่ขมปร่า เธอสะกดกลั้นหยดน้ำตาอุ่นร้อน แล้วสับฝีเท้าปลีกตัวเดินหนีจากฝูงชนไปอย่างเงียบงัน
 
สองเท้าอ่อนแรงเดินเลียบไปตามท้องถนน และปล่อยให้ความคิดมากมายถูกกลืนหายไปในยามราตรี จุดหมายปลายทางของเธอจะจบลงที่ไหนตรง เธอเองก็ไม่รู้ แต่ยังไม่อยากกลับบ้านเลย เธอไม่รู้ว่าควรจะต้องทำตัวยังไงตอนกลับไปเจอหน้าเขา ควรจะบอกเรื่องนี้กับเขาดีไหม แล้วถ้าใช่ – เธอควรจะต้องเริ่มพูดจากตรงไหนดี คำถามมากมายพากันประเดประดังเข้ามาในหัวไม่หยุด จนไม่อยากคิดอะไรอีกต่อไป สิ่งที่เธอต้องการที่สุดในตอนนี้คือการพัก พักจากทุกสิ่งทุกอย่าง เธออยากหลับไปตลอดกาล ไม่อยากตื่นขึ้นมารับรู้เรื่องราวใด ๆ อีกแล้ว
 
การจราจรของกรุงเทพมหานครยังคงติดขัด โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงเทศกาลและเวลาเลิกงานของมนุษย์เงินเดือน แสงไฟจากโคมสัญญาณคนข้ามถนนเปลี่ยนเป็นสีแดงในวินาทีที่เธอหยุดฝีเท้าตรงริมฟุตบาท เสี้ยววินาทีหนึ่งของความคิดอันโง่เขลา เธอนึกอยากจะก้าวขาลงไปยืนบนท้องถนนให้รถยนต์พวกนั้นชนให้มันรู้แล้วรู้รอด ทว่านั่นเป็นเพียงแค่เสียงหนึ่งของความคิดเท่านั้น เอาเข้าจริง เธอไม่ได้มีความกล้าหาญขนาดนั้นหรอก มีใครบางคนเฝ้ารอให้เธอกลับไป และเธอก็เห็นแก่ตัว ทิ้งใครคนนั้นให้อยู่ตามลำพังไม่ได้
 
เสียงโทรศัพท์ดึงเธอหลุดจากภวังค์ความคิด ก่อนสมาร์ทโฟนราคาหลักหมื่นปลายจะถูกหยิบออกมาจากกระเป๋าสะพายใบเก่ง เธอจดจ้องรายชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอด้วยนัยน์ตาสีน้ำตาลเปลือกไม้ และกำแพงความเข้มแข็งที่เคยมีก็ถึงคราวสั่นคลอน กระนั้น การแสดงท่าทีอ่อนแอต่อหน้าเขาก็ยังไม่ใช่ทางเลือกที่ดีสำหรับเธอ หญิงสาวสูดลมหายใจลึกเพื่อข่มความอ่อนไหว แล้วขานรับปลายสายด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง ราวกับเรื่องแย่ ๆ ทั้งหมดมันไม่เคยเกิดขึ้น
 
“ว่าไง – อื้อ เลิกแล้ว กำลังจะกลับ ยังไม่ได้ทานอะไรเลย เดี๋ยวกลับไปทานกับเธอที่บ้าน อื้อ – ฉันไม่เป็นไร ปกติดี – จริง ๆ เธอไม่ต้องเป็นห่วงหรอก แล้วเจอกันนะ”
 
กระแสเสียงนุ่มนวลจากปลายสายนั้นยังคงถามไถ่กันด้วยความห่วงใยเหมือนเคย เธอรู้ว่าเขาไม่เชื่อในสิ่งที่เธอบอกไปก่อนหน้านี้หรอก เรารู้จักกันมานาน.. นานมากพอที่เขาจะจับสังเกตถึงความอ่อนไหวที่ซุกซ่อนอยู่ในน้ำเสียงของเธอได้ แต่เพราะเขาไม่ใช่คนช่างเซ้าซี้ หรือชอบตั้งคำถามใด ๆ ให้เธอต้องลำบากใจ เลยทำเป็นมองไม่เห็นความผิดปกติเหล่านั้น และเฝ้ารอจนกว่าเธอจะยอมเล่าเรื่องทั้งหมดให้เขาฟังด้วยตัวเอง การติดต่อมาของเขาทำให้เธอตัดสินใจเดินทางกลับบ้านด้วยรถแท็กซี่ ยอมติดแหง็กอยู่บนท้องถนนอยู่นานนับชั่วโมง เพื่อไปหยุดยืนหน้าประตูบ้านแบบโง่ ๆ ความจริงเธอใช้เวลาทำใจอยู่หลายนาทีทีเดียว สำหรับ.. อะไรต่อมิอะไรที่เธออาจจะเผลอพรั่งพรูออกมาเมื่อเจอหน้าเขา จนเมื่อสภาวะอารมณ์อยู่ในระดับที่พอทำใจได้ มือบางจึงเอื้อมไปจับลูกบิดประตู ออกแรงหมุน ก่อนจะก้าวเข้าไปในตัวบ้านอย่างเงียบเชียบ
 
“กลับมาแล้ว”
 
น้ำเสียงที่เปล่งออกไปนั้นสั่นไหวตรงปลายเสียงนิดหน่อย และเธอก็นึกภาวนาว่ามันจะเจือจางมากพอที่จะไม่ทำให้อีกคนจับสังเกตได้ แม้จะรู้ว่ามันแทบจะเป็นไปได้เลยก็ตาม เธอลอบผ่อนลมหายใจหลายครั้งคล้ายกับกำลังปรับอารมณ์ตัวเองให้คงที่ ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับฝีเท้าบางย่ำลงบนพื้นไม้ ใกล้ขึ้น.. ใกล้ขึ้น.. จวบจนกระทั่ง ร่างสูงไล่เลี่ยกันของหญิงสาวอีกคนโผล่มาให้เห็นในครรลองสายตา เธอจึงได้ตระหนักรู้ว่าความพยายามทั้งหมดล้วนแต่ไร้ค่าสิ้นดี
 
“กลับมาแล้วเหรอ วันนี้เป็นไงบ้าง เหนื่อยหรือเปล่า”
 
น่าแปลก.. ทั้งที่รู้ว่าควรจะตอบกลับไปว่าอะไร แต่พอถึงเวลากลับพูดอะไรไม่ออกสักคำ เหมือนกับทุกอย่างมันพุ่งมาจุกอยู่ในลำคอจนไม่สามารถเปล่งเสียงใดออกมาได้ หัวใจที่เว้าแหว่งจากการถูกความผิดหวังกัดกินนั้นได้รับการเติมเต็มจนอุ่นซ่าน ด้วยประโยคคำถามเพียงไม่กี่คำ 
 
“นิดหน่อยน่ะ ไม่เป็นไรหรอก”
 
“ไปเจอเรื่องอะไรมาเหรอ”
 
เธอส่ายหน้าตอบ พยายามส่งยิ้มให้เขาได้คลายกังวล แม้ว่ารอยยิ้มของเธอจะบิดเบี้ยว ดวงตาจะสั่นไหว แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็พยายามปั้นยิ้มอย่างเต็มความสามารถ เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายต้องรู้สึกกังวลใจตามไปด้วย – จะบอกได้ยังไง ฉันจะบอกเธอได้ยังไงว่าตอนนี้ฉันไม่มีอะไรมั่นคงเลยสักอย่าง แทบไม่เหลืออะไรแล้วด้วยซ้ำ
 
“ไม่เป็นไรนะ เดี๋ยวมันก็ผ่านไป”
 
ถ้อยคำปลอบโยนเปล่งออกมาจากริมฝีปากบางที่ยังคงเปื้อนยิ้ม เขาจับจ้องเธอด้วยดวงตาสุกใส ความห่วงใยฉายชัดจนเธอรู้สึกถึงมันได้ เช่นเดียวกับสัมผัสจากปลายนิ้วที่แตะลงบนหลังมือ ก่อนฝ่ามือนุ่มคู่นั้นจะค่อย ๆ กอบกุมมือของเธอเอาไว้ กำชับแน่นเพื่อถ่ายทอดทุกความรู้สึกโดยไร้คำพูดใด
 
“..อืม”
 
“อยากกอดไหม”
 
เธอไม่ตอบ แต่พยักหน้าช้า ๆ ในขณะเดียวกันก็พยายามกลั้นน้ำตาไว้อย่างเต็มที่ เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายมองเห็นว่าเธอกำลังใกล้จะแตกสลายเต็มทนแล้วเหมือนกัน จนกระทั่งวินาทีที่ร่างของเธอถูกดึงรั้งด้วยแรงอันน้อยนิด จมเข้าสู่อ้อมแขนของเขา กำแพงความเข้มแข็งที่เพียรพยายามสร้างมาตลอดก็ถึงคราวพังทลาย หยาดหยดน้ำตาไหลพรั่งพรูออกมาไม่หยุด เธอร้องไห้กับบ่าของเขาอย่างหมดความอดกลั้น ระบายทุกสิ่งผ่านเสียงสะอื้น และปลดปล่อยทุกอย่างผ่านอ้อมกอดที่กระชับแน่น 
 
เนิ่นนานหลายนาทีที่เธอเอาแต่ร้องไห้ในอ้อมกอดของเขา และเขาก็ไม่ได้พูดอะไร นอกจากกอดเธอไว้เงียบ ๆ เหมือนที่เป็นมาเสมอ ณ เวลานั้น เธอไม่รู้ว่าควรจะอธิบายความรู้สึกมากมายที่ก่อตัวขึ้นในใจว่าอย่างไร เธอไม่รู้.. ไม่รู้เลย มันเต็มตื้นเสียจนไม่อาจสรรหาคำใดมาพูดได้ แต่หากจะอยากหาคำไหนมาเปรียบเทียบกับความรู้สึกของเธอในตอนนี้ ก็คงจะไม่พ้นคำขอบคุณที่อยากจะมอบให้เขากระมัง
 
แม้ว่าเธออาจจะยังคงผิดหวังเสียใจกับเรื่องราวที่เกิดขึ้นในวันนี้ แต่อย่างน้อย การมีอยู่ของเขาก็ทำให้เธอรู้ว่าเธอไม่ได้เผชิญหน้ากับปัญหานั้นอยู่เพียงลำพัง ตอนนี้เธออาจจะยังมองไม่เห็นหนทางที่จะก้าวข้ามมันไปได้ ทว่ามือคู่นี้ที่คอยจับกันไว้ อ้อมแขนคุ้นเคยที่พร้อมจะโอบประคอง รวมถึงทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นเขา ก็ทำให้เธอได้ตระหนักรู้ว่าทุกอย่างย่อมมีทางออกเสมอ และมันจะไม่เป็นไรเลย ตราบใดที่ยังมีเขาอยู่ด้วยกัน
 
ซึ่งเธอก็หวัง.. ว่ามันจะเป็นเช่นนั้นไปอีกนานแสนนาน..
 
 
 
เมอร์รี่คริสต์มาส..
 
 
. . .
 
 
ต้อนรับปี 2022 ด้วยเรื่องสั้น 3 หน้าเวิร์ดจบ หวังว่าปีนี้จะมีเรื่องสั้นออกมาให้หลาย ๆ คนได้อ่านเยอะขึ้น แล้วก็จะพยายามมาต่อเรื่องยาวที่ดอง ๆ ไว้ให้จบด้วยครับ (อันนี้บอกตัวเองแหละ เอิ้ก) เป็นเรื่องสั้นที่ไม่มีที่มาที่ไปอะไรทั้งนั้น นอกจากฟังเพลงแล้วเกิดอยากจะเขียน คือเป็นเพลงที่ผมต้องฟังในช่วงวันคริสต์มาสของทุก ๆ ปี แล้วเราก็อยากเขียนมานานแล้ว แต่หาที่ลงไม่ได้ เลยดองยาวววว จนปีนี้ได้วนกลับมาฟังอีกครั้ง แล้วก็อยากเขียนอะไรอบอุ่นหัวใจพอดี ก็เลยเกิดเป็นเรื่องนี้ขึ้นมาครับ มันก็จะเน้นความรู้สึกของตัวละครล้วน ๆ เลย ๕๕๕๕๕๕๕ หวังว่าเรื่องสั้นนี้จะมอบความอบอุ่นหัวใจให้ทุกคนได้ไม่มากก็น้อยนะครับ 
 
 
เรื่องสั้นเรื่องนี้ได้แรงบันดาลใจมาจากเพลง 
 
Merry Christmas : Girls’ Generation – TTS
 
 
 
และขอมอบเรื่องสั้นนี้แด่ทุกคนที่มีซานต้าเป็นของตัวเอง ไม่ว่าซานต้าของคุณนั้นจะเป็นใคร และอยู่ในสถานะไหนของคุณก็ตาม
 
ถึงจะช้าไปหน่อย แต่ HAPPY NEW YEAR 2022 ครับ
 
 

แก้ไขโดย Uriel M. Macdragulj (✔) 06 January 2022 - 08:09 PM

  • Mytis Sutherland (✔), Minnas M. Macdragulj (✔), Selena Sutherland (✔) และ 6 สมาชิก ถูกใจสิ่งนี้

ภาพที่โพสต์

ภาพที่โพสต์

ภาพที่โพสต์

☽ Uriel M. Macdragulj || Sappharea House || MAGICIAN BANK No. 2564 || twomoons.


#2 Kelly B. Sutherland (✔)

Kelly B. Sutherland (✔)

    แฟนพันธุ์แท้ TWC ซีซั่น 1

  • นักสะสมตัวยง
  • 7170 โพสต์
  • เลขประจำตัว 1227

    • ไม้: ฮอว์ทอร์น | ยาว: 11 1/2"
      แกนกลาง: ขนหางนกฟินิกซ์
      ความยืดหยุ่น: ยืดหยุ่นดี
    เหรียญรางวัล
            

โพสต์เมื่อ 07 January 2022 - 02:35 PM

มาเม้นต์ล้าววว

 

จีง ๆ คืออ่านตั้งแต่โพสต์แล้ว แต่ไม่ได้คอมเมนต์ ๕๕๕๕๕๕ ต้องบอกว่าเป็นเรื่องสั้นควันหลงคริสต์มาสที่อบอุ่นและขม ๆ อยู่นะ มันขมมั้ยอะ ๕๕๕๕๕๕๕ ชอบการบรรยายความโลกแตกแหลกสลายของตัวละครมาก มันเป็นความรู้สึกยังไงอะ แบบ ท่ามกลางความสุขมากมาย แต่เรากลับรู้สึกดิ่ง รู้สึกว่างเปล่า รู้สึกผิดที่ผิดทางอะไรทำนองนั้นอะ เหมือนอยู่คนละโลก โดยเฉพาะประโยคเปิดเรื่องที่ย้ำความรู้สึกนี้เข้าไปอีก ชอบเลยแหละ

 

แต่พออ่านถึงว่าตัวเอกมีคนรัก แล้วอูเรียลใช้สรรพนามว่าเขา ก็แปลกใจนิดหน่อยที่อูเรียลแต่งหญิงชาย ๕๕๕๕ จริง ๆ มันไม่ควรจะแปลกใจอะ แต่แบบ พอเป็นเรื่องสั้นของอูเรียลต้องคิดถึงคู่รักสาวสาวไง พอเห็นคำว่าเขาเลยเซอร์ไพรส์นิดหน่อย แต่ตอนท้ายก็ได้เฉลยแล้วว่าเป็นผู้หญิงเลยคลายความสงสัยไปได้เยอะ เอาจริง ๆ ไม่เกี่ยวกับเนื้อเรื่องเลยท่อนนี้ เป็นความเซอร์ไพรส์ส่วนตัวเฉย ๆ ๕๕๕๕๕๕

 

มาต่อ ๆ แล้วนอกจากจะชอบความเหนื่อยชีวิตของตัวเอกแล้ว เรายังชอบที่คู่รักของตัวเอกไม่ทิ้งและคอยอยู่ข้าง ๆ ตลอด มันเป็นความรู้สึกที่ ถึงแม้เราจะรู้สึกเดียวดาย ผิดที่ผิดทาง แต่ยังมีคนหนึ่งที่คอยอยู่ข้าง ๆ และมอบเซฟโซนให้เราเสมอ ชอบมาก ๆ มันทำให้ความเหนื่อยที่บรรยายมาข้างบนหายไปเลย อบอุ่นมาก เป็นคริสต์มาสที่อบอุ่นที่สุดเลอ ๕๕๕๕๕๕

 

ช่วยด้วยทำไมเม้นต์ให้อูเรียลทุกเรื่องต้องยาวตลอด ยังไงก็ตาม รอหิมะหน้าร้อนกับชินอิบุกิอยู่เด้อ จะจบปีเจ็ดแล้วพ้มยังอยู่ปีสามอยู่เลย ช่วยด้วย


  • Uriel M. Macdragulj (✔) ถูกใจสิ่งนี้

aaaa.png

jNahG2j.png


#3 Alison Liner (✔)

Alison Liner (✔)
  • นักเรียนบ้านแซฟฟาเรีย
  • 1903 โพสต์
  • เลขประจำตัว 6994

    • ไม้: ยู | ยาว: 13"
      แกนกลาง: เอ็นหัวใจมังกร
      ความยืดหยุ่น: ดีดตัว

โพสต์เมื่อ 08 January 2022 - 03:38 PM

พ้มน่ะโดนมีดจี้หลังให้มาอ่านครับ..55555555555555555555

 

 

ม่ะช่ายยจริง ๆ กะคือหนูอยากอ่านตั้งแต่ออกมาแล้วแต่พอจะอ่านเอ้อะดันลืมซะได้ วันนี้นึกขึ้นได้กะเลยมาสานฝันต่อ ตอนแรกหนูเห็นชื่อเรื่องแล้วกะอ๋อ คริสมาสต์ต้องเกี่ยวกับอบอุ่น ๆ เฉลิมฉลองกับครอบครัวคนรักหวาน ๆ ทั้งเรื่องแน่เลย แต่พออ่านไปเรื่อยแล้วทุกอย่างมันผิดจากที่คาดไว้หมดเลย เป็นเรื่องแรกเลยที่หนูอ่านแนวนี้หนูชอบมากที่เปิดให้ตัวเอกรู้สึกเคว้ง อยากจะขิตแต่ก็ขิตไม่ได้ เพราะชีวิตยังมีคนอื่น ๆ ที่กำลังรอเราอยู่อะไรประมาณนั้นเหมือนเรายังมีเป้าหมายที่จะยังอยู่บนโลกนี้ต่อไปซึ่งเป้าหมายนั้นก็คือเขา

 

หน่วงเลยง่ะอ่านจบแรก ๆ ไม่เป็นไรพอมาคิด ๆ ดูมันกะรู้สึกหน่วงในใจเลยไม่รู้ทำไมทั้งที่จบแฮปปี้แท้ ๆ ออโหวว รอแนวผี ๆ อยู่นะฮับหวังว่าจะมีคนมาลงให้รี้ดมือใหม่ได้อ่านบั้ง แต่ก็รอเรื่องต่อไปของพิอูเนียวอยู่น้าถึงแม้พิจะชอบบอกว่าดองก็เถอะ 55555555555555555555


  • Uriel M. Macdragulj (✔) ถูกใจสิ่งนี้

ภาพที่โพสต์


#4 Dylan McGarden (✔)

Dylan McGarden (✔)
  • นักเรียนบ้านแซฟฟาเรีย
  • 990 โพสต์
  • เลขประจำตัว 6842

    • ไม้: โอ๊คอังกฤษ | ยาว: 8 1/2"
      แกนกลาง: ขนหางนกฟินิกซ์
      ความยืดหยุ่น: ไม่ยอมงอ
      ประดับโรสควอท
    เหรียญรางวัล
      

โพสต์เมื่อ 09 January 2022 - 10:37 PM

ผะผะผะผะผมมาแล้วงับ *มองมีดที่จี้หลัง* จ๊าก ไม่ใช่!! มาหวีดด้วยความยินดีและเต็มใจเป็นอย่างยิ่ง ภาษาพี่ไม้ก็คือสวยมากเลยโฮร ToT ประทับใจ เห็นแว้บ ๆ ตอนที่มาลงแรก ๆ ผมก็เข้ามาอ่านผ่าน ๆ แล้วก็ออกไปก่อนเพราะตอนนั้นเหมือนจะเล่นเกมอยู่ หงุง พอได้มาตั้งใจอ่านจริง ๆ แล้วแบบว่าหน่วง ๆ ในใจแปลก ๆ คือมันไม่ได้เศร้าแต่อ่านแล้วจะยิ้มก็ยิ้มไม่สุด ใดใดคือผมอินพอสมควรเพราะเข้ากับชีวิตช่วงนี้มาก ผมชอบความสัมพันธ์ของตัวเอกกับคุณคนนั้น ดูเป็นอะไรที่อบอุ่นดีมาก ๆ เขาคอยอยู่ข้าง ๆ เป็นอะไรก็กอดปลอบก็อยู่ด้วย อ่านแล้วนึกถึงเพื่อนคนนึงที่เป็นแบบนี้เหมือนกัน เวลามีอะไรไม่สบายใจมันชอบมาอยู่ด้วยผ่านสายแลน กอดได้คงกอดไปแล้ว สุดท้ายนี้ผมขอปักเป็นศิษย์น้องของพิไม้กงนี้!!!! รับผมเป็นศิษย์ด้วยเถอะทั่นอาจาน!!! *กราบตัก*


  • Uriel M. Macdragulj (✔) ถูกใจสิ่งนี้

ภาพที่โพสต์

DYLAN MCGARDEN | SAPPHAREA HOUSE | 2424

ภาพที่โพสต์


#5 Alica Cheng (✔)

Alica Cheng (✔)
  • นักสะสมตัวยง
  • 4901 โพสต์
  • เลขประจำตัว 6543

    • ไม้: ยู | ยาว: 10 1/2"
      แกนกลาง: ขนหางยูนิคอร์น
      ความยืดหยุ่น: ยืดหยุ่นดี
      ประดับออบซิเดียนสีฟ้า
    เหรียญรางวัล
               

โพสต์เมื่อ 11 January 2022 - 10:25 PM

นิยายเรื่องนี้น่ะ เป็นเรื่องที่อ่านแล้วอินนะสำหรับหนู เพราะเข้าใจมุมมองของตัวละครมากเลยว่าในวันที่ทุกคนกำลังมีความสุข แต่ตัวเองกลับไม่ได้มีความสุขแบบนั้น รู้สึกแย่มากด้วยซ้ำไป พออ่านแล้วเข้าใจความคิดความรู้สึกของตัวละครเลย และภาษาของพี่เองก็เรียบง่าย อ่านง่ายมาก ถ่ายทอดอารมณ์หม่นๆ แต่ไม่ถึงขนาดที่จะเศร้าขนาดนั้นได้ และยิ่งโมเม้นต์ที่กลับบ้านแล้วพบใครบางคนคอยอยู่และคอยกอดในวันที่กำลังเศร้า กำลังต้องการแรงใจจากใครสักคนมันดีมากจริงๆ เป็นนิยายที่ให้ความรู้สึกที่เรียกว่าฟีลกู้ดมาก อ่านแล้วรู้สึกดี มีกำลังใจที่จะสู้ต่ออีกหน่อยเลยล่ะ ดังนั้นสิ่งที่หนูพูดก็คือพี่เก่งแล้ว หนูภูมิใจในตัวพี่ พี่เก่งที่สามารถถ่ายทอดมันได้เป็นอย่างดีเลย เก่งมากเลยคับ


  • Uriel M. Macdragulj (✔) ถูกใจสิ่งนี้

x27YDnn.png

2nd Sappharea House l Magician Bank No.5545

J5AAmDi.png05g_d.png


#6 Selena Sutherland (✔)

Selena Sutherland (✔)

    นักสัตว์วิเศษวิทยา

  • พ่อมดแม่มด
  • 4221 โพสต์
  • เลขประจำตัว 419

    • ไม้: มะเกลือ | ยาว: 11 3/4"
      แกนกลาง: ขนหางยูนิคอร์น
      ความยืดหยุ่น: ไม่ยอมงอ
    เหรียญรางวัล
                  

โพสต์เมื่อ 12 January 2022 - 04:10 AM

โอ้ยยยยยยยย ดีเลย์ไปหน่อย แต่ถ้าใจเราทัน เราก็อินได้ TT เพิ่งจะได้มีเวลามานั่งอ่านเต็ม ๆ สักที และแล้ว เรื่องนี้มาแบบซึม ๆ เลอ ชอบความที่ทั้ง ๆ ก็มีคนคอยอยู่ข้าง ๆ แล้ว อุเนียลก็ยังสื่อออกมาได้ชัดม้าก ว่าตัวละครเศร้าจริงเศร้าจัง อ่านแล้วก็ซึมตามเลย รู้สึกแปลกใหม่ดีด้วย เพราะที่ผ่านมาเคยได้แต่อ่าน/ดูเรื่องราวคริสมาสผ่านความรู้สึกสนุกสนาน ครื้นเครง แฮปปี้มิราเคิลต่าง ๆ นานา แบบ ไม่ง่ายเลยนี่ว่า เพราะความจริงแล้ว คริสมาสที่นี่เห็นก็มีแต่อะไรรื่นเริงจริง ๆ ยิ่งทำให้รู้ว่าตัวละครเศร้าไปใหญ่ ด้วยสถานการณ์อะไร ๆ ตอนนี้ด้วยมั้ง เลยรู้สึกว่าเข้าใจแล้วก็เห็นใจมาก ใดใดก็อุ่นใจแทนที่สุดท้ายอย่างน้อยก็มีคนคอยปลอบคอยเทคแคร์ อ่านย่อหน้ารองสุดท้ายแล้วอยากหยูบบบ

 

สุดท้ายเน้ รอเรื่องหน้านะค้าบ แบบ ช้าไปมากจีง ๆ แต่อยากบอกว่าคอยตามอ่านแล้วก็เป็นกำลังใจให้เสมอนะค้าบ y_y


  • Uriel M. Macdragulj (✔) ถูกใจสิ่งนี้

“ I’ve never tasted that taste in my life.

Not entirely pleasant, extremely poisonous, but still, a new flavor. “

- Lt. Nescaffier, The French Dispatch


#7 Lenox Hizenberg

Lenox Hizenberg
  • นักเรียนบ้านเบริลลีส
  • 37 โพสต์
  • เลขประจำตัว 7069
    • ไม้: เรดโอ๊ก | ยาว: 12 3/4"
      แกนกลาง: เอ็นหัวใจมังกร
      ความยืดหยุ่น: ปานกลาง

โพสต์เมื่อ 12 January 2022 - 03:54 PM

ยอมรับว่าห่างหายการอ่านเรื่องสั้นแบบบทบรรยายไปสักพักแล้วเลยกลัวกว่ากลับมาอ่านของอูเรียลซังละจะไม่อิน ตั้งแต่ที่รู้จักกันมาพี่บอกเราเสมอว่าพี่รักการเขียนซึ่งเราก็เห็นและรับรู้มาตลอด(พักหลังเรียหนักเลยไม่ได้ตามซัพพอร์ตเหมียนเคย ซอรี่ค้าบ)

 

ค่อนข้างรู้สึกว่าตัวเอกเหนื่อยกับอะไรหลาย ๆ อย่างพอตัว ตัวก็ไม่ซึ่งก็ได้ใหญ่โตแต่ต้องแบกความคาดหวังความตั้งใจไว้เยอะจะเหนื่อยก็ไม่ได้แปลกอะไร หรือถึงแม้ที่แอบคิดว่าจะหลับไม่ตื่นก็ตาม คริสต์มาสเป็นเทศกาลที่ใครหลาย ๆ คนรอคอยและคาดหวัง หลายคนเรียกมันว่าเทศกาลแห่งความสุข แต่กับบางคนต่อให้ทั้งโลกมีความสุขแต่ถ้าโลกของเขาถล่มลงมา มันก็ยากที่จะยิ้มแหละ

แต่อยากบอกตัวเอกเหมือนกันนะว่าไม่ใช่ความผิดของเธอเลย ปีหนึ่งมีตั้งสามร้อยหกสิบกว่าวันมันต้องมีสักวันแหละที่เราจะมีความสุขบ้าง ในวันที่คิดว่าตัวเองไม่มีใครอยากให้จำไว้อย่างหนึ่งนะว่ายังมีตัวเราที่อยู่กับเราเองอีกคน แต่จริง ๆ เธอก็ไม่ได้อยู่คนเดียวในโลกนะ ยังมีคนที่ห่วงที่รอให้กำลังใจอยู่ ถ้าเหนื่อยก็แค่หันไปบอกเขาไม่ต้องคิดว่ามันเป็นเรื่องอ่อนแอ ใคร ๆ ก็ร้องไห้ได้ ใคร ๆ ก็เคยล้มได้ แต่ถ้าล้มแล้วก็แค่ลุกขึ้นมาใหม่ ถ้าวันนี้ยังลุกไม่ได้ก็นอนไปก่อน ไหวเมื่อไหร่ค่อยลุกขึ้นมา

งานเขียนมันมักจะสะท้อนความรู้สึกของคนเขียน ดูเหมือนพักหลังพี่จะกลับมากังวลกับงานเขียนของตัวเองอีก ไม่รู้ว่าใช่มั้ยแต่ก็อยากเป็นอีกคนที่คอยให้กำลังใจห่าง ๆ นะ อย่ากดดันกับสิ่งที่รักจนหมดแพชชั่นกับมันถ้าไม่ไหวก็นั่งพักก่อน อย่าสูญเสียวิถีนินจาของตัวเอง


  • Uriel M. Macdragulj (✔) ถูกใจสิ่งนี้

We_Are_Muses_4.gif


#8 Patricia Kamei B.

Patricia Kamei B.
  • นักเรียนบ้านแซฟฟาเรีย
  • 2489 โพสต์
  • เลขประจำตัว 5564

    • ไม้: เอลเดอร์ | ยาว: 11 3/4"
      แกนกลาง: ขนหางยูนิคอร์น
      ความยืดหยุ่น: ยืดหยุ่นดี

โพสต์เมื่อ 13 January 2022 - 09:06 PM

กะกือเพิ่งมาตามอ่านน อมกก ออกตัวก่อนว่า หลังจากปีใหม่พ้มก็เงียบหายไปนานเรย เพราะอยู่เขาอยู่ดอยไม่มีสัญญาณนัก๕๕๕๕๕๕๕๕ กะกือพ้มเข้าป่าหายไปเรยแม่;___; ไม่ได้แวะเวียนเข้าเว็บเลยด้วย เว้นมาตำนิยายพิไมค์ อิอิ

 

เปิดเรื่องมาก็คือรู้แนวเลยค่ะ55555555 เป็นฟีลหน่วง ๆ ที่ไม่ได้หน่วงขนาดนั้น เพราะมันก็เรียลดี แถมส่งท้ายยังอบอุ่นหัวใจอีกต่างหาก ฟีลล้มนะแต่ยังมีคนรองรับ มันก็แบบถ่ายทอดความรู้สึกของใครหลาย ๆ คนผ่านปี 2021 ได้ดีเหมือนกันนะ เพราะปีนี้ก็คงไม่ใช่ปีที่ดีสำหรับทุกคนอะ (พ้มแล้วหนึ่ง เป็นปีที่แย่มากเลย แต่ก็ดีใจที่ผ่านมันมาได้) แล้วก็หวังว่าในปี 2022 นี้ โลกจะใจดีกับทุก ๆ คนมากขึ้นนะ (--แม้เปิดมาด้วยวิกฤตหมูแพงจนต้องกินหมูทะประชดชีวิตก็เถอะ) ใด ๆ คิดถุงงานเขียนพิไมค์มากอะ ฮือออ ยังคงคุณภาพดีเหมือนเก่า >< พ้มว่าต้องไปรื้อฟื้นฟิคพี่หลังจากดองมานานละแหละ55555 ไว้เสร็จสรรพในเรียลก่อนแน้วกัน

 

ใด ๆ แฮปปี้นิวเยียร์แบบไม่เป็นทางการนะคับ ปีนี้ก็ขอให้พี่ผลิตผลงานดี ๆ แบบนี้ออกมาอีกเรื่อย ๆ เหนื่อยก็พัก อย่าฝืนตัวเองหรือกดดันตัวเองนักน้าา เป็นกำลังใจให้เสมอเลยนะคับ;-;


  • Uriel M. Macdragulj (✔) ถูกใจสิ่งนี้

dmY4xCC.png

Patricia K. Bettis || Sappharea House || MAGICIAN BANK No.2013 || Buttercup Flower.

ORsQGPY.png

aaaa.png


#9 Genesis Burlington

Genesis Burlington
  • นักเรียนบ้านแอมเบอเรียน
  • 111 โพสต์
  • เลขประจำตัว 7148
    • ไม้: ฮอว์ทอร์น | ยาว: 10 3/4"
      แกนกลาง: ขนหางนกฟินิกซ์
      ความยืดหยุ่น: ไม่ยอมงอ

โพสต์เมื่อ 14 January 2022 - 06:15 PM

เจนิสพึ่งมีโอการได้เข้ามาอ่าน บอกตามตรงเลยว่าเจนิสอินมาก และรู้สึกได้ถึงแรงกดดันความเสียใจต่างๆมากมาย เจนิสเชื่อว่าเทศกาลนี้ไม่ได้มีทุกคนที่ยินดีกับมัน มีคนอีกมากมายที่มีอะไรให้ต้องคิดมากกว่าที่จะมีเวลาเสียใจกับเทศกาลที่ใครหลายคนพร้อมใจกันยินดีชื่นชม รู้สึกหน่วงในใจมากๆเลยค่ะ แต่ก็รู้สึกดีที่สุดท้ายความกดดันเหล่านั้นได้รับการเยียวยาจากคนที่รัก และไม่หลงไปตามอารมณ์ชั่ววูบที่อาจจะคร่าชีวิตนั้นไปได้ รู้สึกขอบคุณที่รักตัวเองแลคนรอบข้างมากพอ ขอบคุณที่เขียนเรื่องราวดีๆให้อ่านและให้ข้อคิดดีๆที่ว่า ทุกอย่างจะต้องมีทางออก และมันจะไม่เป็นไรถ้ามีคนที่เรารักอยู่ข้างๆกันไป 


  • Uriel M. Macdragulj (✔) ถูกใจสิ่งนี้

klrfOKk.gif






ติดแท็กอย่างน้อยหนึ่งแท็กหรือให้มากกว่าคีย์เวิร์ดเหล่านี้: twomoons

0 สมาชิกกำลังอ่านกระทู้นี้

0 สมาชิก, 0 ผู้เยี่ยมชม, 0 สมาชิกที่ล่องหน