ไปที่เนื้อหา


รูปภาพ
โรลเพลย์

ป่าวู้ดแลนด์

โรลเพลย์

  • กระทู้นี้ถูกล็อค กระทู้นี้ถูกล็อค
มี 694 โพสต์ตอบกลับกระทู้นี้

#681 Caroline Behring

Caroline Behring
  • นักเรียนบ้านกริฟฟินดอร์
  • 803 โพสต์
  • เลขประจำตัว 888
    • ไม้: วอลนัทสีดำ | ยาว: 10 3/4"
      แกนกลาง: ขนหางนกฟินิกซ์
      ความยืดหยุ่น: แข็ง

โพสต์เมื่อ 18 October 2020 - 02:48 PM

หลังจากหลับไปอย่างยาวนาน แครอลลีนลืมตาตื่นขึ้นมาแล้วลุกขึ้นยืนจากถุงนอนปิกนิกลายการ์ตูน ก่อนจะยืดเส้นยืดสายเล็กน้อย เธอพับเก็บถุงนอนปิกนิกลายการ์ตูน จากนั้นก็หยิบเสื้อคลุมแขนยาวสีแดงจากที่แขวน ขึ้นมาสวมทับชุดเดรสกระโปรงสั้นสีส้มให้เรียบร้อย

ก่อนจะสวมรองเท้าผ้าใบ และหยิบร่มสีฟ้ากับถุงพายแอปเปิ้ลและถุงนอนลายการ์ตูนที่พับเสร็จแล้วถือเดินไปเปิดกระโจมสีขาวขนาดปานกลางออกและปิดกระโจมสีขาวขนาดปานกลางลงหลังจากนั้น แครอลลีนวางถุงพายแอปเปิ้ลกับร่มสีฟ้าและถุงนอนปิกนิกลายการ์ตูนวางลงบนพื้นหญ้า จากนั้นเธอก็จัดการรื้อถอนกระโจมสีขาวขนาดปานกลางให้เรียบร้อย ก่อนจะเก็บกระโจมสีขาวขนาดปานกลางที่พับเรียบร้อยแล้วกับถุงนอนปิกนิกลายการ์ตูนที่พับเสร็จใส่ลงในกระเป๋าสะพายข้างสีดำ

จากนั้นแครอลลีนก็หยิบร่มสีฟ้ากับถุงพายแอปเปิ้ลบนพื้นหญ้า ก่อนจะเดินไปที่น้ำตก เมื่อถึงน้ำตก เธอนั่งยองๆ แล้วใช้มือวักน้ำจากน้ำตกล้างหน้าล้างตาให้เรียบร้อย ก่อนจะลุกขึ้นยืนพลางมองความสวยงามของดอกบลูเบลล์พร้อมกับสูดอากาศอันบริสุทธิ์เข้าปอดอย่างเต็มที่ ก่อนจะค่อยๆเดินออกจากป่าวู้ดแลนด์ไปทันที

UxTTxzn.gif

Caroline_Behring.jpg

 

WVu1v4v.png

 


#682 Asteri Moon

Asteri Moon
  • นักเรียนบ้านเรเวนคลอ
  • 188 โพสต์
  • เลขประจำตัว 6373
    • ไม้: ฮอลลี่ | ยาว: 8 1/2"
      แกนกลาง: ขนหางนกฟินิกซ์
      ความยืดหยุ่น: ยืดหยุ่นดี

โพสต์เมื่อ 19 October 2020 - 11:39 AM

หลังจากที่เดินเที่ยวและทานอาหารเที่ยงในหมู่บ้านอัตเทอรี่ฯเสร็จแล้ว แอสเทรี่ก็เดินถือหนังสือมาเที่ยวที่ชายป่าวู้ดแลนด์ที่อยู่ใกล้ๆหมู่บ้านต่อ เธอใช้กล้องจากโทรศัพท์มือถือของเธอถ่ายต้นไม้ใบหญ้า สัตว์น้อยใหญ่ แมลง และวิวทิวทัศน์ในป่า เธอเป็นพวกที่ไม่ชอบถ่ายภาพตัวเองหรือเซลฟี่ซะเท่าไหร่ แต่จะชอบถ่ายภาพธรรมชาติรอบๆตัวที่น่าสนใจเสียแทน เมื่อถ่ายภาพธรรมชาติอันสวยงามในป่าจนสมใจอยากแล้ว เธอก็เดินออกจากป่าไปยังถนนสายเล็กๆสายเดิมที่รถเมล์อัศวินใช้มาส่งเธอที่นี่ในตอนแรกเพื่อเดินทางกลับลอนดอน

แก้ไขโดย Asteri Moon 19 October 2020 - 11:39 AM

qEHuXtf.png

TqGUxY9.png

qk3sW28.gif


#683 Audrey Battenberg

Audrey Battenberg
  • นักเรียนบ้านสลิธีริน
  • 168 โพสต์
  • เลขประจำตัว 6490
    • ไม้: ซิลเวอร์ไลม์ | ยาว: 12 3/4"
      แกนกลาง: เอ็นหัวใจมังกร
      ความยืดหยุ่น: อ่อนตัว

โพสต์เมื่อ 26 October 2020 - 09:48 PM

หลังจากออเดรย์ที่ถ่ายรูปกับวิวธรรมชาติที่สวยงามกับภูเขาทางตอนใต้เสร็จแล้ว ออเดรย์จึงเดินออกมาจากภูเขาทางตอนใต้แล้วแวะไปที่ป่าวู้ดแลนด์ต่อ ออเดรย์ได้ข่าวมาว่าจุดเด่นของป่าวู้ดแลนด์นั้นคือดอกบลูเบลล์ที่บานสะพรั่งสวยงาม ทำให้ออเดรย์ไม่ควรพลาดที่จะเก็บภาพดอกไม้ที่สวยงามและเป็นจุดเด่นของที่นี่ เมื่อถึงป่าวู้ดแลนด์ออเดรย์จึงหยิบกล้องของเธอออกมาเพื่อถ่ายรูปดอกบลูเบลล์ที่บานสะพรั่งสีม่วงที่สวยงามเก็บไว้เป็นที่ระลึก..


  • Audrey Battenberg ถูกใจสิ่งนี้

4RFafMS.png


#684 Karina Type (✔)

Karina Type (✔)
  • นักเรียนบ้านสลิธีริน
  • 19514 โพสต์
  • เลขประจำตัว 530
    • ไม้: แอช | ยาว: 9 3/4"
      แกนกลาง: เอ็นหัวใจมังกร
      ความยืดหยุ่น: ยืดหยุ่นดี
    เหรียญรางวัล
                  

โพสต์เมื่อ 04 February 2021 - 08:49 PM

PicsArt_12-05-11.43.06.jpg

คาริน่าเคยได้ยินคำว่าที่ความไวเป็นของปีศาจ แต่เธอกลับรู้สึกว่าวันเหมาะกับอีกคำด้วยเหมือนกัน นั้นก็คือความไวเป็นของรถเมล์อัศวินราตรี เพราะว่าเธอนั้นรู้สึกว่าตัวเองยังนั่งได้ไม่ทันก้นร้อน รถก็ได้จอดลงตรงบริเวณชายป่าเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ซึ่งแน่นอนว่าตัวเธอรีบลงจากรถในทันทีเพราะว่าไม่อยากจะกลิ้งตกรถ จากนั้นก็เดินเข้าไปในป่าอย่างผ่อนคลาย ดูเหมือนว่าเธอนั้นจะเลือกวันได้ถูกเลยทีเดียว เพราะว่าอากาศในวันนี้ค่อนข้างสบายเป็นอย่างมาก ทำให้เธอผ่อนคลายขึ้นเยอะเลยหลังจากที่ไม่ได้พักผ่อนอย่างเป็นจริงเป็นจังมาหลายต่อหลายวันแล้ว


PicsArt_12-07-09.40.10.png

50_20210502162059.png

9GEKYwS.png


#685 Uriel M. Bathory (✔)

Uriel M. Bathory (✔)
  • นักเรียนบ้านเรเวนคลอ
  • 4565 โพสต์
  • เลขประจำตัว 526
    • ไม้: เชอร์รี่ | ยาว: 11 1/2"
      แกนกลาง: ขนหางยูนิคอร์น
      ความยืดหยุ่น: ดีดตัว

โพสต์เมื่อ 15 February 2021 - 04:09 PM

4MJmYqZ.png

 

หลังจากใช้เวลาเดินทางด้วยรถเมล์อัศวินราตรีเพียงไม่กี่นาที รถเมล์สามชั้นสีม่วงเข้มก็พาทั้งเขาและแพทริเซียมายังป่าวู้ดแลนด์ ซึ่งเป็นจุดหมายปลายทางของพวกเขาในทันที อันที่จริง.. อูเรียลไม่เคยมาที่นี่เลย แม้ว่าเขาจะเคยมาเที่ยวเดวอนหลายครั้งหลายหนแล้วก็ตาม เป็นสถานที่ที่สงบเงียบ และสวยงามไม่น้อยเลยทีเดียว ดวงตาคมสีฟ้าน้ำแข็งกวาดมองไปรอบด้านคล้ายกับต้องการจะสำรวจไปในที ดูเหมือนจะเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่นักท่องเที่ยวนิยมมาด้วยนะเนี่ย ยอดไปเลยแฮะ ต้องขอบคุณคุณเจ้าของร้านดอกไม้จริงๆ นั่นแหละ ที่เลือกสถานที่ดีๆ แบบนี้ให้เขากับแพทริเซีย 

 

"อากาศดีมากเลย"

 

อูเรียลหลุดยิ้มกว้าง หลังจากสูดเอาอากาศสดชื่นแบบที่หาไม่ได้ในตัวเมืองเข้าปอด ทุกตารางนิ้วของป่าวู้ดแลนด์ถูกปกคลุมด้วยสีม่วงของดอกบลูเบลล์ -- เห็นแล้วนึกถึงเพื่อนสนิทคนหนึ่งของพวกเขาขึ้นมาเลยแฮะ ใบหน้าคมหันมองแพทริเซียที่กำลังยืนอยู่ข้างกัน และ -- เป็นไปอย่างที่คิดเลย เธอกำลังมีความสุขที่ได้มาที่นี่จริงๆ ด้วย รอยยิ้มของแพทริเซียทำให้อูเรียลใจฟูไปหมดเลยล่ะ 

 

"ไปหาที่นั่งกัน เอาเป็นแถวไหนดี"


esOVzL1.gif

uriel.gif

 

Uriel M. Bathory || Ravenclaw House || Gringotts No. 2564 || Mint Lover


#686 Patricia Kamei B.

Patricia Kamei B.
  • นักเรียนบ้านเรเวนคลอ
  • 2274 โพสต์
  • เลขประจำตัว 5564
    • ไม้: เอลเดอร์ | ยาว: 11 3/4"
      แกนกลาง: ขนหางยูนิคอร์น
      ความยืดหยุ่น: ยืดหยุ่นดี

โพสต์เมื่อ 15 February 2021 - 04:25 PM

mKYh0BL.png

 

ทันทีที่สองขาเรียวก้าวลงมาจากรถเมล์อัศวินราตรี อากาศชื้น ๆ เย็นสบายพร้อมกับสายลมอ่อน ๆ ที่หวนพัดเข้ามากระทบใบหน้าและเส้นผมสีช็อกโกแลต ก็ทำให้แพทริเซียรู้สึกดีได้ไม่ยาก เธอมองรอบ ๆ ป่าวู้ดส์แลนด์ที่สงบเงียบ ..ได้ยินเสียงแมลงเล็ก ๆ ในป่าร้องหริ่งหรี่เรไรกันระงม ไหนจะผีเสื้อและผึ้งตัวจ้อยที่บินว่อนรอบ ๆ ดอกบลูเบลล์สีฟ้าครามอมม่วงสวยอีก ..ทุ่งดอกไม้กว้าง ๆ ที่เห็นลิบ ๆ และเสียงของสายน้ำตกเย็น ๆ ดังซู่ซ่าตรงหน้า ราวกับว่าสภาพแวดล้อมโดยรอบกำลังเติมเต็มพลังชีวิตของเธออีกครั้ง -- เด็กหญิงสูดหายใจนำเอาอากาศบริสุทธิ์เข้าเต็มปอด แล้วเดินไปพร้อม ๆ กับไมค์เพื่อหาที่นั่ง

 

"ใต้ต้นไม้ตรงนู้นก็ดีนะ ..ลำต้นของมันยื่นเอนออกมาคล้าย ๆ ที่นั่งเลย เอาวางของก็ได้ -- แถมไม่ไกลก็มีน้ำตกกับดอกบลูเบลล์อีก ..ว่าแล้วก็คิดถึงเบลล์เลยเนอะ"

 

เธอว่าแล้วเดินนำเพื่อนชาย ก่อนจะวางตะกร้าปิกนิกและสัมภาระที่เอามาด้วย แพทริเซียมองดอกบลูเบลล์ซึ่งเป็นช่อดอกคล้ายทรัมเป็ตน้อย ๆ ก็ผุดยิ้มบาง ..ธรรมชาตินี่สวยงามดีจริง ๆ -- เมื่อชมความงามของที่นี่ได้ไม่นาน เธอก็หันมาปูผ้าเพื่อรองเป็นที่นั่งพร้อม ๆ กับไมค์ พอเห็นว่าสีหน้าของเขาเองก็ดูผ่อนคลายแถมคงจะชอบเอามาก ๆ มันก็ดีใจอย่างบอกไม่ถูก 

 

"เอาล่ะ ~ ปิกนิกไทมม์ -- แต่นแต๊นนน ..ฉันขอนำเสนออาหารแฮนด์เมด โดย แพทริเซียคนนี้ภูมิใจนำเสนอ หวังว่านายจะชอบน้าาา ..มี บิบิมบับ เป็นข้าวห่อสาหร่ายสไตล์เกาหลี ฉันใส่ไส้แฮม หมู ไส้กรอกและก็ผักนานาชนิดล่ะ -- ตรงนั้นคือไข่ม้วนหรือทามาโกะยากิ ..ของชอบบ้านเกิดฉันเอง รสสัมผัสนุ่มละมุนลิ้นมากก จิ้มทานกับโชยุหรือซอสมายองเนสก็อร่อยทั้งนั้น -- ส่วนของหวานคือซูเฟล่แพนเค้กราดไอซิ่งนิด ๆ มีเนยให้ทาและก็มีเบอร์รี่ตัดเลี่ยนด้วย ..ฟุวะ ๆ สมใจเลยล่ะ ปิดท้ายด้วยน้ำเลม่อนแช่ผลไม้รสเปรี้ยวหวาน -- เผื่ออยากจะดื่มรับบรรยากาศสดชื่น ๆ ที่นี่"

 

เธอไล่รายชื่อและอธิบายเมนูอาหารอย่างภาคภูมิ -- ก่อนจะจัดแจงวางเรียงจานอาหารและเปิดฝาตะกร้าปิกนิกออก เธอเต็มที่กับทุกเมนูเลยล่ะ ถึงแม้ว่าจะมีบางรายการที่ต้องเสิร์ชวิธีการทำ ทว่าพอเห็นว่าหน้าตาของพวกมันออกมาดูดี -- เพียงเท่านี้เด็กหญิงก็ดีใจแล้วล่ะ

 

Spoiler


  • Aqua W. DeArc ถูกใจสิ่งนี้

Ogn53nV.png

8rNrPnd.png

6MJknlI.png

50_20210502182737.png


#687 Uriel M. Bathory (✔)

Uriel M. Bathory (✔)
  • นักเรียนบ้านเรเวนคลอ
  • 4565 โพสต์
  • เลขประจำตัว 526
    • ไม้: เชอร์รี่ | ยาว: 11 1/2"
      แกนกลาง: ขนหางยูนิคอร์น
      ความยืดหยุ่น: ดีดตัว

โพสต์เมื่อ 15 February 2021 - 04:39 PM

4MJmYqZ.png

 

เด็กชายได้แต่กระพริบตาปริบๆ เมื่อแพทริเซียเปิดกล่องอาหารของตัวเอง และนำเสนอเขาด้วยสีหน้าภาคภูมิใจ -- เขารู้สึกว่าตัวเองคิดดีแล้วที่ไม่ได้เตรียมอะไรมามากนัก นอกจากแซนวิชผลไม้ครีมสดแบบง่ายๆ เพราะอะไรน่ะเหรอ ก็เพราะเขารู้น่ะสิ ว่าเพื่อนสนิทของเขาคนนี้ต้องเตรียมอะไรต่อมิอะไรมาเยอะแยะแน่ๆ นานๆ เจ้าตัวจะออกปากเข้าครัวทำอาหารเองสักทีนี่นะ อูเรียลหลุดยิ้มออกมานิดหน่อย ขณะมองอาหารที่แพทริเซียเตรียมมากับสีหน้าภาคภูมิใจแบบสุดๆ ของเธอ ว่าแต่.. ของพวกนี้น่าอร่อยดีแฮะ เขาไม่เคยกินมาก่อนเสียด้วย

 

"น่าอร่อยจัง ทำไมเธอถึงไม่ทำอาหารให้ฉันกินบ้างนะ ให้ฉันทำให้อยู่เรื่อย"

 

..ถึงจะไม่เคยคิดจะบ่นอยู่แล้วก็เถอะ อูเรียลต่อประโยคที่เหลือในใจ เพราะไม่อยากให้แพทริเซียได้ยินเข้า กลัวว่าจะตามใจมากๆ ตามใจไปทุกเรื่องแล้วจะเคยตัวน่ะสิ ถึงปกติเขาจะชอบตามใจเธออยู่เรื่อยอยู่แล้วก็เถอะ ก็ช่วยไม่ได้นี่นะ เพราะนอกจากแพทริเซียแล้ว อูเรียลก็นึกถึงคนที่ทำให้เขาสบายใจได้ไม่ออกเลย คือ -- เพื่อนๆ คนอื่นอาจจะไม่เคยทำให้เขาอึดอัดเวลาพูดคุยกันก็จริง แต่ไม่ใช่ทุกคนที่จะทำให้เขาอยากจะเป็นตัวของตัวเองตลอดเวลาเหมือนอย่างแพทริเซียสักหน่อยนี่นา เขาเลือกที่จะหยิบข้าวห่อสาหร่ายเกาหลีขึ้นมาทานก่อนเป็นอย่างแรก และพบว่ามันอร่อยเอามากๆ เลยทีเดียว อูเรียลเลยไม่ลังเลที่จะหยิบอย่างอื่นขึ้นมาทานด้วย กว่าจะรู้ตัวอีกที อาหารทุกอย่างที่แพทริเซียทำ ก็ถูกอูเรียลหยิบกินไปอย่างละนิดละหน่อยจนครบเสียแล้ว เกือบลืมของตัวเองไปเลยแฮะ เด็กชายหันไปหยิบกล่องแซนวิชของตนเองออกมาบ้าง

 

"ฉันไม่ได้ทำอะไรมาเยอะนะ แค่แซนวิชผลไม้ครีมสดน่ะ คิดว่ามันน่าจะดีถ้าเอามาทานเป็นของหวาน"

 

 

 

image.jpg


แก้ไขโดย Uriel M. Bathory (✔) 15 February 2021 - 04:40 PM

esOVzL1.gif

uriel.gif

 

Uriel M. Bathory || Ravenclaw House || Gringotts No. 2564 || Mint Lover


#688 Patricia Kamei B.

Patricia Kamei B.
  • นักเรียนบ้านเรเวนคลอ
  • 2274 โพสต์
  • เลขประจำตัว 5564
    • ไม้: เอลเดอร์ | ยาว: 11 3/4"
      แกนกลาง: ขนหางยูนิคอร์น
      ความยืดหยุ่น: ยืดหยุ่นดี

โพสต์เมื่อ 15 February 2021 - 04:53 PM

mKYh0BL.png

 

เมื่อจัดแจงวางเมนูอาหารปิกนิกทั้งหลายที่เตรียมมาเรียบร้อย เด็กหญิงจึงเริ่มต้นทานอาหารฝีมือตนเองทันที และอาจเป็นเพราะว่าเธอไม่ได้ทานอะไรมาตั้งแต่เที่ยงเพราะกะจะเตรียมกระเพาะของตนเองเพื่องานนี้โดยเฉพาะด้วยกระมัง จึงทำให้ไม่ว่าจะหยิบจับหรือจะทานอะไร มันก็กลายเป็นว่าอร่อยไปเสียทุกอย่างเลยน่ะซี

 

“ก็นะ ฉันอยากจะทานอาหารีฝีมือนายเรื่อย ๆ ยังไงล่า …อีกอย่างนายก็ฝีมือดีจะตาย ทำอะไรมาฉันก็กินหมดนั่นแหละ”

 

แพทริเซียว่าเสียงใสขณะจิ้มเอาบิบิมบับห่อผักและเนื้อแฮมเข้าปากเคี้ยวตุ้ย ๆ แต่จริง ๆ แล้วใครจะไปบอกกับตรง ๆ เล่าว่าเธอคร้านเกินกว่าจะหยิบจับตะหลิวเข้าครัวทำอาหารน่ะ… พอมีไมค์ที่มีเสน่ห์ปลายจวักแบบนี้มันก็คือผลพลอยได้ของเธอใช่ไหมล่ะ — แพทริเซียคิดอย่างเจ้าเล่ห์ขณะคีบไข่ม้วนจิ้มกับโชยุแล้วนำเข้าปาก เนื้อนุ่ม ๆ แสนคิดถึงพาลเอาเธอนึกถึงไข่ม้วนฝีมือคุณแม่เลยล่ะ

 

“เอ๋ อะไรกัน ของนายก็น่าทานเหมือนเดิมเลยนะ — ***้มม อร่อยมาก ๆ เลยล่ะ ทีหลังทำให้ทานอีกสิ คิก ๆ”

 

กล่าวออกไปแบบไม่เกินจริง เมื่อเนื้อสัมผัสของแซนด์วิชที่ละมุนลิ้นและครีมสดกับผลไม้รสหวานฉ่ำก็ทำให้เธอรู้สึกสนุกที่ได้ทานได้ไม่ยาก …อีกอย่าง การเห็นเขาจิ้มนู่นนี่เข้าปากพร้อมกับสีหน้ามีความสุขสุด ๆ มันก็ทำให้แพทริเซียดีใจไม่น้อยเลย

 

“เห็นนายเจริญอาหารแบบนี้ฉันก็ดีใจ — อ่ะ นี่ ทานอีกเยอะ ๆ นะ ผอมเกินไปแล้ว”


แก้ไขโดย Patricia Kamei B. 15 February 2021 - 04:54 PM

Ogn53nV.png

8rNrPnd.png

6MJknlI.png

50_20210502182737.png


#689 Uriel M. Bathory (✔)

Uriel M. Bathory (✔)
  • นักเรียนบ้านเรเวนคลอ
  • 4565 โพสต์
  • เลขประจำตัว 526
    • ไม้: เชอร์รี่ | ยาว: 11 1/2"
      แกนกลาง: ขนหางยูนิคอร์น
      ความยืดหยุ่น: ดีดตัว

โพสต์เมื่อ 15 February 2021 - 05:08 PM

4MJmYqZ.png

 

พอได้ยินคำตอบของเธอ อูเรียลก็ได้แต่ส่ายหน้าน้อยๆ ด้วยความระอาใจ อย่าคิดนะว่าไม่รู้ว่าที่พูดๆ มามันเป็นข้ออ้างที่ไม่อยากจะเข้าครัวเองน่ะ เด็กชายหลุดยิ้มขำ พลางใช้ตะเกียบคีบไข่ม้วนเข้าปาก เขารู้สึกดีใจไม่น้อยที่ตอนนี้ใช้ตะเกียบได้คล่องแล้ว ต้องขอบคุณคนตัวเล็กที่กำลังเคี้ยวข้าวห่อสาหร่ายจนแก้มตุ่ยเหมือนกระรอกนั่นแหละที่สอนวิธีใช้ตะเกียบให้กับเขา ไม่อย่างนั้นอูเรียลคงจะใช้ตะเกียบไม่เป็นแน่ๆ เลย อาหารทุกอย่างที่แพทริเซียทำนั้นรสชาติดีมาก เขาไม่คิดว่าเป็นเพราะตัวเองหิวหรอก เพราะอูเรียลก็อยู่กับเพื่อนสนิทมานานมากพอที่จะรู้ว่าเพื่อนของเขาคนนี้ก็มีฝีมือทำอาหารที่ยอดเยี่ยมเหมือนกัน ถ้าไม่ติดที่ว่าเธอขี้เกียจและมักจะมาแง้วๆ ใส่เขาให้ทำอาหารให้เธอทานอยู่เรื่อยน่ะนะ ..แต่ก็ไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย แพทริเซียจะขออะไรมา อูเรียลก็ยอมตามใจทำให้ทั้งนั้น เขาคิดว่าส่วนหนึ่งน่าจะเป็นเพราะอีกฝ่ายมีมุมที่เหมือนน้องสาวฝาแฝดของเขากระมัง เด็กชายถึงยอมตามใจเพื่อนสนิทคนนี้ไปเสียหมดทุกอย่างแบบนี้

 

"อยากทำให้ทำให้กินอีกก็หาเวลามาว่างเที่ยวกันอีกสิ -- เธอมีเวลาไปไหนมาไหนกับฉันที่ไหนกัน พักหลังๆ มาเนี่ย"

 

ตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงที่ไม่ได้โกรธเคืองอะไรจริงจังนัก ก่อนจะมองตอบกลับไปด้วยสายตาเหมือนจะเถียงกลายๆ ว่า 'ฉันไม่ได้ผอมขนาดนั้นสักหน่อย เธอน่ะเว่อร์เกินไปแล้ว' แต่คิดอีกที สงบปากสงบคำไว้น่าจะดีกว่า เพราะไม่อย่างนั้นมันจะกลายเป็นว่าเขากับแพทริเซียจะเถียงกันไม่จบไม่สิ้นเลยน่ะสิ ช่วงเวลาดีๆ แบบนี้น่ะหาได้ยากจะตาย และเขาก็ไม่อยากจะทำให้บรรยากาศในวันนี้มันแย่เท่าไหร่หรอก แต่บางทีอูเรียลก็สงสัยจริงๆ นะ ว่าทำไมแพทริเซียถึงชอบทำตัวแปลกๆ กับเขาอยู่เรื่อย เดี๋ยวก็ชอบมาแง้วๆ จะเอานู่นเอานี่ เดี๋ยวก็ชอบมาทุบมาฟาด เดี๋ยวก็ชอบหาเรื่องแหย่หาเรื่องกวนอยู่เรื่อย แถมยังชอบทำตามติดกับเขาตลอด ทั้งที่กับเพื่อนคนอื่นก็ไม่เห็นเป็นอย่างนั้นสักหน่อย ก็น่าจะเพราะเธอสบายใจที่จะอยู่กับเขาและเป็นตัวของตัวเองล่ะมั้ง อูเรียลพยายามคิดอย่างนั้น -- อืม.. เขาก็ไม่อยากคิดเข้าข้างตัวเองนักหรอก กลัวว่าอะไรๆ มันจะแย่เอาน่ะสิ ถ้าทุกอย่างไม่เป็นไปแบบที่เขาหวังน่ะ

 

"อ่อ จริงด้วย อีกสองอาทิตย์ก็เปิดเทอมแล้ว เธอซื้อของหรือยังล่ะ ไว้วันไหนไปด้วยกันไหม"


แก้ไขโดย Uriel M. Bathory (✔) 15 February 2021 - 05:28 PM

esOVzL1.gif

uriel.gif

 

Uriel M. Bathory || Ravenclaw House || Gringotts No. 2564 || Mint Lover


#690 Patricia Kamei B.

Patricia Kamei B.
  • นักเรียนบ้านเรเวนคลอ
  • 2274 โพสต์
  • เลขประจำตัว 5564
    • ไม้: เอลเดอร์ | ยาว: 11 3/4"
      แกนกลาง: ขนหางยูนิคอร์น
      ความยืดหยุ่น: ยืดหยุ่นดี

โพสต์เมื่อ 15 February 2021 - 05:22 PM

mKYh0BL.png

เมื่อทานอาหารพอหอมปากหอมคอ แพทริเซียก็กระดกดื่มน้ำเลมอนชุ่มคอเป็นการล้างปาก แต่พอได้ยินประโยคต่อมาของอีกฝ่ายเธอก็ได้แต่ยิ้มแห้ง ๆ ให้แก่เขา …นั่นสินะ จริง ๆ แล้วช่วงพักหลังมานี้พวกเราก็ต่างไม่มีเวลาให้กันเลย จริงอยู่ที่วันนี้เรามาปิกนิกและพักผ่อนด้วยกันตามประสาเพื่อนสนิท ทว่ามันก็เป็นเพียงเวลาอันน้อยนิด ที่ประเดี๋ยวเดียวมันก็ผ่านไปแล้ว — เธอยังใช้เวลากับเขาไม่คุ้มเลยด้วยซ้ำ แต่จะเป็นไรไปเพราะมันไม่ได้มีแค่วันนี้วันเดียวเสียหน่อย อีกอย่าง — หากนัดกันมาอีกรอบ หรือจะยามไหนก็ย่อมได้ เราอยู่ด้วยกันมาตั้งแต่สมัยยังไม่เข้าเรียนจวบจนตอนนี้จะขึันปีสามอยู่แล้ว คิด ๆ แล้วเวลาก็เปลี่ยนผันไปรวดเร็วเสียเหลือเกิน …พวกเราเปลี่ยนไปบ้างจากแต่ก่อน ทว่านั่นก็ทำให้เธอได้เรียนรู้เพื่อนของเธอในมุมอื่น ๆ มากขึ้นกว่าเดิม เพราะพวกเราเปิดใจกันแล้ว ดังนั้นแพทริเซียจึงไม่อยากให้มีอะไรมารบกวนใจพวกเราอีก — ถึงแม้ว่าจะมีบ้างที่นึกสงสัยเล่น ๆ ว่าไมค์จะรำคาญบ้างไหมเวลาเธอชอบไปตามติดเขาแทบทุกที่ทุกเวลา กระนั้น หากเขารำคาญกัน ก็คงไม่ทนอยู่กับเธอมาได้เอาจนปานนี้หรอก …ว่าก็ว่าเถอะ แอบคิดเหมือนกันว่าคนแบบเขาก็คงอยากจะมีเธอเพื่อเป็นสีสันในชีวิตล่ะนะ — คิดเช่นนั้นแล้วเช็ดมุมปากตนเองเบา ๆ

 

“ก็จริงนะ แต่จะรีบไปไหนกัน มีเวลาอีกตั้งเยอะ ตั้งหลายปีแหนะ …ไว้เราค่อยใช้เวลาร่วมกันวันอื่นก็ได้เนอะ ถึงจะเสียดายหน่อย ๆ ก็เถอะนะ แต่นี่ก็เริ่มเย็นแล้วนี่สิ”

 

เธอโอดครวญออกมา การอยู่ในป่าช่วงเย็นคงไม่ดีเท่าไหร่นัก พวกสิงสาราสัตว์และยุงน่ะอย่าให้บอกเลย ไหนจะอากาศที่อาจจะทิ้งตัวเย็นลงกว่าชั่งโมงที่แล้วมากโขอีก

 

“เรื่องนั้นฉันคิดไว้เหมือนกัน …เอาเป็นวันหยุดดีไหมล่ะ ? อาจจะได้ชวนพวกเบลล์มาด้วยก็ได้นะ”


แก้ไขโดย Patricia Kamei B. 15 February 2021 - 05:24 PM

Ogn53nV.png

8rNrPnd.png

6MJknlI.png

50_20210502182737.png


#691 Uriel M. Bathory (✔)

Uriel M. Bathory (✔)
  • นักเรียนบ้านเรเวนคลอ
  • 4565 โพสต์
  • เลขประจำตัว 526
    • ไม้: เชอร์รี่ | ยาว: 11 1/2"
      แกนกลาง: ขนหางยูนิคอร์น
      ความยืดหยุ่น: ดีดตัว

โพสต์เมื่อ 15 February 2021 - 05:27 PM

4MJmYqZ.png

"เอาสิ ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว เหลือเวลาอีกตั้งเยอะนี่นา"

 

อูเรียลยักไหล่ คล้ายกับจะบอกอีกฝ่ายว่า ฉันยังไงก็ได้ แล้วแต่เธอแล้วกัน -- ก่อนดวงตาสีฟ้าน้ำแข็งของเด็กชายจะกวาดสายตามองไปรอบๆ ที่เริ่มจะเย็นลงมาแล้ว ดวงอาทิตย์เองก็คล้อยต่ำลงมาก อีกไม่กี่ชั่วโมงก็คงจะมืดค่ำ ถึงจะน่าเสียดายไปหน่อยที่เวลาวันนี้ผ่านไปรวดเร็วเหลือเกิน แต่มันก็ช่วยไม่ได้ อย่างที่แพทริเซียบอกนั่นแหละ เราสองคนยังมีเวลาอีกมาก -- อีกตั้งหลายปีที่เราจะได้มาใช้เวลาดีๆ แบบนี้ด้วยกันอีก ก็เอาเป็นว่าค่อยเป็นค่อยไปก็แล้วกัน หมายถึงการหาเวลาว่างมาเที่ยวด้วยกันน่ะนะ ไม่ได้เจาะจงเรื่องไหนเป็นพิเศษหรอก 

 

"เริ่มเย็นแล้วล่ะ เตรียมเก็บของกลับกันดีกว่า เดี๋ยวจะค่ำเสียก่อน"


esOVzL1.gif

uriel.gif

 

Uriel M. Bathory || Ravenclaw House || Gringotts No. 2564 || Mint Lover


#692 Patricia Kamei B.

Patricia Kamei B.
  • นักเรียนบ้านเรเวนคลอ
  • 2274 โพสต์
  • เลขประจำตัว 5564
    • ไม้: เอลเดอร์ | ยาว: 11 3/4"
      แกนกลาง: ขนหางยูนิคอร์น
      ความยืดหยุ่น: ยืดหยุ่นดี

โพสต์เมื่อ 15 February 2021 - 05:36 PM

mKYh0BL.png

 

“จริงสิ …อ๊าา เสียดายจัง — งั้นที่เหลืออย่างขนมหวานฉันเก็บเข้าแช่ตู้เย็นนะ ยังทานได้อีกประมาณสามวันแหนะ”

 

เธอว่าแล้วนำซูเฟล่แพนเค้กกับแซนด์วิชครีมสดผลไม้ของไมค์มาเก็บใส่ตะกร้าปิกนิก รวมถึงเก็บบิบิมบับซึ่งเหลืออยู่ประมาณสองแถวเก็บใส่กล่องด้วย …เมื่อจัดการกับอาหารทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยจึงม้วนเก็บผ้าปูสำหรับปิกนิกขึ้น เธอสลัดมันเอาเศษดินและหญ้าออกหน่อย ๆ แล้วจึงนำมันเก็บยังกระเป๋าสัมภาระทันที

 

“โอ้ะ ยังเหลือโทสต์ไข่ที่ซื้อมาจากหมู่บ้านด้วยนี่นา …เอาไปกินระหว่างทางกลับก็แล้วกัน — อ้ะ นี่กาแฟของนายล่ะ เผื่อสัปหงกขากลับน้า”

 

แพทริเซึยว่าแล้วยื่นกาแฟดำกระป๋องให้แก่เด็กชาย ขณะแกะห่อถุงสีน้ำตาลออกก็พบว่าโทสต์ไข่สีเหลืองอร่ามนุ่มกรอบยังอุ่น ๆ อยู่เลย — ดีจังที่ยังไม่เสียรสชาติ ไว้ทานบนรถเมล์อัศวินราตรีก็ย่อมได้ เธอคิดเช่นนั้นแล้วเดินออกไปจากป่าคู่กับไมค์


แก้ไขโดย Patricia Kamei B. 15 February 2021 - 05:38 PM

Ogn53nV.png

8rNrPnd.png

6MJknlI.png

50_20210502182737.png


#693 Caroline Behring

Caroline Behring
  • นักเรียนบ้านกริฟฟินดอร์
  • 803 โพสต์
  • เลขประจำตัว 888
    • ไม้: วอลนัทสีดำ | ยาว: 10 3/4"
      แกนกลาง: ขนหางนกฟินิกซ์
      ความยืดหยุ่น: แข็ง

โพสต์เมื่อ 03 May 2021 - 11:59 AM

หลังเดินลงมาจากรถเมล์อัศวินราตรีคันสีม่วงแล้ว แครอลลีนในชุดเดรสกระโปรงสั้นสีฟ้าสดลายมิกกี้เม้าส์พร้อมกับพิกมี่พัฟเดซี่ที่เกาะอยู่บนไหล่ซ้ายของเธอ ร่างบางเดินเข้ามาภายในป่าวู้ดแลนด์ที่มีบรรยากาศร่มรื่น อากาศบริสุทธิ์พร้อมกับทั้งความสวยงามที่มากับความหอมอบอวลของดอกบลูเบลล์ที่บานสะพรั่งทั่วป่าวู้ดแลนด์แห่งนี้ แครอลลีนสูดกลิ่นหอม ๆ ของดอกบลูเบลล์เข้าปอด "เป็นไงบ้างเดซี่ ที่นี่สวยไม่แพ้กับวิวทิวทัศน์ด้านนอกปราสาทที่โรงเรียนเลยใช่มั้ยล่ะ" ก่อนจะมองดวงตาที่เป็นประกายของเดซี่ จากนั้นเธอและดซี่ที่เกาะอยู่บนไหล่ซ้ายของเธอก็เดินชมวิวทิวทัศน์สวย ๆ ของทุ่งดอกบลูเบลล์อย่างเพลินตา เพลินอารมณ์ ไปตามเส้นทางเดินเพื่อไม่ให้เดินไปเหยียบดอกบลูเบลล์ที่บานสะพรั่งเอาได้ 

 

"ว่าแต่เค้าให้เก็บดอกบลูเบลล์ที่บานเต็มที่แล้ว นี่ได้มั้ยนะ"

 

ร่างบางเดินฮัมเพลิงคลอเบา ๆ เพลิน ๆ ให้เดซี่น้อยฟังเพราะ ๆ ระหว่างเดินชมความสวยงามของทุ่งดอกบลูเบลล์ จนกระทั่งเดินไปถึงน้ำตกที่มีน้ำใสราวกับอัญมณี แครอลลีนจึงนั่งยอง ๆ พร้อมกับเอามือทั้งสองข้างวักน้ำขึ้นมาล้างหน้าล้างตาตัวเอง แล้วจึงลุกขึ้นยืน และจึงหยิบโทรศัพท์ตัวเองขึ้นมาถ่ายรูปน้ำตกและวิวสวย ๆ ของทุ่งดอกบลูเบลล์ที่บานสะพรั่งนี้ แล้วจึงเก็บโทรศัพท์ลง เมื่อถ่ายรูปเสร็จสิ้น เธอก็เดินไปหาที่เหมาะ ๆ นั่งเล่นพร้อมกับหยิบบราวน์นี่ขึ้นมากินทีละน้อย ๆ อย่างอร่อย ๆ จนกระทั่งหมดไป และจึงอุ้มเดซี่น้อยที่อยู่บนไหล่ซ้ายมาวางลงบนพื้นดินอย่างนุ่มนวล

 

หลังจากนั้นแครอลลีนก็กวาดสายตามองไปรอบ ๆ จนกระทั่งเหลือบไปเห็น แมงมุมจำนวนหนึ่งอยู่รวมกันที่ใต้ต้นดอกบลูเบลล์ต้นหนึ่งใกล้ ๆ กับน้ำตก เธอจึงหยิบถุงมือป้องกันหนังมังกรขึ้นมาสวมที่มือทั้ง 2 ข้างให้เรียบร้อย และจึงเดินไปตะครุบแมงมุมพวกนั้นกำเดินถือมายื่นให้กับเดซี่ที่รออยู่ ทันใดนั้นเดซี่ก็แลบลิ้นยาว ๆ ขึ้นมาฉกกินแมงมุมที่อยู่ในมือของเธอจนเกลี้ยง "น่าจะอิ่มแล้วนะเดซี่" และจึงอุ้มเดซี่ พิกมี่พัฟน้อยขึ้นมาวางไว้บนไหล่ซ้ายตามเดิม จากนั้นจึงเด็ดดอกบลูเบลล์ที่บานเต็มที่จำนวนหนึ่งใส่ลงในกระเป๋าชุดเดรสกระโปรงสั้นสีฟ้าสดลายมิกกี้เม้าส์ให้เรียบร้อย แล้วจึงถอดถุงมือป้องกันหนังมังกรออกจากมือทั้ง 2 ข้างใส่เก็บไว้ที่เดิม ก่อนจะเดินไปตามเส้นทางเดินออกไปจากป่าวู้ดแลนด์ ในทันที


UxTTxzn.gif

Caroline_Behring.jpg

 

WVu1v4v.png

 


#694 Jenissia Winston

Jenissia Winston
  • นักเรียนบ้านฮัฟเฟิลพัฟ
  • 9 โพสต์
  • เลขประจำตัว 6858
    • ไม้: ฮาเซล | ยาว: 8"
      แกนกลาง: ขนหางนกฟินิกซ์
      ความยืดหยุ่น: แข็ง

โพสต์เมื่อ 04 May 2021 - 08:48 PM

                      ในขณะที่นั่งบนรถเมล์เห็นวิวทิวทัศน์ที่สวยงามอยู่ข้างหน้ารำไรก็ทำให้จากที่ง่วงๆก็ตื่นเต็มตาขึ้นมาทันทีเจ้าตัวรวบเก็บอุปกรณ์ของทั้งหมดขึ้นมาสะพายจากนั้นเจ้าตัวก็รีบพาร่างตัวเองกระโดดลงจากรถทั้งที่ยังไม่ทันจอดสนิทสู่พื้นดินอย่างมั่นคง หญิงสาวสูดหายใจเอาอากาศบริสุทธิ์เข้าไปเต็มปอดอย่างสดชื่น เธอค่อยๆเดินไปหาทำเลดีๆจนได้ที่เหมาะเจาะต่อการนอนบนพื้นหญ้าได้อย่างสบาย
 

 

                      หลังจากเธอนอนบนพื้นหญ้าเพื่อฟื้นฟูร่างกายได้พอหอมปากหอมคอแล้ว เธอก็ลุกขึ้นมานั่งขัดสมาธิบนพื้นหญ้าอั่นอ่อนนุ่มแล้วคว้าเอาอุปกรณ์วาดรูปต่างๆมาตั้งไว้ตรงหน้าตัวเองก่อนจะค่อยๆจรดปลายดินสอค่อยๆสเก็ตภาพที่สวยงามตรงเบื้องหน้าเพื่อเก็บไว้เป็นที่ระลึกว่าช่วงเวลานี้ช่างสงบสุขและสวยงามมากจริงๆถึงแม้จะมีผู้คนมาพักผ่อนประปรายแต่กลับดูไม่วุ่นวายเลยเพียง ในช่วงเวลานี้เธออยากจะตักตวงการพักผ่อนอันแสนสงบสุขที่มีค่านี้ให้ได้มากที่สุดเพราะว่าหลังจากที่เปิดเทอมแล้วคงมีเรื่องสนุกๆและวุ่นวายรอเธอจนไม่ได้พักผ่อนเป็นแน่แท้ ตอนนี้ก็ขอพักผ่อนให้ได้เยอะมากที่สุดก่อนแล้วกัน



#695 Beatrice Smirnov

Beatrice Smirnov
  • นักเรียนบ้านสลิธีริน
  • 16 โพสต์
  • เลขประจำตัว 6927
    • ไม้: เอลเดอร์ | ยาว: 12"
      แกนกลาง: ขนหางนกฟินิกซ์
      ความยืดหยุ่น: โค้งงอ

โพสต์เมื่อ 31 May 2021 - 04:46 PM

          พลันใดที่รถเมล์อัศวินราตรีได้มาจอดลงยังชายป่า เรียวของเบียทริซก็ได้ก้าวเดินมาอย่างกระฉับกระเฉงก็หยุดชะงักลงตรงที่ป่าวู้ดแลนด์ บรรยากาศรอบตัวที่เพิ่งจะรู้ตัวราวกับว่าฝันไปนั้นช่างสวยงาม ดอกไม้บลูเบลล์ที่บานสะพรั่งรายล้อมอยู่รอบกายทุกทิศแบบสามร้อยหกสิบองศานั้นช่างน่าอภิรมย์ใจยิ่ง

 

อากาศที่นี่สดชื่นดีแฮะ ฮื่มมม- "

 

          ว่าแล้วเธอก็ได้สูดลมหายใจเอาเข้าไปเต็มปอดและใช้เรียวแขนโอบล้อมกอดรอบตัวเองเอาไว้ก่อนจะทิ้งปล่อยตัวนั่งลงช้าๆและเอนตัวลงนอนไปทั้งๆอย่างนั้น ยิ่งได้นอนท่ามกลางดอกไม้พวกนี้ก็เหมือนกับว่ายิ่งจะได้รับการผ่อนคลายมากขึ้นไปอีกอย่างสบายตัว

 

" น่าเสียดายแฮะที่ไม่ได้เอาอะไรพกติดตัวมาสักอย่าง ถ้ารู้ว่าบรรยากาศดีแบบนี้ก็น่าจะสั่งของปิกนิกมาทานซะหน่อยคงดี "

 

         และเมื่อพูดจบหญิงสาวก็ได้หาวออกมาจนต้องยกมือขึ้นป้องปากพร้อมเปลือกตาที่ปิดลงหยี แน่นอนว่าเธอนั้นไม่ลืมตาขึ้นอีก เธอปล่อยเอนกายของตัวเองให้ได้นอนหลับไปท่ามกลางทุ่งดอกบลูเบลล์ไปทั้งๆอย่างนั้นราวกับการชาร์จแบตของมักเกิ้ลเลยเชียว


the-scientist.png






ติดแท็กอย่างน้อยหนึ่งแท็กหรือให้มากกว่าคีย์เวิร์ดเหล่านี้: โรลเพลย์

0 สมาชิกกำลังอ่านกระทู้นี้

0 สมาชิก, 0 ผู้เยี่ยมชม, 0 สมาชิกที่ล่องหน