ไปที่เนื้อหา


รูปภาพ

[รีวีว] การเรียนและความรู้สึกตลอด 7 ปี


  • กระทู้นี้ถูกล็อค กระทู้นี้ถูกล็อค
ไม่มีการตอบกลับในกระทู้นี้

#1 Minnas Molander (✔)

Minnas Molander (✔)

    ผู้บำบัด

  • พ่อมดแม่มด
  • 8119 โพสต์
  • เลขประจำตัว 259
    • ไม้: มะเกลือ | ยาว: 10 3/4"
      แกนกลาง: ขนหางนกฟีนิกซ์
      ความยืดหยุ่น: ดีดตัว
    เหรียญรางวัล
                  

โพสต์เมื่อ 05 May 2020 - 07:15 PM

รีวีวการเรียนและความรู้สึกตลอด 7 ปี

ฉบับ Minnas Molander

 

 

- - - - - - ☆☆ - - - - - -

 

 

มาค่ะ ตามหัวข้อกระทู้เลย

วันนี้มินจะมารีวิว พร้อมบรรยายความรู้สึกตั้งแต่เข้าเรียนปี 1 จนจบปี 7

ให้ทุกคนได้รับรู้แบบไม่มีกั๊ก โดยเฉพาะวิชาเรียน

(ถ้าไม่ลืมไปเสียก่อนว่าช่วงนั้นๆ รู้สึกยังไง)

 

 

- - - - - - ☆☆ - - - - - -

 

 

เริ่มกันดีกว่าจะได้ไม่เสียเวลา เนอะ

 

 

- - - - - - ☆☆ - - - - - -

 

 

ปี 1 ปีแรกเฟรชชี่ใสๆ

 

ความรู้สึกที่ได้เข้าเรียนในตอนแรกเลย ตื่นเต้นไปหมด ทุกอย่างเป็นสิ่งใหม่ไปเสียหมด

ไม่ว่าจะเรื่องการเรียน การโรลเพลย์ เริ่มแรกนั้นระบบอะไรหลายๆ อย่างยังไม่ลงตัว

ระบบลงทะเบียนยังไม่มา ระบบตรอกยังไม่มี ระบบที่พักยังไม่เริ่ม

เรียกได้ว่าทำทุกอย่างผ่านกระทู้อย่างเดียวเลย

เราต้องไปลงทะเบียงตามรายวิชาของปี 1 เองกับศาตราจารย์ประจำวิชานั้นๆ เอง

บอกเลยว่าตอนนั้นวิ่งลงทะเบียนให้วุ่น เพราะว่านี่จะเข้าเรียนการเรียนการสอนก็ผ่านไป 2 คาบแล้ว

เรียกได้ว่าตามงานให้วุ่นเลยทีเดียว เรื่องรายวิชาของปี 1 ไม่สามารถบอกได้

แต่ก็รู้สึกสนุกดีกับการเรียนปรุงยาผ่านกระทู้ ที่ต้องโรลปรุงทีละขั้นตอน

แล้วรอศาสตราจารย์มาตรวจว่าน้ำยาของเราได้แล้วหรือยัง เป็นอะไรที่ลุ้นมากๆ ของช่วงนั้นเลย

 

เพราะว่าปีแรกแล้วขึ้น ปี 2 แบบงงๆ กันเลยทีเดียว 555+

 

 

- - - - - - ☆☆ - - - - - -

 

 

ปี 2 ความสดใสของเฟรชชี่ที่เริ่มหายไป กับความดาร์กที่เข้ามา

 

เอ๊ะ! ทำไมชื่อของปี 2 ถึงเป็นเช่นนี้ เพราะกิจกรรมยังไงล่ะ

เห็นจำนวนโพสต์ที่ขึ้นถึงหลักพันนั่นไหม นั่นมาจากการทำกิจกรรมในเว็บล้วนๆ เลย

และส่วนใหญ่เป็นกิจกรรมที่เน้นการหักหลังกันเอง เลยทำให้ความดาร์กเริ่มเข้ามา

ที่เห็นโรลเร็วๆ ทุกวันนี้ไม่ใช่อะไรนะ ผลพวงมาจากการเล่นกิจกรรมทั้งนั้น

 

เรียกได้ว่าเป็นปีที่เรียนไม่เน้น มุ่งเอากิจกรรมอย่างเดียว แต่เกรดตอนปี 2 ออกมาก็ไม่ได้แย่นะ

ต่ำสุดอยู่ที่ พ.พอรับได้ เห็นไหมว่าเรียนๆ เล่นๆ ก็ทำได้ ถ้าส่งงานและตามสอบครบ

ส่วนเรื่องรายละเอียดของแต่ละวิชาไม่สามารถบอกได้ เพราะ ลืมไปหมดแล้วจ้า

 

 

- - - - - - ☆☆ - - - - - -

 

 

ปี 3 กับเพื่อนๆ ที่เริ่มทะยอยหายไป

 

ทำไมถึงบอกว่าเพื่อนๆ เริ่มทะยอยหายไป เพราะตอนแรกมีกันเกิน 10 เหลือขึ้นปี 3 ประมาณ 10 คน เหอะๆ

และการเรียนปี 3 เป็นอะไรที่สนุกที่สุดแล้ว เพราะเป็นช่วงที่เรียนในแชทและคนยังเหลือเยอะอยู่

แย่งกันตอบคำถามเอาคะแนนบ้านอย่างไม่มีใครยอมใครกันเลยทีเดียว

 

ดาราศาสตร์ ตอนปี 3 นั้นเรียนกับใครจำไม่ได้แล้ว แต่ยังไม่ใช่ศาสตราจารย์ซัทเธอร์แลนด์แน่นอน

แล้วก็จำเนื้อหาไม่ได้แล้วด้วย

 

ส่วนวิชาปรุงยานั้น จำไม่ได้ว่าใช่ช่วงนี้หรือเปล่าที่ระบบปรุงยาเริ่มเข้ามา แต่น่าจะใช่ละมั้ง

แต่ไม่ได้ใช้ เศร้า

 

แปลงร่างของ ปี 3 นั้นเป็นอะไรที่ท้าทายความสามารถมาก เพราะเราต้องเปลี่ยนหมูให้กลายเป็นโต๊ะ

และต้องจดบันทึกความ เปลี่ยนแปลงทุกครั้งที่เกิดขึ้นกับลูกหมูของเรา

 

ป้องกันตัวจากศาสตร์มืด ตอนนั้นเรียนเรื่องอะไรแล้วนะ ดูเหมือนว่าจะลืมไปแล้ว

แต่เหมือนจะได้เรียนในแชทอย่างเดียวไม่ได้ปฏิบัติ เรียนเกี่ยวกับรูสพัวร์ หรือว่ากรินดี้โลว์

ก็จำไม่ได้แล้วเหมือนกัน หรือว่าไม่ใช่ทั้งสองเรื่อง

 

ดูแลสัตว์วิเศษ เป็นปีที่ได้ดูแลสัตว์วิเศษถึงสองตัวด้วยกัน คือ หนอนฟลอบเบอร์ กับ โบว์ทรักเกิล (น่าจะใช่แหละ)

ไม่สิทั้งสองตัวได้ดูแลตอนปี 2 ดูเหมือนเป็นงานที่น่าเบื่อใช่ไหมล่ะ แต่ไม่เลย (ขอพูดของปี 2 ไว้ตรงนี้เลยละกัน)

ส่วนตอนปี 3 น่าจะเป็น อ่าา ใช่แล้วการขี่ฮิปโปกริฟ แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ขี่ แต่ที่จำได้แน่ๆ เลยปีนี้เป็นปีที่โดน

ตำราปีศาจว่าด้วยปีศาจกัดเอาด้วยแหละ จำไว้นะว่าเวลาเปิดหนังสือเล่มนี้ต้อง ลูบสันหนังสือก่อนเปิด อย่างลืมเด็ดขาดล่ะ

 

 

- - - - - - ☆☆ - - - - - -

 

 

ปี 4 เกาะกลุ่มกันไว้นะ

 

เป็นอีกปีที่สามารถเลื่อนชั้นขึ้นมาได้ครบทุกคนไม่มีใครหล่นหายไปกลางทางนั่นเป็นเรื่องที่ดีใจที่สุดสำหรับปี 4 แล้วจริงๆ

การที่มีเพื่อนร่วมชั้นปี คอยจดวิชาเรียนต่างๆ ให้มันดีจริงๆ นะ ถึงแม้เราไม่เขาเรียนแต่ก็สามารถถามเพื่อนที่เข้าเรียน

ลองคิดดูสิว่าทั้งบ้านมีปี 4 อยู่เพียงคนเดียว แล้วพอไม่ได้เข้าไปคาบหนึ่งคืดไม่รู้เรื่องอะไรเลย

ถึงแม้ศาสตราจารย์จะลงบทเรียนย้อนหลังให้ก็ตาม แต่มันก็ไม่มีอะไรดีไปกว่าการเรียนสดๆ หรอกนะ

 

 เวทมนตร์คาถา ตอนปี 4 เรียนคาถาอะไรไปนะ ลืมอีกแล้ว
ไม่สิจำได้แล้วว่าเรียนคาถาอะไร แอ็กซิโอ ยังไงล่ะ คาถาเรียกของที่ตอนสอบทำเอาเสียวไส้
เพราะศาตราจารย์ เอาแจกันของศาสตราจารย์ใหญ่มาให้เรียก เอาละทีนี้ให้ทำแจกันของศาตราจารย์ใหญ่แตก
เตรียมรับโทรลล์ได้เลย โชคดีที่ไม่โทรลล์ เพราะเรียกขนนกไปแค่อันเดียว อะ เป็นเศร้า
 
 สมุนไพรศาสตร์ ปีนี้น่าจะเป็นการได้ลูแลหญ้าเงือกปลานะ ถ้าจำไม่ผิด การดูแลนั้นก็ง่ายๆ เพียงเปลี่ยนน้ำ
ร่ายคาถาให้มันสดชื่น แต่อย่าได้ถามถึงชื่อคาถา จำไม่ได้แล้วเหมือนกัน 
 
 ประวัติศาสตร์เวทมนตร์ ตอนนั้นเรียนเกี่ยวกับประวัติผู้ก่อตั้งอะไรต่างๆ ถ้าจำไม่ผิดอะนะ
ซึ่งดูเหมือน ศ.โคลท์จะสอนตั้งแต่ปี 2 แล้ว เพราะงั้นเป็นอีกวิชาที่ไม่สามารถบอกอะไรได้เช่นเดิม
 
 พยากรณ์ศาสตร์ น่าจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับการทำนายความฝัน, การทำนายจากลูกแก้ว แล้วก็ทำนายจากลัคนาถ้าจำไม่ผิด
เพราะตอนสอบศาสตราจารย์ให้เชิญรุ่นน้องมา แล้วให้เราเป็นผู้ทำนาย ส่วนที่ว่าจะใช้วิธีไหนทำนายก็แล้วแต่เลย
 
 วิญญาณศึกษา เป็นวิชาที่ไม่ได้เรียนอีกเช่นเคย ไม่สามารถบอกอะไรได้จ้า พึ่งตัวเองกันนะ

 

 

- - - - - - ☆☆ - - - - - -

 

 

ปี 5  เกาะกันแน่นๆ อย่าพึ่งหายไปไหน

 

ปี 5 ก็ไม่ได้มีอะไรเป็นพิเศษเพียงแค่มีบางคนเริ่มหายไป แต่แค่คนสองคน เลยเป็นอย่างชื่อข้างบน

ว่าเกาะกันไว้แน่นๆ อย่าพึ่งหายไปไหน ถึงแม้จะห้ามไม่ทันก็ตาม อะ เป็นเศร้า

แต่ถึงอย่างนั้นการเรียนในปี 5 นั้นก็ไม่ได้ยากเกินความสามารถ ถ้าตั้งใจเรียนจริงๆ สามารถเก็บดีเยี่ยมได้ทุกวิชาเลยนะ

 

 ป้องกันตัวจากศาสตร์มืด จำไม่ได้อีกแล้วว่าเรียนอะไรไป
 
 สุนทรียภาพทางเวทมนตร์ ปีนี้ถ้าจำไม่ผิดเรียนเกี่ยวกับเทศกาลต่างๆ ในแต่ละเดือน
ความหมายของเทียนแต่ละสี แล้วรูนและการทำนาย
(ดูเหมือนเป็นวิชาพยากรณ์ใช่ไหมล่ะ แต่ว่านะเป็นบทเรียนของวิชาสุนทรีย์จ้า)
 
 แปลงร่าง ของปี 5 ต้องใช้ความพยายามเช่นกันในการเสกนกออกมาจากอากาศที่ว่างเปล่า
ร่ายคาถาไปสิ จนกว่านกจะออกมาบินวนรอบตัวเองก่อนจะบินออกหน้าต่างห้องไป
 
 ปรุงยา เป็นครั้งแรกที่ได้ใช้ระบบปรุงยาในห้องเรียนเป็นอะไรที่ตื่นเต้นมาก
หลังจากที่ปีอื่นๆ ได้ใช้กันไปนานโขแล้ว แต่เด็กปี 5 พึ่งได้ใช้ก่อนที่จะเรียนจบเพียง 2 ปี
 
 ดูแลสัตว์วิเศษ ไม่ได้เรียนจ้าาา
 

 

- - - - - - ☆☆ - - - - - -

 

 

ปี 6 กับการเริ่มต้นใหม่

 

ที่เปลี่ยนศาสตราจารย์ใหม่หลายๆ คนและเพื่อนร่วมชั้นปี ที่เหลือเพียงบ้านละ 2 คน

เรียกได้ว่าเป็นปีที่เปลี่ยนอะไรใหม่ๆ หลายอย่าง จะขอละเรื่องศาสตราจารย์วิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืดในปีนี้นะ

ใครอยู่ในเหตุการณ์ก็ เงียบๆ ไว้ 5555+ 

 

 เวทมนตร์คาถา ปีนี้เรียนเกียวกับเรื่องธรรมชาติของเวทมนตร์ เป็นเรื่องที่ง่ายที่สุดของวิชานี้แล้วล่ะ
(แต่ไม่รู้ว่าศ.เม จะเปลี่ยนหลักสูตรไปแล้วหรือยัง ถ้ายังก็โชคดีไปนะ แต่ถ้าเปลี่ยนแล้ว ก็ตัวใครตัวมันอีกเช่นเดิม)
 
 สุนทรียภาพทางเวทมนตร์ เป็นวิชาที่ไม่มีเรียนในแชท ทำโปรเจคส่งครบตามกำหนด
ก็สามารถผ่านปีไปได้ง่ายๆ เลยล่ะ
 
 สมุนไพรศาสตร์ ปีนี้ก็ไม่ได้ทำอะไรเหมือนกัน จำได้ว่าทำงานส่งศ. เพียงชิ้นเดียวตลอดทั้งเทอม
แต่เป็นงานที่ต้องวาดรูปสมุนไพรและหาข้อมูลของสมุนไพรที่เลือก ง่ายๆ ใช่ไหมล่ะ
(เพราะว่าเป็นเทอมสั้นด้วยแหละ งานเลยไม่เยอะ 555+)
 
พยากรณ์ศาสตร์ ไม่มีเรียนเช่นเดียวกันกับสุนทรีย แต่ให้จับคู่กันทำนายดวง
แล้วเขียนคำทำนายใส่ลูกแก้วทำนาย ดูเหมือนไม่ยากใช่ไหมล่ะ แต่ที่จริงยากมากๆ เลยล่ะ
เพราะความกลัวว่าจะทำนายผิด เลยลังเลอยู่นานกว่าจะทำใจทำนายได้
 
 ดาราศาสตร์ ได้เรียนกับศาสตราจารย์ซัทเธอร์แลนด์เป็นครั้งแรกล่ะ
และก็เป็นครั้งแรกเหมือนกันที่ต้องวาดวงโครจรของดาวเคราะห์ ด้วยตำแหน่งดวงดาวที่หาเจอจากการขึ้นไปดูดาวที่หอคอย
เรียนกได้ว่าปวดคอกันเลยทีเดียวช่วงนั้น (หยอกนะคะ ศ.)
 

 

- - - - - - ☆☆ - - - - - -

 

 

ปี 7 ปีสุดท้ายของการเรียน

 

แปลงร่าง สำหรับปี 7 แล้วแค่ประกอบพิธิแอนิเมจัสให้สำเร็จเท่านั้นเอง ง่ายๆ ใช่ไหมล่ะ

แต่ความจริงนั้นไม่ง่ายเลย เพราะเป็นการประกอบพิธีที่ใช้ความพยายามสูงมาก

ถ้าทำสำเร็จก็ถือว่าคุ้มเพราะจะได้ร่างแอนิเมจัสฟรีๆ แบบไม่ต้องเสียเงินค่าประกอบพิธีเลยทีเดียว

แล้วถ้าทำไม่สำเร็จล่ะ ก็รายงาน 1 เล่มไงล่ะ แต่การทำรายงานให้สมบูรณ์ภายใน 2 อาทิตย์นั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

เพราะกว่าจะหาข้อมูลเรียบเรียงอะไรต่างๆ กว่าจะเสร็จก็ก่อนเดตไลน์เพียงวันเดียวเท่านั้น

 

ปรุงยา ปรุงยาในปีสุดท้ายนั้นจะง่ายมาก ถ้าคิดเอาไว้แล้วว่าอยากทำน้ำยาชนิดไหน

ขอเพียงหม้อไม่ระเบิดเท่านั้นก็ใช้ได้แล้ว บอกไว้ตรงนี้เลยนะว่า

ตอนแรกไม่ได้คิดปรุงน้ำยารักษาสายตาสั้นด้วยซ้ำ

ที่จริงอะอยากปรุงน้ำยาให้หายขี้เกียจ แต่มันก็จะดูเหมือนน้ำยาที่มีอยู่แล้ว

เลยคิดขึ้นมาได้ว่าน้ำยาเกี่ยวกับสายตายังไม่มีนี่นา เลยเอาซะเลย ง่ายๆ ใช่ไหมล่ะ

สิ่งที่ยากคือการหยอดน้ำยาให้หนูกิน เรียกได้ว่าจบไปเป็ยนักจับหนูได้เลย 555+

 

ป้องกันตัวจากศาสตร์มืด เป็นอาถรรพ์หรือเปล่านะสำหรับวิชานี้ เพราะเปลี่ยนศาสตราจารย์ผู้สอนทุกปี

ไม่เว้นแม้แต่ปี 7 ที่เปลี่ยนศาสตราจารย์ถึง 2 หน เราจะไม่พูดถึงเรื่องนี้ 555+

ปีสุดท้ายกับการคิดคาถาขึ้นใหม่ เล่นเอามึนตึบไปเลยค่ะ ศ. ไม่รู้จะสร้างคาถาอะไรออกมาดี

เลยได้ออกไปแบบที่ส่งให้ ศ. นั่นแหละค่ะ สุดความสามารถแล้ว

 

ทดสอบหายตัว สิ่งที่ควรจำไว้ให้มั่น นอกจากกฏ 3 ข้อ ที่พี่พิ้งค์ลงในถ้อยคำแถลง

นั่นคือ เมื่อเห็นว่าใกล้หมดเวลา แล้วให้หยุดทุกอย่างที่กำลังจะทำ ไม่ต้องคิดว่าอีกนาทีเดียวน่าจะซ้อมทัน

หยุด หยุด ความคิดนั้นไว้เลย ถ้าไม่อยากตัวขาด เราเตือนแล้วนะ

 

มาที่ความรู้สึกกันบ้างดีกว่า : รู้สึกใจหายที่เพื่อนๆ หายไปกันหมด เหลือเพียงแค่ 3 คน เลยทำให้การเรียนดูเงียบๆ ลงไป

ทั้งที่ปกติก็เงียบๆ กันอยู่แล้ว และรู้สึกดีใจในเวลาเดียวกัน ความรู้สึกทั้งสองนี้ปนกันจนไม่รู้ว่าควรรู้สึกอย่างไรดี

โดยเฉพาะความรู้สึกที่ไม่ได้หวดลูกบลัดเจอร์อีกแล้ว แต่เกมสุดท้ายที่เล่นก็เล่นทำเอาปวดแขนไปหลายวันเลยทีเดียว 5555+

 

ปล. จากที่กล่าวมาทั้งหมดดูเหมือนจะมีปัญหากับวิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืดนะ

เพราะจำไม่ได้เลยว่าแต่ละปีนั้นเรียนอะไรไปบ้าง เรียนได้ว่าเรียนเสร็จ ส่งคืนศาสตราจารย์

 

 

- - - - - - ☆☆ - - - - - -

 

 

หลายๆ คนอาจสงสัยว่าทำไมอยู่ๆ มินถึงมาตั้งกระทู้รีวิวการเรียนและความรู้สึกตลอด 7 ปี

(ที่เนื้อหากับชื่อกระทู้ดูไม่เข้ากันเอาเสียเลย)

และที่กล่าวมาทั้งหมดข้างต้นทั้งหมดทั้งมวนนั้น เพื่อสิ่งนี้อย่างเดียว

 

.

 

.

 

.

 

ประกาศนียบัตรจบการศึกษาจากฮอกวอตส์ นั่นเองงง

(เล่นใหญ่เพื่อ??)

 

ka9KX0m.png

ที่รูปเบลอไม่ใช่อะไรนะ มือสั่นจ้า อารมณ์แบบตอนรับใบจบมือก็จะสั่นหน่อยๆ

(อย่าถามถึงสภาพกล่องไปรษณีย์ โดนชำแหละตั้งแต่มาถึงมือ)

 

ถึงมือเป็นที่เรียบร้อยแล้วจ้า รวดเร็วทันใจ เพียงรอไม่กี่อึดใจประกาศนียบัตรก็มาถึงมือแล้ว

//แอบกระซิบศ.ใหญ่พึ่งส่งให้เมื่อวาน แต่วันนี้ถึงมือแล้ว บริการส่งของมักเกิ้ลทำงานรวดเร็วทันใจ

 

หลังจากวันนั้นที่ได้รับประกาศนียบัตรในห้องโถงใหญ่ พร้อมๆ กับพิธีปิดภาคเรียน

ขอบอกตรงนี้เลยว่าตอนที่ประกาศนียบัตรมาถึงมือนั้นกำลังนั่งกินข้าวอยู่เลย 5555+ สังเกตได้จากจานที่อยู่ข้างๆ รูป

โผล่เข้ามาแย่งซีนหน่อยๆ แต่นั้นไม่ใช่สิ่งที่เราโฟกัส

 

สิ่งที่โฟกัส คือ เสียงที่มาเคาะประตูแล้วบอกว่าของมาส่ง ซึ่งส่วนตัวแล้วไม่ได้เป็นคนที่สั่งของทางออนไลน์อยู่แล้ว

เลยทำให้รู้ว่าของที่มาส่งนั้น คือ ประกาศนียบัตร นั่นเอง ตอนที่เปิดประตูไปรับพนักงานส่งของถามว่า "ใช่ชื่อ(ในเว็บ)นี้หรือเปล่า"

ความคิดในตอนนั้น คือ แบบ... เอ๋ อยากรู้ไปทำไมหรือคะ แต่สิ่งที่ตอบไป คือ "ใช่ค่ะ" แล้วก็เซ็นต์รับของปิดประตู

 

ทิ้งจานข้าวไว้เดินไปหาคัตเตอร์ มากรีดกล่องทันที แบบๆ มือมันสั่นอะ กว่าจะแกะบับเบิ้ลที่ห่อเอาไว้ออกดีๆ

แต่แบบไม่ไหว เอากรรไกรตัดบับเบิ้ลเลยจ้า ตอนที่เห็นสิ่งที่อยู่ข้างในห่อมีแต่คำๆ นี้ผลุดขึ้นมาในหัว "สวย"

คือ แบบมันสวยมาก สวยกว่ารูปที่ได้เห็นตอนที่อยู่ในห้องโถงใหญ่เสียอีก และสวยกว่าที่เห็นในรูปที่ถ่ายมาให้ดูเสียอีก

แบบอยากให้เห็นของจริงด้วยตัวเอง มันดีจริงๆ นะ

 

เลยอยากมาแบ่งปันความรู้สึกให้ทุกคนได้รับรู้แบบ มันอยากเล่า จนออกมาเป็นรีวิวฉบับนี้นั้นเอง

 

.

 

.

 

.

 

= จบการรีวิวแต่เพียงเท่านี้ =

จบสั้นๆ ดื้อๆ อย่างนี้นี่แหละ 5555+

 

.

 

.

 

.

 

เดี๋ยวก่อน ลืมบอกอีกอย่าง

 

สุดท้ายที่อยากบอกรุ่นน้องเลย คือ อยากทำอะไรทำเลย ทำให้สุดจะได้ไม่มานึกเสียใจภายหลัง

ขอแค่สิ่งที่ทำนั้นไม่ผิดกฏก็เพียงพอ หรือจะเรียนๆ เล่นๆ ก็ได้ เรียนจบเหมือนกัน ขอแค่ทำงานส่งครบและเข้าสอบ

แค่นั้นก็สามารถทำให้เรียนจบได้แล้ว ง่ายๆ สบายๆ ใช่ไหมล่ะ ขอให้ทุกคนโชคดีกับการเรียน...

ส่วนเรื่องอื่นๆ ที่ควรรู้ประธานนักเรียนก็ได้บอกไปแล้ว ขอไม่บอกซ้ำละกันนะ

 

ปล. ได้ของมาตั้งแต่ตอนบ่าย แต่พึ่งเขียนจบเอาตอนนี้ เค้นสมองสุด

 

 

ด้วยรัก                     

 

Minnas Molander           

(มินเนส โมแลนเดอร์)           

อดีตนักเรียนบ้านสลิธีริน        


  • Minerva McGonagall (✔), Sean DeArc (✔), Mytis Sutherland และ 10 สมาชิก ถูกใจสิ่งนี้

gvwtwIl.png

ผู้บำบัด ประจำโรงพยาบาลเซ็นต์มังโก || ประธานชมรมอนิมัง || ศิษย์เก่าบ้านสลิธีริน





0 สมาชิกกำลังอ่านกระทู้นี้

0 สมาชิก, 0 ผู้เยี่ยมชม, 0 สมาชิกที่ล่องหน