ไปที่เนื้อหา


รูปภาพ

{ปี 5} ฝึกคาถาผู้พิทักษ์


  • กรุณาลงชื่อเข้าใช้เพื่อตอบกระทู้
มี 27 โพสต์ตอบกลับกระทู้นี้

#21 Selena Sutherland

Selena Sutherland
  • นักเรียนบ้านฮัฟเฟิลพัฟ
  • 2264 โพสต์
  • เลขประจำตัว 419
    • ไม้: มะเกลือ | ยาว: 11 3/4"
      แกนกลาง: ขนหางยูนิคอร์น
      ความยืดหยุ่น: ไม่ยอมงอ

โพสต์เมื่อ 19 April 2019 - 03:32 PM

ครั้งที่ 2

หลังจากที่ได้ฝึกคาถาแปลงร่างไปรอบหนึ่งแล้ว เธอจึงแวะมายังห้องเรียนวิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืดที่อยู่ขั้นเดียวกันบ้าง เด็กสาวหามุมว่างๆ พร้อมกับวางหนังสือในมืออีกรอบ หลับตาพริ้ม วาดภาพสิ่งที่เธอคิดว่ามีความสุขที่สุด

 

ในวันที่แดดแรงจ้า เธอกำลังไถโทรศัพท์ไปเรื่อยๆ จนกระทั่งเพื่อนเก่าที่ยังคงคุยด้วยกันบ่อยๆ ส่งข้อความบอกว่าผลสอบเข้ารร.ของตัวฉันประกาศลงเรียบร้อยแล้ว เด็กสายใจตุ้มๆต่อมๆ เปิดเว็บรร.นั้นขึ้นมา เลื่อนหน้าจอขึ้นๆ ลงๆ ไล่หาชื่อตนเอง จนกระทั่งถึงหมายเลขสามสิบสี่ ก็มีรายชื่อของเธอปรากฎโชว์หราอยู่ เด็กสาวยิ้มตะโกนบอกผู้เป็นแม่ ในใจปลื้มปิติยินดี ใบหน้าก็เผยให้เห็นรอยยิ้มจากสุดหัวใจ —เธอคิดพร้อมกับวาดไม้ในอากาศเป็นวงกลมจากข้างนอกเข้าใน พร้อมกับเอ่ยว่า “เอกซ์เปกโต พาโทรนุม!!!”


a3e9y5z.png?1

UquGCWY.png

w8pQfCD.png

 

UXKyVaS.png


#22 Marionette Sprinkle

Marionette Sprinkle
  • นักเรียนบ้านฮัฟเฟิลพัฟ
  • 2159 โพสต์
  • เลขประจำตัว 238
    • ไม้: โอ๊คอังกฤษ | ยาว: 10 1/4"
      แกนกลาง: ขนหางธันเดอร์เบิร์ด
      ความยืดหยุ่น: ไม่ยอมงอ

โพสต์เมื่อ 19 April 2019 - 09:06 PM

ครั้งที่ 3

 

แมรีโอเน็ตเข้ามายังห้องเรียนวิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืด เธอตั้งใจหมั่นฝึกซ้อมเรื่อยๆ จนกว่าจะเสกได้ ไม่รู้เหมือนกันว่าอีกนานแค่ไหน หรือความสุขของเธออาจมีไม่มากพอหรือเปล่า? ทำไมคาถานี้มันยากจัง แถมกินพลังงานมากทีเดียว เด็กสาวนึกภาพสเต็กเนื้อชิ้นโตย่างแบบชุ่มฉ่ำกำลังดี เธอพยายามนึกถึงรสชาติหวานหอมของเนื้อวัวชั้นดีที่แทรกไปทั่วปาก แถมตรงหน้าก็มีให้กินเรื่อยๆโดยไม่ต้องจ่ายเงิน เป็นความสุขเล็กๆ แต่มีผลกับเธอมากทีเีดยว

 

"เอกซ์เปกโต พาโทรนุม!!"


DErZVim.png

KTsCwl7.png

Macy Staton | Room202 | Scenario; Apartment Life


#23 Vivace Cadence

Vivace Cadence
  • นักเรียนบ้านเรเวนคลอ
  • 1043 โพสต์
  • เลขประจำตัว 354
    • ไม้: ไซคามอร์ | ยาว: 10"
      แกนกลาง: ขนหางยูนิคอร์น
      ความยืดหยุ่น: ดีดตัว

โพสต์เมื่อ 20 April 2019 - 06:43 AM

ครั้งที่3

วีวาเช่เดินลงมาซ้อมฝึกคาถาผู้พิทักษ์ตั้งแต่เช้า เธอก้าวเข้ามาในห้องเรียนวิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืด วีวาเช่คิดถึงเรื่องที่เธอมีความสุขมากที่สุด

เมื่อเธอพร้อมแล้วก็หยิบไม้กายสิทธิ์ขึ้นมา เธอคิดถึงเรื่องวันแรกที่ได้ไปโรงเรียนคาถาพ่อมดแม่มดและเวทมนตร์ศาสตร์ฮอกวอตส์ เธอตื่นตั้งแต่เช้า เตรียมตัวขึ้นรถไฟที่สถานีรถไฟลอนดอนคิงส์ครอสและลากรถเข็นหายเข้ากำแพงกั้นระหว่างชานชาลาที่เก้าและสิบโผล่ที่ชานชาลาหมายเลขเก้าเศษสามส่วนสี่ เธอได้นั่งเรือบด ได้เห็นปราสาทฮอกวอตส์ ได้คัดสรรบ้าน หมวกคัดสรรให้เธอไปอยู่บ้านเรเวนคลอ เธอดีใจมาก

จากนั้นวีวาเช่ก็หมุนข้อมือโบกไม้กายสิทธิ์เป็นวงกลมจากนอกเข้าใน "เอกซ์เปกโต พาโทรนุม!!"


HfYBaC6.png

 

GpM7B7b.png


 


#24 Minnas Haptism

Minnas Haptism
  • นักเรียนบ้านสลิธีริน
  • 4317 โพสต์
  • เลขประจำตัว 259
    • ไม้: มะเกลือ | ยาว: 10 3/4"
      แกนกลาง: ขนหางนกฟีนิกซ์
      ความยืดหยุ่น: ดีดตัว

โพสต์เมื่อ 20 April 2019 - 08:24 AM

ครั้งที่ 5

ร่างสูงในชุดคลุมบ้านสลิธีรินเดินเอื่อยมายังระเบียงทางเดินชั้น 1 มือเรียวยกขึ้นปิดปากหาวเป็นระยะ จนน้ำตาเล็ดลอดจากหางตา ขาเรียวหยุดชะงักเหมือนสมองของเธอจะหยุดทำงานไปชั่วขณะ เมื่อเดินมาถึง เพราะเธอไม่รู้เลยว่าจะไปซ้อมที่ไหนก่อนดี ระหว่างวิชาป้องกันตัวกับแปลงร่าง มินเนสยืนคิดอยู่ตรงนั้นครู่ใหญ่ และก้าวเดินต่อเมื่อตัดสินใจได้ ว่าเธอจะซ้อมคาถาผู้พิทักษ์ก่อน แล้วค่อยไปซ้อมคาถาเสกนกทีหลัง ไม่ใช่อะไร เธอขี้เกียจเดินแล้วเท่านั้น มือเรียวผลักเปิดประตูเข้าไปภายใน ก่อนจะเห็นว่ามีคนมาฝึกซ้อมก่อนหน้าเธอแล้ว

มินเนสส่งยิ้มทักทายให้วีวาเช่เล็กน้อย พร้อมรื้อหาไม้กายสิทธิ์ออกจากกระเป๋าเสื้อคลุม มือเรียวกระชับไม้ในมือแน่น ก่อนที่ดางตาสีครามจะปิดลงละดำดึงถึงความทรงจำอันแสนสุข เส้นผมสีขาวที่ปลิวตามแรงลม แผ่นหลังบาง รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ และท่าทางเปิ่นๆตอนที่รู้ว่าตัวเองนั้นเดินหลงทาง ริมฝีปากบางอยกยิ้มอย่างห้ามไม่อยู่ เมื่อเธอนึกมาถึงตอนนี้ ทุกอย่างที่เป็นคนๆนั้น ทำเอาเธอหัวเราะออกมาได้ตลอด เพื่อนคนแรก ณ ที่แห่งนี้ของเธอ ความทรงจำแสนหวาน มินเนสอดที่จะส่ายหน้าไปมากับความคิดของตัวเองไม่ได้ แต่ก็อดอมยิ้มไม่ได้อีกเช่นกันว่าช่วงเวลาที่มีคนๆนั้นอยู่ข้างกายทำให้เธอมีความสุขมากที่สุด มือเรียวหมุนข้อมือเป็นวงกลมจากนอกเข้าใน

 

"เอกซ์เปกโต พาโทรนุม!" เสียงแผ่วเบาเอ่ยร่ายคาถาในตอนต้นและเริ่มดังขึ้นในตอนท้าย พร้อมเปลือกตาสีอ่อนที่เปิดขึ้นแสดงให้เห็นนัยน์ตาสีครามที่เรืองรองไปด้วยประกายเห่งความสุข


upJDzMi.png

 


#25 Blaire Sutherland

Blaire Sutherland
  • นักเรียนบ้านสลิธีริน
  • 2132 โพสต์
  • เลขประจำตัว 264
    • ไม้: องุ่น | ยาว: 11"
      แกนกลาง: เอ็นหัวใจมังกร
      ความยืดหยุ่น: แข็ง

โพสต์เมื่อ 20 April 2019 - 10:14 PM

ครั้งที่ 2

 

สวัสดีห้องเรียนวิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืด

 

แบลร์ทักทายห้องเรียนในใจ เธอมาซ้อมคาถาผู้พิทักษ์หลังจากเพิ่งซ้อมไปเพียงรอบเดียวและมันก็ไม่เป็นผลใดใด ที่จริงเธอไม่คาดหวังว่ามันจะสำเร็จภายในรอบหรือสองรอบแรกหรอก เพราะหลายคนบอกว่ามันค่อนข้างยากและเธอก็เชื่อว่ามันยาก หลังจากที่เล็งเห็นว่าความสุขที่เธอมีมันไม่เพียงพอต่อการเกิดผู้พิทักษ์ เธอจึงเริ่มคิดถึงความสุขให้ชัดเจนกว่าเดิม เธอกำลังคิดว่าจะมีอะไรที่ดีไปกว่าการท่องเที่ยวของเธออีกนะ ในเมื่อความสุขของเธอคือการได้ท่องเที่ยวไปตามที่ต่างๆ การได้เจอวัฒนธรรมหรือการไปเมืองที่แปลกกับเธอ แต่มีอีกอย่างที่เธอชอบพอๆ กับ การไปเที่ยว

 

แบลร์นึกภาพที่เธอมีความสุข เธอกำลังถือตะเกียบคีบแซลมอนคำโตจุ่มลงไปที่โชยุ ทาวาซาบิลงบนเนื้อสีส้มแล้วคีบเข้าปาก ความนุ่มละมุนลิ้นแซลมอนสดแทบจะละลายในปาก หลับตาพริ้มดื่มด่ำไปกับความเผ็ดขึ้นจมูกและรสสัมผัสที่ละมุน แบลร์จำสัมผัสวินาทีที่แซลมอนโดนลิ้นได้แม่นแล้วนำมันมาเป็นความสุขตลอดกาลของเธอ

 

เด็กสาวตวัดข้อมือเป็นวงกลมจากนอกลากเข้ามาข้างใน แล้วเธอก็เริ่มร่ายคาถาด้วยเสียงที่ฟังชัด

 

"เอกซ์เปกโต พาโทรนุม!"


 ธ. กริงกอตส์  2323  |  สาขา ตรอกไดแอกอน

 

ccimPXI.png

SpAxIOg.png

 


#26 Vivace Cadence

Vivace Cadence
  • นักเรียนบ้านเรเวนคลอ
  • 1043 โพสต์
  • เลขประจำตัว 354
    • ไม้: ไซคามอร์ | ยาว: 10"
      แกนกลาง: ขนหางยูนิคอร์น
      ความยืดหยุ่น: ดีดตัว

โพสต์เมื่อ เมื่อวานนี้, 09:37 PM

ครั้งที่4

วีวาเช่เข้าไปในห้องเรียนวิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืดเพื่อซ้อมคาถาผู้พิทักษ์ วีวาเช่คิดความสุขมาสักพักแล้วขณะที่เธอเดินจากหอพักบ้านเรเวนคลอลงมาที่ห้องเรียนวิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืด วีวาเช่หยิบไม้กายสิทธิ์ออกมาจากกระเป๋าเสื้อคลุมนักเรียนแล้วชูไม้กายสิทธิ์ขึ้น เธอทำสมาธิดีๆแล้ว นึกถึงวันที่เธอได้พบกับเพื่อนเก่าที่โรงเรียนเก่าที่เธอเคยเรียนอยู่แต่เธอก็ลาออกมา วีวาเช่ดีใจมากที่ได้เจอหน้ากันจากที่ไม่ได้เจอมาประมาณสองปี พวกเราสนิทกันมากอยู่ด้วยกันแทบจะทุกๆยี่สิบสี่ชั่วโมงเพราะอยู่หอพักในโรงเรียนด้วยกัน ใช้เวลาทุกอย่างด้วยกัน เรียน ทำการบ้าน ทานข้าว วิ่งเล่น ใช้เวลาด้วยกันตลอดที่วีวาเช่อยู่ในโรงเรียนหนึ่งปี เธอโบกไม้กายสิทธิ์เป็นวงกลมหมุนจากนอกเข้าใน  "เอกซ์เปกโต พาโทรนุม!"


HfYBaC6.png

 

GpM7B7b.png


 


#27 Minnas Haptism

Minnas Haptism
  • นักเรียนบ้านสลิธีริน
  • 4317 โพสต์
  • เลขประจำตัว 259
    • ไม้: มะเกลือ | ยาว: 10 3/4"
      แกนกลาง: ขนหางนกฟีนิกซ์
      ความยืดหยุ่น: ดีดตัว

โพสต์เมื่อ วันนี้, 07:06 AM

ครั้งที่ 6

 

และด้วยความสะดุ้งตื่นหลังจากที่พึ่งนอนไปได้เพียงครู่เดียวนั้นเอง จึงเป็นเหหตุที่ทำให้เธอนอนต่อไม่ลง ร่างสูงของมินเนสออกนอกหอยามเช้า เธอเดินตรงมายังระเบียงทางเดินชั้น 1 ด้วยความเคยชินที่จะต้องมาซ้อมคาถาเสกนก แต่เธอก็นึกขึ้นได้เมื่อเดินมาถึง ว่ากำหนดการซ้อมนั้นหมดลงวันนี้ เลยทำให้เธอหันกลับมายังห้องเรียนวิชาป้องกันตัวจากศาสตรมืดที่อยู่ข้างกัน มือเรียวผลักเปิดประตูเข้าไปภายในห้อง แสงสว่างยามเช้าสาดส่องจนเห็นไรฝุ่นที่ฟุ้งกระจาย ยามแสงตกกระทบ เธอเดินไปยังมุมห้องด้านหนึ่ง ล้วงหยิบไม้กายสิทธิ์ที่ทำจากไม้มะเกลือของตัวเองออกมาถือ เปลือกตาสีอ่อนปิดลง ก่อนที่เธอจะดำดึงลงสู่ความทรงจำอันแสนสุข บรรยากาศที่เงียบสงบ กลิ่นอายธรรมชาติ และขนมปังที่หอมอบอวน จนถึงทางเข้าหมู่บ้าน ใช่แล้วนี่เป็นความทรงจำในปิดเทอมแรกที่เธอได้มาเยือนหมู่บ้านฮัตเทอรี่ ที่มาพร้อมกับความบังเอิญที่พบเจอเเพื่อนผมขาวที่มายังหมู่บ้านเช่นเดียวกัน ก่อนที่เธอจะเดินตามคนผมขาวไปยังร้านขนมปังที่ส่งกลิ่นอบอวนชวนยั่วน้ำลาย แต่ก็ต้องหยุดลงเมื่อคนตรงหน้านั้นหลงทาง เมื่อนึกมาถึงตรงนี้ก็ทำให้เธอหลุดยิ้มออกมาไม่ได้ และก็เป็นตัวเธอที่ต้องดูแผนที่และนำทางอีกคนไปยังร้านขนมปัง... พร้อมดำดึ่งลงสู่ห่วงเวลาอันแสนสุข ...มือขาวยื่นขนมปังที่ซื้อมาจากร้านให้เธอด้วยรอยยิ้มอันสดใส

 

ดวงตาสีครามเปิดขึ้น และเรืองรองไปด้วยความสุขที่เห็นได้อย่างชัดเจน เธอหมุนข้อมือเป็นวงกลมจากนอกเข้าใน พร้อมเอ่ยร่ายคาถา "เอกซ์เปกโต พาโทรนุม!" 


upJDzMi.png

 


#28 Vivace Cadence

Vivace Cadence
  • นักเรียนบ้านเรเวนคลอ
  • 1043 โพสต์
  • เลขประจำตัว 354
    • ไม้: ไซคามอร์ | ยาว: 10"
      แกนกลาง: ขนหางยูนิคอร์น
      ความยืดหยุ่น: ดีดตัว

โพสต์เมื่อ วันนี้, 08:22 AM

ครั้งที่5

 วีวาเช่เดินเข้ามาในห้องเรียนวิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืด เธอนั่งลงบนเก้าอี้ คิดถึงความทรงจำที่เธอมีความสุข เมื่อเธอพร้อม เธอก็ลุกขึ้นยืน เธอชูไม้กายสิทธ์ขึ้น ทำสมาธิดีๆ ในหัวสมองเธฮนึกถึงวันที่เธอพบของที่หายไปมันเป็นกำไลข้อมือสีชมพูขาวที่เพื่อนสนิทของเธอได้ให้ไว้ก่อนที่เธอจะออกจากโรงเรียน วีวาเช่ดีใจมากที่พบมันตกอยู่ที่สวนดอกไม้หน้าบ้านของเธอและเธอก็บอกกับตัวเองว่าจะไม่ทำมันหายอีก วีวาเช่โบกไม้กายสิทธิ์เป็นวงกลมจากนอกเข้าใน

 "เอกซ์เปกโต พาโทรนุม!"


HfYBaC6.png

 

GpM7B7b.png


 





0 สมาชิกกำลังอ่านกระทู้นี้

0 สมาชิก, 0 ผู้เยี่ยมชม, 0 สมาชิกที่ล่องหน