ไปที่เนื้อหา


รูปภาพ
กิจกรรม

Create Your Characters Season 1 | โจทย์ที่ 2

กิจกรรม Create Your Characters

มี 28 โพสต์ตอบกลับกระทู้นี้

#21 Pinky C. Cernunnos (✔)

Pinky C. Cernunnos (✔)

    ผู้ตรวจการกระทรวงฯ

  • พ่อมดแม่มด
  • 9981 โพสต์
  • เลขประจำตัว 111

    • ไม้: แพร์ | ยาว: 11"
      แกนกลาง: ขนของแวมปัส
      ความยืดหยุ่น: อ่อนตัว
    • มอร์ริเจียน

    เหรียญรางวัล
                                 

โพสต์เมื่อ 07 July 2021 - 05:37 PM

sVo5sa.png

 

 

เฟซเคลม : Picrew งับ เเต่งเอง

ชื่อ (ชาวญี่ปุ่น) : Yokan (โยกัง)

อายุ : ไม่ระบุ

เพศ : ชาย

 

พลังพิเศษ :

 

มนตร์อสูรโลหิตอีกามรณะ เรียกฝูงอีกาออกมาต่อสู้เพื่อกัดกินพลังวิญญาณของศรัตรู

 

ลักษณะทางกายภาพ :

 

ชายหนุ่มร่างบางผิวขาวซีด เรือนผมสีขาวยาวสลวยไปจนถึงกลางหลัง มักสวมใส่ยูกาตะสีครามอยู่เสมอ ต่างหูผ้าสีเเดงเป็นเอกลักษณะ หูยาวเเหลมออกมาไว้สำหรับฟังเสียง มีอีกาสีดำเกาะอยู่ไม่ห่าง

 

บุคลิกภาพ :

 

มีรอยยิ้มกว้างประดับอยู่เสมอ น้ำเสียงสุภาพ มักจะหัวเราะไปกับทุกเรื่องถึงเเม้จะเป็นเรื่องไม่เป็นเรื่องก็ตาม เเต่ไม่ได้เป็นมิตรเสียเท่าไหร่ มุซันคือผู้มีพระคุณที่ต้องเชื่อฟัง

 

ประวัติและภูมิหลังของตัวละคร : (200 คำขึ้นไป)

 

โยคังเป็นบุตรชายเพียงคนเดียวของตระกูลค้าพลอยของเมือง ความโชคดีมักมากับความโชคร้ายเสมอ ฟ้าให้ความร่ำรวยสุขบายแก่เขาแต่ต้องแลกมาด้วยสุขภาพที่อ่อนแอเสียตั้งแต่ยังเด็ก โยคังเกลียดทุกอย่างที่ทำให้เขาต้องตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ พ่อและแม่ไร้ประโยชน์ไม่สามารถทำให้เขาเกิดมาแข็งแรงเหมือนกันคนอื่น เงินพวกนั้นก็เช่นกันที่ไม่สามารถทำให้เขาหายเป็นปกติได้ ไม่มีสหายมีเพียงนกกาที่เลี้ยงเอาไว้เท่านั้น แต่ก็ไม่แย่เสียทีเดียวหรอกด้วยเงินและอำนาจที่มีทำให้โยคังสามารถทำอะไรก็ได้แม้กระทั่งเรื่องที่ร้ายแรง

 

มีครั้งหนึ่งเขาผลักลูกคนรับใช้คนหนึ่งให้จมน้ำตายเพราะจับได้ว่ามันแอบมาขโมยของว่างของเขา หลังจากทำเช่นนั้นโยคังรู้สึกว่าแม้ตนเองจะอ่อนแอแต่ก็สามารถฆ่าคนได้เหมือนกัน ด้วยเพราะพ่อกับแม่ทำให้เรื่องนี้เงียบจางไป แต่แม่งี่เง่าของเขากลับต่อว่าเขา ตราหน้าด่าทอว่าเขาคือปีศาจ ปีศาจ ? ไม่มีปีศาจที่ไหนอ่อนแอขี้โรคเช่นนี้หรอก หากไม่เป็นเพราะให้กำเนิดเขามาในสภาพที่อ่อนแอ ไร้พลัง เพราะแค่ชีวิตไร้ค่าชีวิตหนึ่ง ความไม่พอใจนั้นทำให้เขาล้มป่วยลงและเหมือนว่าอาการจะแย่ลงอย่างรุนแรง จนการมาของชายคนหนึ่งเปลี่ยนแปลงชีวิตของเขาไปตลอดกาล คำพูดสุดท้ายก่อนชีวิตมนุษย์จะสิ้นสุดลง “อยากมาด้วยกันไหม” คำพูดนั้นทำให้โยคังตอบตกลงอย่างไม่ลังเล

 

 

สาเหตุที่เลือกเป็นอสูร : อยากมีชีวิตที่ยืนยาว มีพลังที่สามารถทำได้ทุกอย่างที่ต้องการ

 

ลักษณะนิสัย :

 

สุภาพอ่อนโยนกับอีกาของตนเอง เหมือนจะเป็นมิตรเเต่ก็ไม่ได้เป็นมิตรกับทุกคน มักพกลูกกลาดติดตัวไว้เสมอเพราะเป็นสิ่งที่ชอบ ไม่ชอบวุ่นวายกับใครเเล้วก็ไม่ชอบให้ใครมาวุ่นวายกับตนเอง ชอบฆ่าพวกเสาหลักเพื่อทดสอบพลังของตน 

 

จุดแข็ง : ว่องไว / ไม่กลัวตาย / ไม่กลัวนักล่าอสูร

จุดอ่อน : แสงอาทิตย์ / ดอกฟูจิ /ซารุอีกาของตนเอง

 

 

sVoU0b.png

ดวงตาคมหลุบลงมองสตรีตรงหน้าของตนเอง รอยยิ้มกว้างปรากฏขึ้นบนใบหน้าขาวซีดของโยคัง ชายหนุ่มหัวเราะในลำคอพลางหยอกล้อเล่นกับอีกาของตน พวกนักล่าอสูร ? ดีเลย ดีจริงๆ ถึงจะไม่ใช่พวกเสาหลักก็ตามแต่หากมีอะไรให้เล่นไปพลางๆก็ถือว่ามาไม่เสียเที่ยวหรอก โยคังใช้เล็บของตนเองกรีดไปที่ข้อมือของตนเอง

 

“มนตร์เลือดอสูรอีกามรณะ. . . .”

 

เลือดสีแดงสดไหลออกมาตามมาด้วยฝูงอีกาที่โฉบบินพุ่งไปทางหญิงสาวปราณความรักตรงหน้าเผื่อโจมตี

 

“อ๊ะ ปราณความรักกระบวนท่าที่ 6 มรสุมรักโบกพักพริ้วแผ่ว”

 

ไอรักสีชมพูกระจายขึ้นรอบกายของหญิงสาว นางตวัดดาบอ่อนและหมุนตัวเป็นเกรียวคลื่นป้องกันอีกาที่พุ่งเข้าโจมตีการกระทำของหญิงสาวทำให้โยคังยิ้มออกมาด้วยความพอใจ นึกว่านางจะเป็นนักล่าอสูรโง่ๆเหมือนที่เคยเจอมาเสียอีกแบบนี้ค่อยสนุกมือขึ้นมาหน่อย

 

การต่อสู้ของทั้งสองกินเวลายาวนานและดุดันเท่าที่มนุษย์จะต้านทานพลังของอสูรได้ เสียงหอบหายใจเรงดังขึ้นออกมาจากปากหญิงสาวอย่างห้ามไม่อยู่ เหงื่อไหลซึมไปทั่วหน้าของนางจากการต่อสู้ตรงหน้าแต่ยังดีที่ฟันเข้าที่คอได้หนึ่งแผล

 

“จะฟันคอข้าเลยเหรอ นังชั่ว”

 

มือขาวซีดยกมาลูบที่คอของตนเองเบาๆ ที่เพียงใช้เวล่ไม่นานแผลก็สมานกลับเข้าเหมือนเดิม ฝูงอีกาพุ่งโจมตีอีกครั้งเพื่อกินวิญญาณของนักล่าอสูรสาว

 

“คิก. . . มนุษย์ก็แบบนี้ อ่อนแอ ไร้พลัง อยากมาเป็นอสูรด้วยกันไหมล่ะ ลองคลานมาขอร้องข้าสิไม่อย่างน้นวิญญาณเจ้าขอมาเป็นอาหารให้อีกาข้าเถอะ”


  • Serenity Ackerman (✔) ถูกใจสิ่งนี้

UKbSmY9.png

oDS6nod.png

P9sFD9u.png

NvuTJ3y.png


#22 ONG A. PETER

ONG A. PETER
  • นักเรียนบ้านเบริลลีส
  • 344 โพสต์
  • เลขประจำตัว 6151

    • ไม้: องุ่น | ยาว: 12 1/2"
      แกนกลาง: ขนหางนกฟินิกซ์
      ความยืดหยุ่น: แข็ง

โพสต์เมื่อ 07 July 2021 - 05:58 PM

image0.png

 

เฟซเคลม :  teemo lol

ชื่อ : เคนจิ 

อายุ :  อายุ200ปีแต่รูปลักษณ์อยู่ในวัย11ขวล

เพศ : ชาย

 

พลังพิเศษ : หลอกลวงคนด้วยความน่ารักน่าเอ็นดูแล้วจากนั้นจึงค่อยๆกลืนกินพลังชีวิตของคนนั้นทีละนิดทีละนิดจนตาย

ลักษณะทางกายภาพ : มีลักษณะคล้ายคลึงกับหมามีขนที่นุ่มน่าสัมผัสรูปลักษณ์น่ารักน่ากอดเพื่อให้เหมาะแก่การล่อลวง  ตัวเล็กดูไม่พิษภัยแต่ถ้าร่างตอนเป็นอสูรจะมีเขางอกออกจากหัวบุคลิกภาพ : น่ารักสดใสมีเสียงที่เล็กน่ารักเหมือนดั่งเด็กน้อย มักชอบแสดงท่าทีเพื่อให้คนเอ็นดู

ประวัติและภูมิหลังของตัวละคร : 

     เคนจิเป็นเด็กกำพร้าตั้งแต่ที่เขาจำความได้การที่เกิดมาโดยไม่มีพ่อไม่มีแม่เป็นเรื่องที่น่าเศร้าใจสำหรับเด็กชาย เคนจิไม่เคยได้รับความรักในแบบที่เด็กทั่วๆไปได้รับ เขามักจะถูกดูถูกหรือโดนเหยียดหยามจากคนอื่นๆแต่ชีวิตก็ไม่ได้แย่ไปสะทีเดียวสำหรับเคนจิถึงแม้ว่าเขาจะไม่มีพ่อแม่เหมือนดั่งคนอื่นแต่เขาก็ยังมีหมาตัวน้อยๆที่คอยอยู่เคียงข้างเขา เคนจิมักจะไปไหนมาไหนกับเจ้าหม สำหรับเคนจิเจ้าหมาตัวนี้เป็นเหมือนดั่งครอบครัวของเด็กชาย เจ้าหมาเข้ามาเติมเต็มส่วนที่ขาดหายไปของเคนจิ 

    เหมือนกับวันธรรมดาทั่วๆไปเคนจิเดินทางไปในเมืองที่ไปขายถ่านไม้กับเจ้าหมาคู่ใจ ในระหว่างที่เคนจิแล้วเจ้าหมากำลังเดินทางกลับไปยังบ้านที่อยู่บนหุบเขา พวกเขาก็ถูกโจรปล้นและทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัส เจ้าหมาที่เป็นดั่งทุกๆอย่างของเคนจิถูกทุบด้วยไม้ขนาดใหญ่ เคนจิที่สภาพแทบจะขยับไม่ได้แล้วตะโกนขอร้องให้พวกโจรหยุกทำร้ายหมาของเขาแต่ยังพูดก็เหมือยิ่งยุ ไม้ขนาดใหญ่ทุบลงไปที่หมาของเคนจิอีกครั้งแต่ครั้งนี้แรงกว่าครั้งไหนๆเจ้าหาร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดก่อนจะหมดลมหายใจไปต่อหน้าต่อเคนจิ เคนจิกอดร่างไร้วิญญาณของเจ้าหมาเอาไว้แน่น เขาร้องไห้จนตอนนี้เขาไม่สามารถมองเห็นอะไรได้อย่างชัดเจนแล้วเพราะตอนนี้ในดวงตาของเขาเต็มไปด้วยน้ำตา ไม่นานก็มีใครบางคนปรากฏตัวอยุ่ตรงหน้าของเขา ชายตรงหน้าถามกับเด็กชายว่าดยากจะแก้แค้นให้กับเพื่อนของเขาไหม เคนจจิไม่รอช้าที่จะตอบในสิ่งที่เขาคิด ชายตรงหน้ายื่นข้อเสนอบ้างอย่างให้กับเคนจิ เคนจิรับมันมาโดยไม่ตั้งคำถามกับสิ่งที่เขาได้รับมา ร่างของเคนจิค่อยๆเปลี่ยนกลายเป็นอสูรมื่อเคนจิได้รับพลังที่เขาต้องการแล้วเด็กชายจึงออกตามล่าคนที่ทำกับเขาและหมาของเขาและฆ่าคนเหล่านั้นอย่างเลือดเย็น

สาเหตุที่เลือกเป็นอสูร : เพื่อล้างแค้นให้กับเพื่อนรักของชายหนุ่ม

ลักษณะนิสัย : น่ารักสดใสขี้เล่นแม้กระทั่งตอนที่จะได้ฆ่าคนเด็กชายก็ยังคงรู้สึกสนุกไปกับมันในทุกๆครั้งที่จะได้ฆ่า

 จุดแข็ง : 

·       จมูกที่ไว

·       ไม่กลัวตาย

·       ไม่ลังเลที่จะฆ่า

จุดอ่อน : 

·       แสงแดด

·       ลูกหมา

·       ความอ่อนโยน

โรลเพลย์จำลองสถานการณ์

         “เจ้าคิดจริงๆหรอว่าการเป็นมนุษย์มันคือเรื่องที่ดี บ้างทีการเป็นอสูรอาจจะเปลี่ยนชีวิตของเจ้าไปเลยก็ได้นะ เจ้าขะได้ทุกสิ่งทุกอย่างที่เจ้าต้องการ ไม่ว่าจะเป็นพลังที่มหาศาลหรือจะเป็นความรักที่ได้รับจากท่านผู้นั้นหรือเเม้เเต่เจ้าจะฟื้นคืนชีพคนที่เจ้ารักให้กลับมามีชีวิตอีกครั้งก็ได้นะ” เสียงใดๆถูกเปล่งออกมาจากอสูรตัวน้อย เคนจิยิ้มให้กับนักล่าอสูรที่ตอนนี้ยังคงถือดาบพร้อมจะฆ่าเขา ท่าทางที่ดูสั่นกลัวของอีกฝ่ายช่างเป็นอะไรที่น่าตื่นเต้นสำหรับเขาเสียจริง เคนจิวาปหายไปยืนอยู่ตรงข้างหลังนักล่าอสูรคนนั้นก่อนจะกระซิบข้างๆหูของอีกฝ่าย “เจ้าไม่สนใจจริงๆหรอ ลองดูหน่อยไหมละ” มือเล็กๆค่อยลูบตากรอบหน้าของอีกฝ่าย ดาบที่จับเเน่นถูกเหวี่ยงมาทางเขาอย่างรวดเร็วเเต่นั้นก็ไม่สามารถทำอะไรเคนจิได้อสูรน้อยหลบอย่างรวดเร็ว “ถือว่าข้อเข้าไม่รับข้อเสนอของข้านะ” เคนจิพูดออกด้วยน้ำเสียงติดตลกก่อนจะเอากรงเล็บฟันเข้าที่คอของนักล่าอสูรคนนั้นจนคอขาด “เสียดายจัง ข้าอุส่าจะเอาเจ้ามาเป็นสัตว์เลี้ยงของข้าสักหน่อย” เคนจิหัวเราะก่อนจะหายตัวไป

 


แก้ไขโดย ONG A. PETER 07 July 2021 - 05:59 PM

image0.png

image0.png

image0.png

bannerhaneul.png


#23 Windy Z. Macdragulj (✔)

Windy Z. Macdragulj (✔)
  • นักสะสมตัวยง
  • 2711 โพสต์
  • เลขประจำตัว 5276

    • ไม้: เรดโอ๊ก | ยาว: 12 3/4"
      แกนกลาง: เอ็นหัวใจมังกร
      ความยืดหยุ่น: แข็ง
    เหรียญรางวัล
               

โพสต์เมื่อ 07 July 2021 - 05:59 PM

8YVhOF4.jpg

เฟซเคลม : ตัวละคร Flayn จากผู้วาดทวิต @Valahka

 

นามสกุล-ชื่อ (ชาวญี่ปุ่น) : คิราระ มิตซึกิ

 

วัน - เดือน - ปีเกิด : 1 เมษายน 1999

 

อายุ : 22 ปี

 

เพศ : หญิง

 

ปราณที่เลือกใช้ : ปราณอสรพิษ แตกแขนงมาจากปราณวารี ปราณต้นกำเนิดคือปราณตะวัน

 

พันธุ์นกสื่อสารประจำตัว : นกขุนทอง ชื่อ เจ้าจิ๊บ

 

ลักษณะทางกายภาพ : สูง 165 ซม หนัก 45 กก ผมเขียว ผิวเผือก ดวงตาสีเขียวมรกต คิ้วบาง แต่งตาโทนสีอิฐ  มีเขี้ยวบนทั้งสองเหมือนเขี้ยวของงู

 

บุคลิกภาพ : เดินก้มหน้าไม่ค่อยกล้าสบตาใครเท่าไหร่ เพราะอายดวงตาสีเขียวมรกต ที่เข้ากับสีผมมากเกินไป ไม่ค่อยมั่นใจในตัวเองเลยมักหลบมุมไปอยู่เงียบ ๆลำพัง

 

ประวัติและภูมิหลังของตัวละคร : 

 

คิราระ มิตซึกิ เด็กสาวที่เติบโตบนภูเขายาริที่ห่างไกลจากเมืองหลวง ตระกูลคิราระของเธอเป็นตระกูลเล็ก ๆ ที่ไม่ค่อยมีใครรู้จักนักนอกจากลูกค้าขาประจำที่มาใช้บริการร้านตีเหล็ก  มิตซึกิอาศัยอยู่ลำพังกับพ่อของเธอที่เป็นช่างตีเหล็ก ทุกวันมิตสึกิจะเป็นลูกมือตั้งใจช่วยพ่อหาแร่โลหะเพื่อนำไปถลุงทำอาวุธ รวมถึงอุปกรณ์ต่าง ๆ เช่น จอบ ขวาน ชุดเกราะ ฯลฯ มิตซึกิเป็นเด็กที่ชื่นชอบสัตว์เลื้อยคลานมาตั้งแต่ยังเล็ก โดยเฉพาะพวกงูมาก เพราะลวดลาย สีสัน นิสัยที่แสนจะเฉพาะตัวของพวกมันคล้ายกับเธอนั่นเอง

 

ค่ำคืนหนึ่งในคืนจันทร์ดับของฤดูใบไม้ร่วง คิราระ มัตสิชิม่า พ่อของมิตซึกิได้ตื่นขึ้นมากลางดึกแล้วเดินออกไปสูบบุหรี่บริเวณหลังบ้านตามปกติ แต่คืนนั้นกลับไม่เหมือนทุกคืนที่ผ่านมา เขาได้พบกับอสูรตนหนึ่งที่มีร่างกายกำยำ นัยน์ตาสีแดงโลหิต เส้นผมสีดำขลับยาวถึงกลางสะโพก และมีมือทั้งหมดแปดมือพุ่งเข้ามาโจมตีจากด้านข้างในพริบตา โดยเสียงสุดท้ายที่มิตซึกิได้ยินตอนอยู่ในบ้านคือ “หนีไปซะมิตสึกิ อย่าหันหลังกลับมาอีก” 

 

ในตอนนั้นมิตซึกิเธออายุ 16 ปี ซึ่งเธอยังไม่เข้านอน แต่กำลังอ่านหนังสืออยู่ภายในห้องนั่งเล่นติดกับจุดที่พ่อออกไปสูบบุหรี่ และเห็นเหตุการณ์ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในค่ำคืนนั้นด้วยตาทั้งสองของตนเอง แต่ไม่สามารถช่วยเหลืออะไรพ่อได้เลย หลังจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในคืนนั้น จากที่เดิมทีมิตซึกิเป็นเด็กร่าเริง ยิ้มง่าย เธอก็กลายเป็นคนที่เงียบ ไม่ค่อยพูด ไม่มั่นใจในตัวเอง แต่นั่นก็เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เธอต้องการเก่งขึ้นเพื่อเป็นนักล่าอสูร

 

ช่วงที่มิตซึกิหลบหนีออกมาจากบ้านบนภูเขาเธอก็ถูกอสูรตนอื่นกำลังไล่ล่าตามมาติด ๆ จนได้มาพบกับอาจารย์อุเอโนะยามะ ยามะ ที่กำจัดอสูรตนนั้นด้วยกระบวนท่าของปราณวารี เธอได้เล่าเร่ืองทุกอย่างให้อาจารย์ฟังแล้วร้องไห้ฟูมฟายกอดอาจารย์แน่น จนอาจารย์ยามะได้รู้สึกเห็นใจ และสงสารมิตซึกิอย่างมากจึงรับเธอมาเลี้ยงดูเฉกเช่นลูกสาวคนหนึ่ง พร้อมสอนวิธีเอาชนะอสูรให้กับเธอ

 

เริ่มแรกอาจารย์ได้สอนกระบวนท่าพื้นฐานทั่วไป รวมถึงกระบวนท่าของปราณวารี การฝึกฝนทุกวันผ่านไปดั่งขุมนรก แต่มิตซึกิก็อดทน และตั้งใจแน่วแน่จนสามารถสอบเข้าหน่วยพิฆาตอสูรสำเร็จ หลังจากนั้นมาเธอก็พยายามฝึกฝนต่อไปอย่างหนักเพื่อเริ่มใช้ปราณอสรพิษที่เป็นปราณเฉพาะบุคคล มีเพียงจำนวนคนไม่น้อยเท่านั้นที่สามารถฝึกจนมาถึงปราณนี้ได้

 

มิตซึกิฝึกฝนจนครบทุกกระบวนท่าตามที่อาจารย์ได้สอน บวกกับการได้คลุกคลีกับงูบนภูเขามาโดยตลอดทำให้สามารถเข้าใจงู รวมถึงงูก็เข้าใจเธอ เธอสามารถควบคุมงูได้ให้ทำตามที่ตนเองสั่ง ทำให้ตอนนี้เธอมีอาจารย์ยามะ มีงูที่เป็นทั้งครอบครัว และสหายร่วมรบทำให้ชีวิตที่ย่ำแย่หลังจากเสียพ่อไปมีความสุขมากขึ้น

 

สาเหตุที่เกลียดชังอสูร : เพราะอสูรพรากเอาชีวิตพ่อซึ่งเป็นครอบครัวเพียงคนเดียวของเธอไป

 

ลักษณะนิสัย : มิตสิกิเป็นสาวที่เรียบร้อย ขี้อาย ไม่ชอบเป็นจุดสนใจของใคร เลยมักจะปลีกตัวอยู่ห่างจากคนอื่น แต่ถ้ามีคนเข้ามาชวนคุยก็ยินดีพูดคุยด้วย เป็นคนพูดเสียงเบาเพราะไม่มั่นใจในตัวเอง เวลาพูดไม่ค่อยสบตากับใครนาน ๆ

 

จุดแข็ง : รักพวกพ้วง / เป็นมิตรกับสรรพสัตว์โดยเฉพาะงู / ย่องเบาเก่งมาก / ควบคุมงูได้

 

จุดอ่อน : เงียบๆ พูดน้อย / ขี้อายมาก / ตื่นเต้นแล้วพูดติดอ่าง / ไม่กล้าแสดงออก หรือแสดงความคิดเห็นเท่าไหร่

 

bzMoQoa.png

ค่ำคืนหนึ่งของคืนวันเพ็ญมิตสึกิกำลังตั้งใจฝึกฝนกระบวนท่าปราณอรพิษอยู่ที่ตีนเขาเฉกเช่นทุกครั้ง โดยที่อาจารย์ของเธอได้เดินทางเข้าไปในเมืองและฝากให้เธอเฝ้าบ้านไว้ ความเงียบรอบบริเวณทำให้เธอมีสมาธิในการฝึกฝนอย่างมาก แต่แล้วก็มีเสียงดั่งสนั่นขึ้นมาจากภายในป่าพร้อมร่างสูงของอสูรร้ายตนหนึ่งโผล่ออกมาพร้อมจ้องมองมาที่เธอด้วยดวงตาสีดำสนิท

 

"กะ แก..." มิตซิกิกระโดดถอยไปด้านหลังพร้อมชักดาบคู่ออกมาเตรียมตั้งท่าจู่โจมอสูรดังกล่าว ต่างฝ่ายต่างจ้องมองกันอยู่สักพักเพื่อดูท่าทีกัน และกัน ดูเหมือนว่าอสูรตนนี้จะเป็นอสูรข้างขึ้นที่แข็งแกร่งอย่างมาก แย่ล่ะสิ ตอนนี้ท่านอาจารย์ไม่อยู่สะด้วย ฉันจะสู้ไหวมั้ยนะ  เหมือนอสูรตนนั้นจะอ่านสีหน้าของเธออกจึงพยายามพูดจาโน้มน้าวเธอให้มาเป็นพวกเดียวกับมัน

 

"ไม่มีทาง! ทะ ทำไมฉันต้องไปเป็นอสูรด้วย ในเมื่อพวกแกเป็นคนพรากทุกอย่างไปจากฉัน!" เธอปฏิเสธเสียงแข็งเมื่อถูกชักจูง ต่อให้ต้องจบชีวิตตรงนี้เธอก็จะปกป้องบ้านของอาจารย์เอาไว้ให้ได้ รวมทั้งไม่ยอมกลายเป็นพวกเดียวกับอสูรเด็ดขาด

 

"ปราณอสรพิษ กระบวนท่าที่สหนึ่ง ขดตัวโจมตี!!!!"

 


  • Serenity Ackerman (✔) ถูกใจสิ่งนี้

aysW01L.png

jvSwrqr.png

VsLMcA7.png


#24 Reiki R. Macdragulj (✔)

Reiki R. Macdragulj (✔)
  • นักเรียนบ้านแซฟฟาเรีย
  • 2586 โพสต์
  • เลขประจำตัว 5617

    • ไม้: ลาร์ช | ยาว: 12 1/2"
      แกนกลาง: ขนหางนกฟินิกซ์
      ความยืดหยุ่น: อ่อนตัว
    เหรียญรางวัล
         

โพสต์เมื่อ 07 July 2021 - 05:59 PM

yande.re_536836_sample_japanese_clothes_

 

เฟซเคลม : KIKISTARK pixiv.net

ชื่อ : Yuki (ยูกิ)

อายุ : 18 ปี

เพศ : หญิง

พลังพิเศษ : ไอน้ำแข็ง ผู้ใดที่สัมผัสหรืออยู่ภายในไอน้ำแข็งของเธอจะทำให้ร่างกายที่มีเคลื่อนไหวทุกส่วนเคลื่อนไหวได้ช้าลง หากตกอยู่ภายในไอนี้เป็นเวลานานจะเกิดอาการอัมพาตกัดกินร่างกาย เช่นเดียวกันกับที่ยูกิสามารถใช้ลมหายใจของผู้ที่อยู่ในไอน้ำแข็งฟื้นฟูร่างกายได้ อาวุธประจำกายคือเกล็ดน้ำแข็งที่มีความแหลมคม

ลักษณะทางกายภาพ : เป็นหญิงสาวตัวเล็ก ผมยาว ไว้ผมหน้าม้า สีผมสีขาว ผิวสีขาวซีด นัยน์ตาสีฟ้าน้ำแข็งดูเย็นชา

บุคลิกภาพ : ยูกิเป็นอสูรสาวที่กิริยาท่าทางดูจะออกสุภาพอ่อนโยน แต่แฝงไปด้วยเล่ห์เหลี่ยม ถ้าหากเจอผู้ชายเธอมักจะจับชายยูกาตะที่ตนเองสวมอยู่บ่อยครั้ง

 

ประวัติและภูมิหลังของตัวละคร : ยูกิ เด็กหญิงที่ถือกำเนิดบนเกาะฮอกไกโด ดินแดนทางตอนเหนือของประเทศญี่ปุ่น สภาพอากาศในสถานที่ที่เธอเกิดนั้นปกคลุมไปด้วยหิมะตลอดทั้งปี และยังมีสภาพอากาศที่แปรปรวนบ่อยครั้ง ก่อนที่ยูกิจะเกิดนั้นครอบครัวของเธอประสบปัญหากับพายุหิมะที่พัดอย่างรุนแรงจนทำให้ต้องย้ายออกมาอาศัยในหมู่บ้านเล็กๆ ใกล้ภูเขา พ่อแม่ของเด็กหญิงตั้งชื่อให้กับลูกสาวคนเดียวของครอบครัวเป็นคำสั้นๆ นั่นก็คือ ยูกิ ที่แปลว่าหิมะ

 

ยูกิเป็นเด็กหญิงที่มีผิวขาวซีดมาตั้งแต่กำเนิด ในช่วงวัยเด็กของเธอนั้นยูกิมักจะโดนพวกผู้ชายกลุ่มหนึ่งล้อและกลั่นแกล้งเสมอด้วยฐานะของครอบครัว เป็นปมในใจของเด็กหญิงมาโดยตลอด ที่ถึงกระนั้นเธอก็ยังมีเพื่อนกลุ่มเล็กๆ ที่สนิทสนมในหมู่บ้านเดียวกัน กลุ่มของพวกเธอนั้นชอบที่จะออกไปสำรวจธรรมชาติรอบๆ บริเวณหมู่บ้านของตัวเองเสมอ ในวันเกิดครั้งที่ 12 ของยูกิ พ่อแม่ของเด็กหญิงพร้อมทั้งเพื่อนๆ ของเธอร่วมกันจัดงานวันเกิดเล็กๆ ให้เธอ โดยมีของขวัญชิ้นหนึ่งจากผู้เป็นแม่ นั่นก็คือชุดยูกาตะสีขาว ยูกิหลงรักในชุดยูกาตะที่เป็นของขวัญตัวนี้มาก ถึงขนาดที่ว่าเธอสวมใส่มันเกือบตลอดเวลา กลายเป็นภาพติดตาที่ยูกิจะคู่กับชุดยูกาตะสีขาวเสมอ

 

วันหนึ่ง ยูกิในวัย 16 ปีได้ตกลงกับเพื่อนๆ ในกลุ่มว่าจะขึ้นไปสำรวจบนภูเขาหล้งบ้านของเธอ ถึงแม้ว่าพวกผู้ใหญ่ในหมู่บ้านจะไม่ค่อยเห็นด้วยกับเรื่องนี้แต่นั่นก็ไม่อาจหยุดความดื้อรั้นของพวกเธอได้  เช้าตรู่ของต้นเดือนธันวาคม ซี้งเป็นช่วงเริ่มต้นของฤดูหนาวในญี่ปุ่น ยูกิพร้อมกับกลุ่มเพื่อนได้นัดกันและเดินทางขึ้นภูเขาเพื่อไปสำรวจธรรมชาติบนนั้น โดยที่ไม่ได้มีใครแจ้งพวกผู้ใหญ่ไว้เลย

 

ช่วงเวลาในวันนั้นผ่านไปไวเหมือนโกหกจนกระทั่งดวงอาทิตย์ใกล้จะลับขอบฟ้า กลุ่มของยูกิตัดสินใจที่จะลงจากภูเขา แต่เหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น เกิดพายุหิมะโถมกระหน่ำเข้ามาทำให้พวกเธอต้องพากันหาที่หลบพายุนี้ก่อน ไม่นานนักเพื่อนคนหนึ่งก็สังเกตเห็นกระท่อมร้างที่ตั้งอยู่ พวกเธอเลยรีบเข้าไปหลบพายุหิมะในนั้นโดยไม่เอะใจใดๆ

 

พายุหิมะนั้นกินเวลายาวนานหลายชั่วโมง เนื่องด้วยอากาศที่หนาวทำให้ไม่มีใครสามารถหลับได้ ยูกิและเพื่อนๆ จึงจับกลุ่มสนทนากันเพื่อคลายหนาว ไม่นานนักยูกิที่ง่วงก็ขอแยกออกมานั่งคนเดียวด้วยอาการสะลึมสะลือ แต่จู่ๆ ก็เกิดเสียงดังบางอย่างมาจากทางประตู พร้อมกับบานประตูที่เปิดออกอย่างช้าๆ ร่างดำทะมึนดูสูงใหญ่เดินเข้ามาภายในกระท่อมและทำการปาดคอเพื่อนๆ ของยูกิไปต่อหน้าต่อตาของเธอ ยูกิที่เห็นเหตุการณ์ก็ได้แต่นั่งนิ่งๆ ไม่ไหวติง หลังจากร่างนั้นละออกมาจากร่างของเพื่อนเธอแล้ว มันก็ตรงมาที่ยูกิก่อนจะเสียบมีดเข้าที่หน้าท้องของเธออย่างแรง

 

เมื่อร่างนั้นเดินออกไป ยูกิที่อยู่ในสภาพปางตายแต่ก็ยังไม่ตายมองไปรอบๆ ด้วยอาการเจ็บปวด ภาพตรงหน้าของเธอกำลังจะดับวูบลง แต่สิ่งหนึ่งที่เธอเห็นก่อนที่ภาพจะตัดคือร่างๆ หนึ่งที่เดินเข้าม ร่างนั้นเดินตรงมาที่ยูกิ ก่อนจะเอ่ยเสียงเบาๆ ที่ดูขนลุกออกมา

 

อืม.. อยากมีชีวิตอมตะไหมล่ะ เธอน่ะ 

 

ยูกิรับรู้ได้ถึงพลังงานบางอย่างหลังจากเห็นว่าร่างนั้นเข้ามาตรงหน้าเธอ ภาพของเพื่อนที่โดนปาดคอต่อหน้าต่อตา และปมในใจจากการโดนกลั่นแกล้งในตอนเด็กไหลเข้ามาในห้วงความคิด อารมณ์ของเด็กหญิงแปรปรวนราวกับโดนปลุกปั่น ไม่นานเธอก็รู้สึกว่าอาการเจ็บปวดได้หายไป และแววตาของเธอก็เปลี่ยนไปเช่นกัน 

 

สาเหตุที่เลือกเป็นอสูร : โดนบังคับให้เป็นอสูร

ลักษณะนิสัย : ยูกิเป็นอสูรที่จงรักภักดีต่อนายของตนเองอย่างมาก ดูใจเย็น ไม่อารมณ์ร้อนต่อเหตุการณ์ใดๆ

 

จุดแข็ง : (อย่างน้อย 3 ข้อ) จงรักภักดีต่อเจ้านาย คล่องแคล่วว่องไว ไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ

 

จุดอ่อน : (อย่างน้อย 3 ข้อ) ใจเย็นและวางใจอะไรบางอย่างมากเกินไป อ่อนไหวต่อเสียงขลุ่ยฮาคุซาจิและผู้ชาย แพ้แสงอาทิตย์

 

 

ร่างเล็กของอสูรสาวพร้อมกับพายุหิมะปรากฏตัวขึ้นตรงหน้านักล่าอสูรหนุ่มคนหนึ่งอย่างอารมณ์ดี โดยดูจะไม่เหมือนกับชายหนุ่มตรงหน้าเธอที่ดูจะเกรี้ยวกราดอะไรเบอร์นั้น หญิงสาวยิ้มให้กับชายตรงหน้าพร้อมเอื้อมมือไปจับชายยูกาตะของตนเองอย่างเขินอายและเคยชิน พลางหลบการโจมตีจากคนตรงหน้าอย่างหวุดหวิดเพราะเธอประมาทนักล่าอสูรตรงหน้าเกินไป

 

"นี่นาย ทำไมถึงเลือกมาล่าอสูรล่ะ ไม่อยากมีความสุขกับครอบครัวเหรอ" เสียงหวานเอ่ยขึ้นเบาๆ ก่อนจะเรียกไอน้ำแข็งของตนเองมาบดบังทัศนวิสัยของอีกฝ่าย พร้อมกับพูดล่อลวงอีกฝ่ายโดยพินิจใจแบบคร่าวๆ

 

"อากีระ อืม ชื่อนายเหมาะกับคนใหญ่คนโตมากกว่าน้า ไม่ใช่คนจับดาบเดินดินแบบนี้น่ะ" เธอเอ่ยก่อนจะหลบการโจมตีจากอีกฝ่าย ด้วยความคล่องแคล่วว่องไวของเธอ บวกกับไอน้ำแข็งที่ทำให้อีกฝ่ายเคลื่อนไหวช้าลง เพื่อถ่วงเวลาให้นักล่าอสูรคนนี้อยู่ในไอน้ำแข็งของเธอให้นานที่สุดเท่าที่จะนานได้

 

"หนาวไหมคะ มาเป็นอสูรด้วยกันสิ" เธอมองอีกฝ่ายเหมือนจะใจเย็นแต่เธอก็ยังล่อลวงนักล่าอสูรคนนี้ให้มาเป็นอสูรเช่นเดียวกันกันเธอ

 

นายน่ะ ก็เป็นอสูรได้นะ ง่ายและได้ดิบได้ดีกว่าเสาหลักอะไรนั่นด้วย

 

ยูกิมองร่างของอีกฝ่ายที่เริ่มจะเป็นอัมพาต เธอยิ้มด้วยความชอบใจก่อนจะเอาเกล็ดน้ำแข็งแหลมของตนเองจี้คออีกฝ่ายที่ขยับตัวไม่สะดวกนัก

 

ไม่อยากสบายก็ตาย เอาอะไรดีล่ะ


  • Serenity Ackerman (✔) ถูกใจสิ่งนี้

PicsArt_09-16-07.11.56.png

SliYigX.png

 

6orBQaR.png


#25 Olivia C. Sutherland (✔)

Olivia C. Sutherland (✔)

    เทพีสงกรานต์ 64

  • นักเรียนบ้านเบริลลีส
  • 6109 โพสต์
  • เลขประจำตัว 934

    • ไม้: โอ๊คอังกฤษ | ยาว: 11 3/4"
      แกนกลาง: ขนหางยูนิคอร์น
      ความยืดหยุ่น: อ่อนตัว
    เหรียญรางวัล
                     

โพสต์เมื่อ 07 July 2021 - 06:00 PM

fLT6xS2.png

Create Your Characters ตัวละครในฝัน ฉันสร้างเอง Season 1

 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

 
หมดเวลาส่งโจทย์ที่ 2
 
มีเวลาถึง 23.59 นาฬิกา สำหรับการส่งโจทย์ล่าช้า
โปรดทราบว่าการส่งหลังจากนี้จะได้รับคะแนนเพียงครึ่งคะแนนเท่านั้น
 

ENxoni7.png

GY0uDoC.png

bOUSPY3.png

Malcolm | Selena | Dennis | Olivia | Mytis | Ophelia | Bluebells | Lucas | Kelly | Vincent


#26 Evelyn​ M.​ Parez

Evelyn​ M.​ Parez
  • นักเรียนบ้านเบริลลีส
  • 2410 โพสต์
  • เลขประจำตัว 5321

    • ไม้: แอช | ยาว: 9 1/2"
      แกนกลาง: เอ็นหัวใจมังกร
      ความยืดหยุ่น: ไม่ยอมงอ

โพสต์เมื่อ 07 July 2021 - 07:19 PM

gW8aP64.jpg

 

เฟซเคลม: โคโจ​ ชิโนบุ
 
นามสกุล​  -​ ชื่อ​ (ชาวญี่ปุ่น)​: นามิซากะ​ คาซึเนะ​ (Namisaka Kasuni)​
 
วัน​ -​ เดือน​ -​ ปีเกิด​: 3​ มีนาคม​ 2005
 
อายุ​: 16​ ปีบริบูรณ์
 
ปราณที่เลือกใช้: ปราณวารี
 
พันธุ์​นกสื่อสารประจำตัว : นกแอฟริกันเกรย์​ ชื่อ: คอสโม
 
ลักษณะทางกายภาพ: เป็นเด็กผู้หญิงมีผมยาวสีน้ำเงินรวบสูงไว้​ ดวงตาสีน้ำเงินเช่นเดียวกันกับสีผม​ สีผิวขาว
 
บุคลิกภาพ​: นามิซากะ​ เป็นมนุษย์สาวที่มีกิริยาค่อนข้างเงียบ​ ขรึม​ อาจจะดูเย็นชาไม่สนใจผู้คนที่อยู่รอบข้างตัวเธอบ้างเป็นบางครั้งและชอบสวมเสื้อกระโปรงสีน้ำเงินและเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาวไว้ตลอดเวลา
 
ประวัติและภูมิหลังของตัวละคร: นามิซากะ คาซึเนะ เป็นบุตรสาวคนที่สอง ของ โคโจ คาซึเนะ กับ มิกะ คาซึเนะ เธอมีพี่ชายหนึ่งคนนามว่า ไซบะ คาซึเนะ หญิงสาวเกิดที่เมืองฟุกุโอกะ ในประเทศญี่ปุ่น เมื่อตอนมีอายุได้ประมาณ 5 ขวบ ตอนที่เธอกำลังอาศัยอยู่กับผู้เป็นบิดาและมารดา จู่ๆ ก็มีอสูรจิ้งจอกตนหนึ่ง แอบลักลอบเข้ามาภายในบ้านของเธอ ด้วยความที่ในขณะนั้นนามิซากะและพี่ชายยังเป็นเพียงเด็กน้อยอยู่ บิดา และมารดาของเธอจึงได้ทำการต่อสู้ กับ อสูรจิ้งจอกตนนั้น แต่ด้วยความเจ้าเลห์ของเจ้าจิ้งจอกตัวร้ายทำให้บิดา และ มารดาของเธอถูกพวกมันสังหารอย่างโหดเหี้ยม หลังจากการตายของบิดา และ มารดาผ่านพ้นมาจนเธอ และพี่ชายมีอายุได้ประมาณ 12 ปีบริบูรณ์ เธอและพี่ชายก็อยู่ในการดูแลของคุณป้าซึ่งเป็นพี่สาวของพ่อมาโดยตลอด นามิซากะ และผู้เป็นพี่ชายได้ฝึกการใช้ดาบ รวมไปถึงการยิงธนูจากคุณลุง มาเป็นอย่างดี จนกระทั่งทั้งสองพี่น้องมีอายุครบประมาณ 16 ปีบริบูรณ์ก็เริ่มทำการออกตามล่าหาอสูรจิ้งจอกตนนี้ต่อไป
 
สาเหตุที่เกลียดชังอสูร: เพราะเหล่าอสูรนั้นได้เคยสังหารบิดาและมารดาของเธอไป
 
ลักษณะนิสัย: เงียบ​ ขรึม​ เอาจริงเอาจัง​ เด็ดเดี่ยว​ และ​กล้าหาญ​
 
จุดแข็ง​: มุ่งมั่น​ ใจกล้า​ บ้าบิ่น​ รักพวกพอง
 
จุดอ่อน: เจ้าน้ำตา​ ขี้สงสาร​ และก็​อ่อนไหวง่าย
 
----------
 
yNoWBMM.png
 
ตัวอย่างการโรลเพลย์
 
นามิซากะ คาซึเนะ ยืนอยู่บริเวณฝั่งตรงข้ามของอสูรสุนัขจิ้งจอก​ ที่เคยสังหาร​พ่อ​ กับ​ แม่​ ของเธอจนเสียชีวิต​ เด็กหญิงค่อยๆ​ เริ่มทำการเปล่งน้ำเสียงและเอ๋ยคำพูดของการสนทนา​ กับ​ สุนัขจิ้งจอกที่ยืนอยู่ตรงหน้าของเธอทันทีว่า​ “วันนี้ คือ วันตายของเจ้าสุนัขจิ้งจอก วันนี้ฆ่าสัญญาว่า จะล้างแค้นให้พ่อ​ กับ​ แม่ของข้า​ ให้จงได้​ เจ้าจงรับพลังนี้ของข้าไปเสีย” พอสิ้นสุดคำพูดของการสนทนาลงไปได้เพียงไม่นาน เธอก็ไม่รอช้าเริ่มต้นเป็นฝ่ายทำการโจมตีก่อน เด็กหญิงค่อยๆ เริ่มทำการปลดปล่อยพลังปราณวารีเข้าไปทำการโจมตีอสูรจิ้งจอกที่ยืนอยู่ฝั่งตรงข้าม กับ ตัวเธออย่างว่องไว
 
----------

แก้ไขโดย Fernreysiea Butteria 07 July 2021 - 09:17 PM

5qJNr1O.jpg

 

8JqZ0FI.png

 

..............


#27 Bluebells Sutherland (✔)

Bluebells Sutherland (✔)
  • นักสะสมตัวยง
  • 5687 โพสต์
  • เลขประจำตัว 5614

    • ไม้: แพร์ | ยาว: 10 3/4"
      แกนกลาง: ขนหางนกฟินิกซ์
      ความยืดหยุ่น: ยืดหยุ่นดี
    เหรียญรางวัล
                              

โพสต์เมื่อ 07 July 2021 - 10:24 PM

vwU9lYj.jpg?1

 

 
ชื่อ (ชาวญี่ปุ่น) : ยูกิ(ผมขาว) และ โยโกะ(ผมดำ) 
 
อายุ : 13 ปี (ร่างกาย) 51 ปี (อายุอสูร)
 
เพศ : หญิง 
 
พลังพิเศษ : ยูกิ ทำลายประสาทรับรู้ทางการได้ยิน และ โยโกะ  ทำลายประสาทรับรู้ทางการมองเห็น
 
ลักษณะทางกายภาพ : เด็กสาวฝาแฝดผมยาวโดยยูกิมีผมสีขาว โยโกะมีผมสีดำ ทั้งสองหน้าตาเหมือนกันแบบเป๊ะ ๆ ชนิดที่ว่าถ้าไม่ดูสีผมคงจะแยกไม่ออกทีเดียว แม้กระทั่งเขาที่หัวก็เป็นสีเดียวกันและตำแหน่งเดียวกัน ทั้งสองมีรอยแผลที่เกิดจากการโดนทารุณตามตัวทั้งรอยตี รอยโดนไฟจี้ รอยโดนมัด ภายใต้ชุดกิโมโนของทั้งคู่
 
บุคลิกภาพ : อสูรแฝดทั้งสองถ้ามองแล้วคงเหมือนเด็กสาวธรรมดา ๆ ที่ดูไม่มีพิษมีภัย ใบหน้าเรียบนิ่งไม่พูดไม่จา และมีแววตาสีเฉยชาอยู่เสมอ 
 
ประวัติและภูมิหลังของตัวละคร : ยูกิและโยโกะ เป็นฝาแฝดเกิดในตระกูลขุนนางเก่าแก่ที่ร่ำรวยมาก่อน แต่เมื่อเกิดเหตุการณ์ปฏิวัติเมืองในสมัยก่อนทำให้ครอบครัวของเธอโดนฆ่าล้างตระกูลเหลือเพียงเด็กสาวทั้งสองที่รอดมาได้แต่ก็ถูกจับเอาไว้เป็นตัวประกัน ทั้งสองถูกกักขังอยู่ห้องเก็บของเล็กและแคบ และยังโดนทารุณกรรมอย่างโหดร้ายทำให้ทั้งสองรู้สึกหวาดกลัวมนุษย์เป็นอย่างมากอยู่นานหลายเดือน จนกระทั่งวันหนึ่งได้มีชายแปลกหน้าเปิดประตูห้องเก็บของเล็ก ๆ นั่นพร้อมกับยื่นมือให้ความช่วยเหลือมาช่วยปลดปล่อยความทุกข์ทรมาณให้แก่เด็กสาววัยสิบกว่าขวบที่ไม่ควรจะโดนทารุณแบบนี้ เธอไม่ลังเลที่จะรับการช่วยเหลือนั้นในทันทีถึงแม้จะต้องแลกมากับการที่ตัวเองจะต้องเป็นอสูรก็ตาม จากนั้นทั้งสองก็ตามล้างแค้นเหล่ามนุษย์ที่ทำร้ายเธอจากนั้นก็แยกตัวไปอยู่ในป่าลึกกันสองคนพี่น้อง เพื่อหลีกเลี่ยงการเจอมนุษย์ให้ได้มากที่สุด หากไม่ได้รับคำสั่งมาพวกเธอก็จะไม่ปรากฎตัวให้ใครเห็นเด็ดขาดทำให้ทั้งสองอยู่รอดมาได้นานหลายสิบปีและก็จะเป็นเช่นนั้นต่อไป
 
สาเหตุที่เลือกเป็นอสูร : อยากหนีจากการโดนขังและทารุณกรรม เป็นทางเดียวที่พวกเธอจะหลุดพ้นจากสถานการณ์ตรงนั้นโดยที่ยังใช้ชีวิตต่อได้ถึงแม้จะต้องเป็นอสูรก็ตาม
 
ลักษณะนิสัย : ทั้งยูกิและโยโกะเป็นอสูรที่ไม่ชอบการพูดคุยและเข้าใกล้มนุษย์ ทั้งสองมักจะชอบอยู่กันตามลำพังเสียมากกว่าที่จะเข้าหาคนอื่น แม้แต่พวกอสูรด้วยกันเองก็ไม่ได้เข้าหาเท่าไหร่นัก
 
จุดแข็ง : ตัวติดกันตลอดเวลาทำให้แข็งแกร่งขึ้น พลังของทั้งสองช่วยส่งเสริมกัน หากใครโดนทำร้ายจะยิ่งมีพลังมากขึ้นไปอีก
 
จุดอ่อน : หากแยกกันเมื่อไหร่จะอ่อนแอลงมาก ไม่ชอบเข้าใกล้มนุษย์มีความหวาดกลัวมนุษย์ กลัวที่มืดและแคบ
 
 
F3v19c9.png
 
สองพี่น้องอสูรยูกิและโยโกะถอนหายใจเฮือกใหญ่เมื่อได้รับคำสั่งที่เธอทั้งสองไม่ชอบเอาเสียเลย เมื่อท่านมุซันสั่งให้ไปชักชวนเหล่าสมาชิกของหน่วยพิฆาตอสูรให้มาเข้าร่วม แน่ละว่าท่านมุซันเป็นผู้มีพระคุณทำให้พวกเธอจะต้องทำตามคำสั่งถึงแม้ว่ามันจะทรมาณจิตใจของทั้งสองก็ตาม เด็กสาวแอบมองมนุษย์คนนึงที่ดูบาดเจ็บ ร่างกายอ่อนแอและกำลังหลงทางอยู่ตามลำพัง พวกเธอหลบซ่อนตัวอยู่และส่งเสียงออกไปจากมุมมืดเท่านั้น
 
"เจ้า อยากเลิกทรมาณมั้ยละ? ข้าจะช่วยทำให้ความเจ็บปวดนั้นจบลงเอง" ยูกิพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบก่อนจะแอบมองเธอคนนั้นอยู่ห่าง ๆ

  • Kelly B. Sutherland (✔) และ Serenity Ackerman (✔) ถูกใจสิ่งนี้

PbCDftt.png

OntdnHg.jpg

vfjlRY7.png

Mo1rivw.png


#28 Mytis Sutherland (✔)

Mytis Sutherland (✔)
  • นักเรียนบ้านเบริลลีส
  • 1656 โพสต์
  • เลขประจำตัว 231

    • ไม้: เรดโอ๊ค | ยาว: 12"
      แกนกลาง: ขนหางยูนิคอร์น
      ความยืดหยุ่น: ดีดตัว

โพสต์เมื่อ 07 July 2021 - 11:54 PM

image0.jpg

 

ภาพ Ao andon วาดโดยคุณ Wolf-fram

https://www.deviantart.com/wolf-fram
https://wolf-fram.tumblr.com/
http://www.patreon.com/fram_wolf

 

ชื่อ (ชาวญี่ปุ่น) : อาโอกิ ฮิโรเอกิ
อายุ : รูปลักษณ์ดูเป็นสาววัย 20
เพศ : หญิง
พลังพิเศษ : ได้พลังจากความหวาดกลัวของผู้คนเก็บใส่ไว้ในตะเกียง พละกำลังขึ้นอยู่กับปริมาณความหวาดกลัวที่อยู่ในตะเกียง ซึ่งจะแปรเปลี่ยนเป็นหมอกควันที่ช่วยในการอำพรางตัวได้
ลักษณะทางกายภาพ : ผมยาวสีดำ ผิวสีขาว ฟันดำ กรงเล็บยาวแหลมคมและมีเขาบนศีรษะ สวมชุดกิโมโนสีขาว ร่างกายเปล่งประกายเป็นแสงสีฟ้าเหมือนในตะเกียง มีรอยแผลเป็นบริเวณแก้มด้านซ้าย
บุคลิกภาพ : อสูรผู้เงียบขรึม เธอมักไม่พูดอะไรออกจากปากเลยเว้นแต่จะสร้างความหวาดกลัวให้ผู้คนด้วยเสียงแหลมสูงน่าขนลุกหรือเผยให้เห็นฟันดำด้านใน

ประวัติและภูมิหลังของตัวละคร : อาโอกิ ฮิโรเอกิ เป็นบุตรสาวของพลทหารยศสูง ผู้มีหน้ามีตาในสังคม กับมารดาของเธอที่เป็นเพียงสาวใช้และภรรยาน้อย จึงต้องใช้ชีวิตในแบบที่ไม่สามารถมีปากเสียงกับใครได้ ไม่มีสิทธิเลือกทางเดินชีวิตของตัวเอง เธอไม่สามารถบอกใครได้ว่าตนเป็นบุตรของท่านนายพล ทำหน้าที่และถูกปฏิบัติตัวเป็นสาวใช้ในคฤหาสน์ตั้งแต่ยังเล็ก วันหนึ่งขณะที่ฮิโรเอกิไปซื้อของที่ตลาดในเมือง เธอโดนคนไม่หวังดีที่ล่วงรู้ความลับว่าเป็นลูกสาวของท่านนายพลทำร้าย เป็นเรื่องของผลประโยชน์ อาการของเธอสาหัสมาก แต่ท่านนายพลนั้นไม่มีแม้แต่จะเหลียวแล ไม่สนใจไยดี การรักษาก็เป็นเพียงการเมตตาคนใช้ในบ้านคนหนึ่งเท่านั้น เธอได้รับรอยแผลเป็นที่แก้มมาจากเหตุการณ์ครั้งนี้ ซึ่งในยุคสมัยนี้เพียงรอยแผลเป็นก็ถูกมองเป็นคนอัปลักษณ์ได้ในชั่วพริบตา ฮิโรเอกิถูกทอดทิ้งและถูกกลั่นแกล้งจากคนใช้ด้วยกันเองในบ้าน มีเพียงมารดาที่คอยเป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจให้เธอใช้ชีวิตต่อไป จนกระทั่งอสูรข้างขึ้นมาเยือนยังคฤหาสน์ของท่านนายพล เหล่าคนรับใช้ในบ้านถูกสังหารไปเกือบทั้งหมด ครอบครัวของท่านนายพลนั้นเอาตัวรอดและเตรียมจะหนีไป ฮิโรเอกิที่ลมหายใจโรยรินมีแต่ความเคียดแค้น เสียงที่ได้ยินเป็นครั้งสุดท้าย คือเสียงของชายคนหนึ่ง ก่อนที่เธอจะฟื้นคืนกลับมาอีกครั้ง คืนนั้นครอบครัวของท่านนายพลถูกสังหารไปจนหมดสิ้น ร่างของท่านนายพลถูกพบในสภาพที่น่าเกรงกลัวสุดจะบรรยายได้ กล่าวขานกันว่าเป็นฝีมือของอสูรสาวตนหนึ่ง

 

สาเหตุที่เลือกเป็นอสูร : ความแค้นต่อพ่อแท้ๆ ของตัวเอง
ลักษณะนิสัย : ฮิโรเอกิรักความสงบ มักไม่ค่อยออกโรงไปพร้อมกับอสูรตนอื่น ชื่นชอบการทำให้มนุษย์หวาดกลัวก่อนที่จะลงมือฆ่าเป็นที่สุด เกลียดมนุษย์ที่อวดดี

จุดแข็ง : เลือดเย็น ความสามารถทำให้ผู้คนหวาดกลัวขวัญผวา เคลื่อนตัวได้อย่างว่องไว
จุดอ่อน : แสงอาทิตย์ หากตะเกียงแตกพลังจะค่อยๆหมดไป คำพูดที่จี้ปมอดีต

 

 

ในการต่อสู้ที่กินเวลายาวนานด้วยทั้งสองฝ่ายนั้นมีพละกำลังแกร่งกล้าไม่แพ้กัน ร่างของอสูรสาวหายตัวลับไปในหมอกควันที่ถูกสร้างขึ้นปกคลุมไปทั่วทุ่งร้างแห่งนี้ ความมืดที่มีเพียงแสงจันทร์ส่องให้ความสว่างผสมกับเสียงน่าสยดสยองดังไปทั่วบริเวณ นักล่าอสูรตัวจ้อยยืนสั่นเทาแต่ยังคงประคองดาบไว้อย่างมั่นคงตามสัญชาตญาณ เขาคอยข่มใจตัวเองว่าห้ามแสดงความหวาดกลัวออกไปเด็ดขาดด้วยรู้ถึงความสามารถของฝ่ายตรงข้าม 

 

“ เจ้าก็ถูกคนเหล่านั้นดูแคลนมาไม่น้อยเลยนี่ มันน่าภูมิใจจริงๆ งั้นเหรอ “

 

ฮิโรเอกิโผล่มาด้านหลัง เสียงแหลมสูงอันน่ากลัวดังสะท้อนไปทั่ว ร่างเล็กของนักล่าอสูรหันหลังไปมา เพื่อตามหาต้นตอของเสียง เขาเห็นตะเกียงสีฟ้าที่เปลี่ยนตำแหน่งไปเรื่อยๆ ดังใจนึก ยิ่งทำให้ใจของเขาคิดถึงแต่ความกลัว อีกไม่นานความพ่ายแพ้คงจะเข้ามาแทนที่

 

” มาเข้าร่วมกับเราเถิด แล้วเจ้าจะได้ทุกสิ่งที่เจ้าต้องการ “

 

ฮิโรเอกิปรากฏตัวเบื้องหน้าเด็กหนุ่มนักล่าอสูร พร้อมกับมือที่มีกรงเล็บยาว รอยยิ้มที่ดูเป็นมิตรนั่นดูอย่างไรก็เป็นการข่มขวัญให้ศัตรูยอมสิโรราบแต่โดยดี


  • Minnas M. Macdragulj (✔) และ Serenity Ackerman (✔) ถูกใจสิ่งนี้

ไมทิส ซัทเธอร์แลนด์

ชั้นปีที่ 5 | บ้านเบริลลีส

FBwphqk.png

Mytis.png

Malcolm | Selena | Dennis | Olivia | Mytis | Ophelia | Bluebells | Lucas | Kelly | Vincent


#29 Affanc Z. Cernunnos (✔)

Affanc Z. Cernunnos (✔)

    ผู้บำบัดฝึกหัด

  • นักเรียนบ้านเบริลลีส
  • 3516 โพสต์
  • เลขประจำตัว 1067

    • ไม้: ซิลเวอร์ไลม์ | ยาว: 8 3/4"
      แกนกลาง: ขนหางนกฟินิกซ์
      ความยืดหยุ่น: ไม่ยอมงอ
    เหรียญรางวัล
            

โพสต์เมื่อ 08 July 2021 - 01:31 AM

7WLAffP.png

เฟซเคลม : Matsuyoi ubume - Onmyoji
 
ชื่อ : คิตะคาเซะ มิวะ 
อายุ : ไม่ทราบแน่ชัด
เพศ : หญิง
 
พลังพิเศษ :
มนตร์อสูรโลหิตหมึกสีชาด - ร่มไม้ที่คล้ายว่าทำจากด้ามพู่กันขนาดใหญ่ มีน้ำหมึกที่ไม่มีวันหมดไหลออกมาจากปลายพู่กันตลอดเวลาแต่มันจะไม่หยดลงบนพื้น พวกมันจะลอยวนอยู่รอบตัวของนางและซึมกลับเข้าไปในพู่กันอีกครั้ง ทั้งน้ำหมึกยังสามารถสร้างอะไรก็ตามขึ้นมาได้ตามที่ต้องการจะรังสรรค์เพียงแค่ตวัดร่มหนึ่งครั้ง มันจะไม่ยอมหายไปหากไม่ได้รับคำสั่งจากนางหรือไม่ได้ลิ้มรสของเลือด และปีกนกกระเรียนที่เปรียบเป็นท่อนแขนของนางก็สามารถสลัดขนออกมาเป็นอาวุธป้องกันตัวจำพวกมีดสั้นได้อีกด้วย
 
ลักษณะทางกายภาพ :
หญิงสาวรูปงามผู้มีผิวขาวดุจหิมะ รูปร่างอรชรอ้อนแอ้นแต่สูงชะลูด รวมกับเกี๊ยะที่สวมอยู่ทำให้นางสูงราวๆ 2 เมตรได้ ใบหน้าได้รูปดูอ่อนหวานและมีเสน่ห์เหลือร้าย ดวงตาทรงหงส์ มีนัยน์ตาสีทองคำ หน้าผากมีชาดแดงแต้มเป็นกลีบดอกไม้ มีเส้นผมสีดำขลับและรัดเกล้าที่ถูกดัดเป็นทรงอย่างประณีตสวมไว้ นางมักอยู่ในชุดกิโมโนหลายชั้น สวมทับด้วยเสื้อคลุมผ้าโปร่งให้ปีกของนางมีอากาศถ่ายเท
 
บุคลิกภาพ :
นางดูคล้ายคนที่อ่อนโยน บางครั้งบางคราวจะมีรอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าขับให้ดูมีราศีเมตตา กิริยาคำพูดดูอ่อนหวานและซื่อตรงต่อความรู้สึก 
 
ประวัติและภูมิหลังของตัวละคร : 
ราวร้อยกว่าปีก่อน หัวหน้าตระกูลคิตะคาเซะยามนั้นมีบุตรและบุตรีรวมกันทั้งสิ้นห้าคน ซึ่งนาง - คิตะคาเซะ มิวะเป็นบุตรีลำดับที่ 4 และเมื่อเกิดมาเป็นคนเกือบสุดท้อง จึงทำให้ทุกอย่างล้วนแต่มาลงที่นางหนักกว่าน้องคนเล็กสุดอย่างที่ไม่อาจเลี่ยงได้ ไม่ว่าจะเป็นการเรียนมารยาท งานบ้านงานเรือน รวมถึงงานของครอบครัวก็ล้วนแต่ถูกแบ่งมาให้นางทั้งสิ้น จนทำให้หลายครั้ง มิวะจำต้องติดสอยห้อยตามบิดาไปเก็บเกี่ยวความรู้ยังสถานที่ต่างๆ เพื่อที่จะได้จัดการดูแลงานของตระกูลได้ในอนาคต แม้ว่าสิ่งเหล่านั้นจะเป็นการฝืนใจนางมากแค่ไหนก็ตาม
 
และเมื่อพี่ทั้งสองได้แยกตัวออกจากตระกูลไป ภาระหน้าที่ที่เคยเป็นของพี่ทั้งสองจึงตกมาอยู่ในความรับผิดชอบของนางกับพี่คนที่สามอย่างจำยอม และจากเหตุการณ์นั้นเอง ทำให้มิวะจำต้องทิ้งความรู้ความสามารถ รวมถึงทักษะการวาดภาพและการเขียนพู่กันของตัวเองไปอย่างน่าเสียดาย อย่างไรก็ตาม ด้วยภาระหน้าที่ที่นางต้องแบกรับ ทำให้นางจมอยู่กับความเครียดเหล่านั้นโดยที่ไม่สามารถหาทางระบายมันออกมาได้อยู่พักใหญ่ จนกระทั่งวันหนึ่งนางได้ค้นพบว่า การลอบเข้าไปในครัวเพื่อหยิบอาหารหรือขนมต่างๆ มาเคี้ยวเล่นนั้นเป็นสิ่งที่ทำให้นางผ่อนคลายความตึงเครียดลงได้มาก และกลายเป็นนิสัยของนางไปโดยปริยาย เรียกได้ว่า หากได้มีโอกาสติดตามบิดาหรือพี่ชายไปที่ใดแล้ว อาหารที่ลือชื่อแถวนั้นก็ล้วนแต่ถูกนางลิ้มลองหมดแล้วทั้งสิ้น
 
แต่แล้ว ทุกอย่างในชีวิตของนางดูที่จะราบรื่นตามครรลองของบิดามารดากลับต้องถึงจุดพลิกผัน เมื่อค่ำคืนหนึ่ง ในขณะที่ทุกคนกำลังหลับสนิท ความโกลาหลกลับบังเกิดขึ้นเมื่ออสูรตนหนึ่งบุกมาที่บ้านของนาง มันเข่นฆ่าทุกคนในครอบครัวอย่างไร้ความปราณี หลงเหลือแต่เพียงมิวะที่หลบซ่อนตัวอยู่ในตู้เก็บฟูก เพราะไม่อยากกลายเป็นอาหารของอสูรตนนั้นไปอีกคน แน่นอนว่า โชคไม่ได้เกิดกับนาง อสูรตนนั้นหานางจนพบ และรอยยิ้มที่น่าสยดสยองนั้นก็เป็นสิ่งสุดท้ายที่มิวะเห็น ก่อนที่นางจะหมดสติไปเพราะความเจ็บปวดที่แล่นเข้าสู่ปลายประสาท
 
เมื่อฟื้นขึ้นมา กระแสความทรงจำถูกพัดหายออกไปเสียจนเกือบหมด นางแทบจะจำตัวเองมิได้อยู่แล้วหากไม่เพราะเงยหน้าขึ้นสบกับดวงตาของอสูรผู้ทำลายทุกอย่างของนางลง กล่าวได้ว่า นั้นเป็นครั้งแรกในรอบสิบปีที่นางนั่งร้องห่มร้องไห้ต่อหน้าอสูรกายผู้กำลังฉีกยิ้มน่ารังเกียจให้ มันไม่กล่าวสิ่งใด ทำเพียงมองดูสีหน้ายับย่นของนางอยู่เงียบๆ มันดูเพลิดเพลินเสียจนโทสะของมิวะถูกระเบิด
 
คิตะคาเซะ มิวะได้กลายเป็นอสูรอย่างสมบูรณ์ในคืนนั้น และในคืนดังกล่าว เป็นคืนที่นางระเบิดพลังออกมารุนแรงที่สุด แม้มันจะแทบไม่ระคายอสูรข้างขึ้นตนนั้นเลยก็ตาม หญิงสาวออกวิ่งหนีออกมาสุดชีวิตจนกระทั่งรู้สึกตัวอีกที นางก็อยู่บนฟากฟ้า ด้วยปีกของนางเอง - มิวะใช้เวลาอยู่แรมปีในการทำความเข้าใจร่างกายของตนเองและเริ่มดื่มด่ำกับความหรรษายามได้ลิ้มลองความกลัวของมนุษย์และเลือดเนื้อ นางพบว่ามันรสชาติดีไม่น้อยเมื่อได้กลายมาเป็นอสูร ตั้งแต่นั้นมากลายเป็นว่านางเตร่ไปทั่วแผ่นดินเพื่อทำการชิมรสชาติของมนุษย์แต่ละภาคส่วนไปเสียอย่างนั้น
 
สาเหตุที่เลือกเป็นอสูร :
โดนบังคับให้เป็นอสูร
 
ลักษณะนิสัย :
เป็นอสูรที่เจ้าเล่ห์เพทุบายยิ่ง ชื่นชอบการหลอกล่อเป้าหมายก่อนทำการกิน หัวรั้น ชอบการเป็นเอกเทศแต่สุดท้ายก็ต้องตกอยู่ภายใต้การควบคุมอย่างจำยอมเพียงเพราะรสชาติเลือดนายเหนือหัวที่ติดปากนางนัก
 
จุดแข็ง : 
พลังมนตร์อสูรโลหิตที่ประยุกต์ได้หลายวิธี
กล้าหาญ 
ภาพวาด
 
จุดอ่อน : 

แสงอาทิตย์

น้ำสะอาด

มนุษย์

|
 
โรลเพลย์สถานการณ์สมมติไม่ต่ำกว่า 120 คำ
 
|
p4SqJL6.png
เมื่อคืนเดือนดับได้เยือนมาถึง เรือนร่างสูงชะลูดจึงเริ่มออกมาเดินเที่ยวเตร่ตามประสา ช่างน่าเสียดายจริงเชียวที่ชาวบ้านแถวนี้รู้สึกตัวว่ามีอันตรายอยู่ไม่ไกลและพากันปิดบ้านรวดเร็วเกินที่นางจะทันปล่อยข่าวว่านั่นมิใช่เรื่องจริง พลันเรือนร่างอรชรใต้กิโมโนทับหลายชั้นก็สะบัดร่มที่พาดบ่าเล็ก รังสรรค์ปลาคราฟสีทมิฬว่ายตามกระแสลมพัดพลิ้วเข้าล้อมตัวของชายหนุ่มร่างกำยำในชุดนักล่าอสูร ความแปลกใจฉายชัดบนดวงตาหงส์ของผู้เป็นเจ้าของภาพวาดมีชีวิตยามได้เห็นท่าทีของผู้ที่ยืนประจันหน้ากับตน - อดใจไม่ให้กระโจนเข้าไปจนตัวสั่นแล้วสิ
 
" ดึกดื่นยามนี้ - มิกลับบ้านกลับช่องหรือ ? "
 
นัยน์ตาสีทองที่เรืองรองอยู่ใต้แสงสลัวจับจ้องร่างของผู้อยู่ฝั่งตรงข้าม เสียงอ่อนหวานกล่าวด้วยกระแสความเป็นห่วง ใช้ความมืดบดบังปีกใต้แขนเสื้อพลางขยับด้ามร่มให้กระชับ นางสังเกตท่าทีของนักล่าอสูรที่กำลังระแวดระวังตน ริมฝีปากบางขยับยิ้มขึ้นให้ใบหน้าดูอ่อนโยนลงก่อนจะก้าวด้วยเกี๊ยะสูงเข้าไปอย่างเชื่องช้า เมื่อนั้น ปลายดาบนิจิรินก็ชี้ตรงเข้าหานางอย่างแน่วแน่ คลับคล้ายว่าเห็นประกายสีอ่อนสะท้อนเข้าดวงตาที่เปล่งประกายวาววับ
 
" อะไรกัน อะไรกัน คนเขาอุตส่าห์เป็นห่วงน้า ~ ? "
 
หญิงสาวเอ่ยกลั้วหัวเราะหลังท่าทีของนักล่าอสูรทำให้นางรู้ว่าความแตกเสียแล้ว ปีกที่พาดอยู่บนด้ามร่มขยับสะบัดออกไปนอกกายเพียงครั้งก่อนนกกระสาสีทมิฬจะปรากฏขึ้นจากน้ำหมึกที่ตวัดลงกลางอากาศ นางหุบรอยยิ้มลงช้าๆ ก่อนก้าวเดินไปด้านหน้าอย่างมั่นคง ขยับคืนคลานเข้าใกล้นักล่าอสูรหนุ่มที่กำลังรับมือกับนกกระสาและปลาคราฟของตน ศีรษะที่ปกคลุมด้วยเส้นผมสีดำขลับไหวตามการขยับของเจ้าของ ปีกนกสีขาวถูกยกขึ้นบดบังใบหน้าซีกล่างซึ่งกำลังฉีกรอยยิ้มกว้างจรดใบหู เขี้ยวคมประดับไปตามรอยแยกที่กว้างขึ้นจากการยิ้มแย้ม
 
ร่างกายเจ้าดูกำยำดีนะ "
 
" อยากรักษาร่างแบบนี้เอาไว้ไหม
 
" แหม อย่ามองเช่นนี้ซี้ - ข้าเป็นห่วงนะ เจ้ามิเชื่อหรือ ? "
 
ดวงตาหงส์ไล่มองเรือนร่างของนักล่าอสูรตรงหน้าอย่างจาบจ้วง ภาพภายในหัวคิดถึงฉากกระชากแขนของชายหนุ่มเข้าปากแล้วก็ตัวสั่นจนอยากจะกระโจนเข้าไปใกล้อยู่แล้ว - ไม่ไหวจริงๆ เลย เพียงแค่เห็นมนุษย์ก็อยากจะกัดกินไปทั้งตัวจนแทบควบคุมตัวเองไม่ได้แล้วสิ
 
อสุราสาวอายุนับร้อยปีเริ่มออกกิริยานวยนาด นางเคลื่อนกายจากจุดหนึ่งไปยังจุดหนึ่ง เข้าใกล้ไปหานักล่าอสูรที่เริ่มมีเลือดชะโลมร่างจากฝีมือภาพวาดของนาง กลิ่นหอมหวานที่ลอยเข้าโสตประสาทจวนจะทำให้นางคลั่งอยู่แล้ว อยากชิมแล้วสิ - แต่ถ้าให้เทียบกับเลือดของท่านผู้นั้น นางคงต้องห้ามใจเสียก่อน เมื่อคิดเช่นนั้นได้ก็ทำให้นางสงบใจลงได้มาก ริมฝีปากที่แยกออกกว้างใต้ความมืดค่อยขยับประสานกันให้กลายเป็นเรียวปากจิ้มลิ้มเช่นเดิม นางลดปีกนกที่บังหน้าซีกล่างไว้ข้างตัว ใบหน้าอ่อนหวานขยับรอยยิ้มขึ้นแผ่รัศมีเมตตาออกมาแม้แววตาจะวาววับเต็มไปด้วยความกระหาย 
 
" เจ้ารู้ไหม หากเจ้ามาเป็นอสูรเช่นข้า - ร่างกายเจ้า .. จะไม่ปางตายเช่นนี้ พลังของเจ้า .. จะไม่อ่อนด้อยเช่นนี้ "
 
ตรงหน้านางคือร่างชุ่มโลหิตของนักล่าอสูรผู้ใช้ปราณวายุ ปีกนกที่พาดบนด้ามร่มขยับออกด้านข้าง สะบัดเพียงสองครั้ง น้ำหมึกสองหยดที่กระเด็นออกมาก็กลายเป็นพันธุ์ไม้แปลกตา มันยืดสิ่งที่คล้ายกิ่งไม้ออกไปรัดแขนของชายหนุ่มทั้งสองข้างเอาไว้ ตรึงไม่ให้ขยับตัวเพื่อความปลอดภัยของอสูรเช่นนางที่ไม่อาจวางใจได้ว่าคนตรงหน้าจะสิ้นฤทธิ์จริงๆ แม้ประกายความสิ้นหวังในดวงตานั้นจะสะท้อนอยู่ในนัยน์ตาสีทองคำ
 
" และ .. จะได้ทุกอย่างตามแต่ที่เจ้าปรารถนา เพียงแค่มาเป็นอสูรร่วมกับข้า "
 
ร่างสูงชะลูดของอสูรย่อตัวลงมาจากเบื้องบน ใบหน้าอ่อนหวานลดระดับลงมาอยู่ในระดับเดียวกับนักล่าอสูรที่หมดสภาพไร้หนทางให้ไปต่อ นางนึกขันกับท่าทีเหล่านี้อยู่ภายในอก เลื่อนใบหน้าเข้าไปใกล้จนแทบจะแนบกัน นัยน์ตาสีทองที่เรืองรองภายใต้ความมืดจับจ้องดวงตาไร้ความหวังในระยะประชิดก่อนแย้มรอยยิ้มกว้างจรดใบหู อวดฟันแหลมที่เรียงรายอย่างสวยงามก่อนเสียงหวานจะหลุดประโยคสุดท้ายออกมา 
 
" เจ้ารู้ดี ... ว่าควรตอบรับข้าเช่นไร "
 

|

ไม่รับคะแนน

นุอยากโรล


  • Minnas M. Macdragulj (✔), Uriel M. Macdragulj (✔), Serenity Ackerman (✔) และ 1 สมาชิก ถูกใจสิ่งนี้

fx8kA5C.png

iJp559o.gif

6KizsK8.png

yBD8UEQ.png

Beryllese






ติดแท็กอย่างน้อยหนึ่งแท็กหรือให้มากกว่าคีย์เวิร์ดเหล่านี้: กิจกรรม, Create Your Characters

0 สมาชิกกำลังอ่านกระทู้นี้

0 สมาชิก, 0 ผู้เยี่ยมชม, 0 สมาชิกที่ล่องหน