ไปที่เนื้อหา


รูปภาพ

{ปี 5} ฝึกคาถาผู้พิทักษ์


  • กรุณาลงชื่อเข้าใช้เพื่อตอบกระทู้
มี 27 โพสต์ตอบกลับกระทู้นี้

#1 Toby Gonzalez

Toby Gonzalez

    หัวหน้ามือปราบมาร

  • ศาสตราจารย์
  • 2933 โพสต์
  • เลขประจำตัว 52
    • ไม้: ด็อกวูด | ยาว: 12"
      แกนกลาง: ขนหางยูนิคอร์น
      ความยืดหยุ่น: ดีดตัว

โพสต์เมื่อ 10 April 2019 - 05:55 PM

 

ที่ด้านหน้าสุดของห้องเรียนป้องกันตัวจากศาสตร์มืด

มีประตูบานหนึ่งที่เป็นทางเข้าห้องสำหรับฝึกซ้อมคาถาสำหรับนักเรียน

 

 

คำสั่ง 

นักเรียนจะต้องฝึกซ้อมคาถาผ่านการโรลเพลย์อย่างน้อยวันละ 1 โพสต์

โดยให้เขียนตัวเลขบอกโพสต์ไว้ที่หัวโรลเพลย์ของตัวเอง

 

ตัวอย่าง

 

[ร่ายคาถาผู้พิทักษ์ โพสต์ที่ 1]

 

โรลเพลย์.................................

 

 

เงื่อนไข/วิธีการฝึกซ้อมคาถา

 

1. สำหรับนักเรียนที่ไม่ได้เข้าเรียนในคาบที่ 3 จะต้องอ่านบันทึกการสอนก่อนจะเริ่มฝึกซ้อมคาถา

คลิก

 

2. ผลลัพธ์ของการเสกจะเป็นไปตามคำสั่งของผู้สอน 

โดยศาสตราจารย์จะเข้ามาอ่านโรลเพลย์และแจ้งผลผ่านการโพสต์

 

เช่น

 

AAA ร่ายครั้งที่ 4 ความสุขยังไม่เพียงพอ จะต้องเปลี่ยนเรื่อง

BBB ร่ายครั้งที่ 124 เริ่มเห็นรูปร่างของสัตว์วิเศษแล้ว

 

3. ถ้าหากนักเรียนไม่มีเพื่อนมาช่วยฝึกฝน (ไม่มีคนโพสต์คั่น) 

อนุญาตให้โพสต์ติดกับโพสต์ตัวเองได้ แต่จะต้องนับเวลาห่างจากโพสต์แรก 2 ชั่วโมง

 

4. จากข้อ 3. นักเรียนสามารถโพสต์ติดกับตัวเองได้มากสุดวันละ 2 โพสต์

ถ้าต้องการให้ได้โพสต์มากที่สุดใน 1 วัน นักเรียนจะต้องหาเพื่อนมาร่วมฝึกซ้อม

 

5. นักเรียนจะต้องฝึกคาถาตามวิธีที่เพื่อนๆ เรียนในห้องเรียนอย่างเคร่งครัด

 

 

โรลเพลย์ได้ตลอด 24 ชั่วโมง

สามารถฝึกได้จนถึงวันก่อนงานเลี้ยงปิดภาคเรียน

 


ภาพที่โพสต์
ภาพที่โพสต์


#2 Marionette Sprinkle

Marionette Sprinkle
  • นักเรียนบ้านฮัฟเฟิลพัฟ
  • 2159 โพสต์
  • เลขประจำตัว 238
    • ไม้: โอ๊คอังกฤษ | ยาว: 10 1/4"
      แกนกลาง: ขนหางธันเดอร์เบิร์ด
      ความยืดหยุ่น: ไม่ยอมงอ

โพสต์เมื่อ 11 April 2019 - 07:59 PM

ครั้งที่ 1

 

แมรีโอเน็ต เด็กสาวจากฮัฟเฟิลพัฟตาลีตาเหลือกวิ่งจากห้องเรียนแปลงร่างมายังห้องเรียนวิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืด

เธอเตรียมพร้อมมาซ้อมคาถาผู้พิทักษ์แล้วในวันนี้แม้จะรู้ว่ายากมากในการเสกคาถานี้ เพราะต้องใช้สมาธิและฝีมือขั้นสูง

เด็กปีห้าอย่างเธอจะทำได้ไม่ได้ก็ต้องมาคอยดูกันล่ะน่ะ ร่างเล็กวางกระเป๋าไว้บนห้องเรียนที่ว่างเปล่าไร้ผู้คนในค่ำวันนี้

ทุกคนคงจะกินอาหารเย็นที่ห้องโถงใหญ่กันอยู่ล่ะมั้ง เธอเลยใช้โอกาสคนน้อยนี้มาฝึกคาถาเพื่อให้สมาธิอยู่กับเนื้อกับตัว

 

แมรีโอเน็ตหลับตาสูดหายใจเข้าลึกๆ ตัดสินใจเลือกความสุขที่สุดของชีวิตตอนที่พ่อและแม่เปิดร้านอาหารริมทะเลแล้วประสบความสำเร็จ

ตอนนั้นทำให้ครอบครัวที่ค่อนข้างลำบากลืมตาอ้าปากขึ้นมาได้ การได้เห็นรอยยิ้มของพ่อและแม่ทำให้เธอมีความสุขตามไปด้วยโดยปริยาย

ปากเล็กเผยอขึ้นนิดหน่อยก่อนจะเปล่งเสียงออกไปพร้อมกับการหมุนข้อมือให้เป็นวง "เอกซ์เปกโต พาโทรนุม!!"


DErZVim.png

KTsCwl7.png

Macy Staton | Room202 | Scenario; Apartment Life


#3 Selena Sutherland

Selena Sutherland
  • นักเรียนบ้านฮัฟเฟิลพัฟ
  • 2264 โพสต์
  • เลขประจำตัว 419
    • ไม้: มะเกลือ | ยาว: 11 3/4"
      แกนกลาง: ขนหางยูนิคอร์น
      ความยืดหยุ่น: ไม่ยอมงอ

โพสต์เมื่อ 12 April 2019 - 07:52 PM

ครั้งที่ 1 

เซเลน่าเดินด้อมๆ มองๆ เข้ามายังห้องเรียนวิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืดของศาสตราจารย์ทบี้ กอนซาเลซ และพบว่าไร้ซึ่งผู้ นั่นอาจจะช่วยให้เธอประสบควาทสำเร็จในการร่ายก็ได้ แต่พอมาคิดอีกทีก็ดูว่าจะเข้าข้างตัวเองเกินไป เธอไม่น่าจะมีโอกาสเลย เด็กปีห้าตัวกะจิ๋วหลิวจะไปทำอะไรได้ล่ะ

 

เธอวางกระเป๋าลง คว้าไม้กายสิทธิ์ออกมา ถอนนหายใจพรืดนึง เต็มสติสตังให้เพรียบพร้อม และเริ่มนึกถึงเรื่องที่เธอมีความสุขมากที่สุดเท่าที่จะจำได้ ในวันที่พ่อเธอพาสมาชิกใหม่อย่าง 'ฟาร์ม' เจ้าตูบขี้เล่น เธอเองกำลังยิ้มร่าจนแก้มแทบปริ พ่อยื่นมันมาให้เธออุ้ม แม่ก็มองโดยที่ไม่ได้ปริบอกบ่นใดใดทั้งๆ ที่เธอแพ้ขนสัตว์ทุกชนิด ทุกสปีชีส์ ฟาร์มแลบลิ้นห้อยคลายร้อน มองเซเลน่าตาเยิ้ม เธอเองก็เช่นกัน ภายในร่างกาย หัวใจก็ฟองโตด้วยความปรีดี

 

เธอคิดพร้อมกับวาดไม้เป็นวงกลมจากนอกเข้าใน พร้อมกับเอ่ยเสียงชีดว่า "เอกซ์เปกโต พาโทรนุม!!!"


a3e9y5z.png?1

UquGCWY.png

w8pQfCD.png

 

UXKyVaS.png


#4 Valencia Haptism

Valencia Haptism
  • นักเรียนบ้านฮัฟเฟิลพัฟ
  • 7504 โพสต์
  • เลขประจำตัว 134
    • ไม้: ด็อกวูด | ยาว: 11"
      แกนกลาง: ขนหางนกฟีนิกซ์
      ความยืดหยุ่น: โค้งงอ

โพสต์เมื่อ 12 April 2019 - 08:16 PM

ครั้งที่ 1 

 

วาเลนเซียหลังจากที่ซ้อมวิชาเเปลงร่างเสร็จเเล้ว วันนี้เธอก็เตรียมตัวมาเพื่อฝึกคาถาผู้พิทักษ์มาอย่างดีเลยเเหละ เด็กสาวเคี้ยวขนมพายฟักทองจนหมด อ้อ ระหว่างทางเดินมาเธอไปเอาขนมมาจากห้องครัวด้วย อร่อยมาก  ห้องเรียนที่เเสนจะเงียบสงัดวาเลนเซียเเอบวังเวงเล็กน้อยเเต่ก็ไม่หวั่นอะไรเพราะตอนนี้เธอต้องมีความสุข! เเต่การกินที่ได้กินของอร่อยมันก็มีความสุขเเล้วล่ะ

 

เธอหลับตาลงหายใจเข้าลึกๆมือข้างที่ถนัดจับไม้กายสิทธิ์เอาไว้ พลางนึกถึงหมูกะทะที่เธอเพิ่งจะกินมันไม่กี่วันมานี่ หมูที่หมักมาอย่างอร่อยกับผักน้ำจิ้มสามรส รสเเซ่บ! เสียงของหมูที่กำลังย่างอยู่บนกะทะ เมื่อนำมันเข้าปากพร้อมกับผักเเละน้ำจิ้มสามรสมันช่างอร่อยเอามากๆ เป็นช่วงเวลาหนึ่งที่มีความสุขของวาเลนเซีย เธอเผลอยิ้มออกมาเเล้วร่ายคาถาพร้อมกับหมุนข้อมือให้เป็นวงกลม

 

"เอกซ์เปกโต พาโทรนุม!"


--------------

95wpQDC.png

 


#5 Minnas Haptism

Minnas Haptism
  • นักเรียนบ้านสลิธีริน
  • 4317 โพสต์
  • เลขประจำตัว 259
    • ไม้: มะเกลือ | ยาว: 10 3/4"
      แกนกลาง: ขนหางนกฟีนิกซ์
      ความยืดหยุ่น: ดีดตัว

โพสต์เมื่อ 12 April 2019 - 09:56 PM

ครั้งที่ 1

 

หลังจากที่เคลียร์งานเสร็จไปอย่างร่างสูงก็เร่งรีบวิ่งออกจากหอนอน ตรงมายังห้องเรียนวิชาป้องกันตัวจากสาสตร์มืด ระหว่างทางมือเรียวก็สำรวจตัวเองไปด้วยว่าตัวเธอนั้นได้ลืมหยิบไม้กายสิทธิ์ติดมือมาด้วยหรือเปล่า เพราะมันไม่ตลกเลย ถ้าเธอวิ่งมาถึงห้องเรียนแล้ว แต่ลืมหยิบของสำคัญอย่างไม้กายสิทธิ์มา สัผัสเรียวยาวของไม้ภายในกระเป๋าเสื้อคลุมทำให้เธอโล่งใจเป็นอย่างมาก ขาเรียวหยุกกึกหน้าห้องเรียน มินเนสยืนหอบหายใจ มือเรียวจะผลักประตูเปิดเข้าไปภายใน หยิบไม้กายสิทธิ์ออกมาถือ ดวงตาสีครามปิดลง พร้อมลมหายใจเข้าออกเป็นจังหวะ นึกถึงเรื่องที่ทำให้เธอมีความสุขมากที่สุด ภาพของครอบครัวที่อยู่กันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา คาริน่าที่นั่งทานเค้กอย่างเอร็ดอร่อย ถัดไปเป็นอมิตี้ที่นั่งอ่านนิยายแฟนตาซี แต่มือก็ยังตักอาหารเข้าปากไม่หยุด ชานมีที่กำลงเล่นกับอาร์ทิมิสและอาธีน่า วาเลนเซียที่นั่งอ่านนิยายพร้อมฮัพเพลงโปรด นัตติเซียที่กำลังทำอะไรบางอย่างอยู่บนโซฟา และคนที่ขาดไม่ได้อย่างพี่อากิระที่กลับมาอยู่บ้าน หมุนข้อมือเป็นวงกลมเข้าด้านใน แล้วเอ่ยร่ายคาถา

 

"เอกซ์เปกโต พาโทรนุม!"


upJDzMi.png

 


#6 Toby Gonzalez

Toby Gonzalez

    หัวหน้ามือปราบมาร

  • ศาสตราจารย์
  • 2933 โพสต์
  • เลขประจำตัว 52
    • ไม้: ด็อกวูด | ยาว: 12"
      แกนกลาง: ขนหางยูนิคอร์น
      ความยืดหยุ่น: ดีดตัว

โพสต์เมื่อ 12 April 2019 - 10:22 PM

Marionette ครั้งที่ 1
Selena ครั้งที่ 1
Valencia ครั้งที่ 1
Minnas ครั้งที่ 1
 
ความสุขยังไม่เพียงพอครับ เปลี่ยนเรื่องใหม่

ภาพที่โพสต์
ภาพที่โพสต์


#7 Marionette Sprinkle

Marionette Sprinkle
  • นักเรียนบ้านฮัฟเฟิลพัฟ
  • 2159 โพสต์
  • เลขประจำตัว 238
    • ไม้: โอ๊คอังกฤษ | ยาว: 10 1/4"
      แกนกลาง: ขนหางธันเดอร์เบิร์ด
      ความยืดหยุ่น: ไม่ยอมงอ

โพสต์เมื่อ 13 April 2019 - 02:06 AM

ครั้งที่ 2

 

แมรีโอเน็ตนอนไม่หลับ จึงออกจากหอพักฮัฟเฟิลพัฟย่องมายังห้องเรียนวิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืดเพื่อซ้อมคาถาผู้พิทักษ์

ความสุขครั้งแรกของเธอยังไม่เพียงพอต่อคาถาในครั้งแรก เลยทำให้ไม่เป็นผล เธอต้องพยายามคิดหาเรื่องใหม่เพื่อให้คาถาสำเร็จ

เด็กสาวกำไม้กายสิทธิ์แน่นและหลับตาพร้อมคิดถึงตัวเองในวัยผู้ใหญ่ เป็นหนึ่งในนักกีฬาควิดดิชทีมชาติและชนะควิดดิชเวิร์ลคัพด้วย

"เอ็กซ์เปกโต พาโทรนุม!!" เธอเปล่งเสียงร่ายคาถาออกไปสุดและหวังว่าคราวนี้น่าจะพอมีแสงอะไรออกมาบ้าง


DErZVim.png

KTsCwl7.png

Macy Staton | Room202 | Scenario; Apartment Life


#8 Victoria Athena

Victoria Athena
  • นักเรียนบ้านกริฟฟินดอร์
  • 1512 โพสต์
  • เลขประจำตัว 305
    • ไม้: ฮาเซล | ยาว: 11"
      แกนกลาง: เอ็นหัวใจมังกร
      ความยืดหยุ่น: แข็ง

โพสต์เมื่อ 13 April 2019 - 09:06 AM

ครั้งที่ 1

 

หลังจากที่วิคตอเรียอ่านบันทึกการสอนจนคิดว่าน่าจะเข้าใจ และพร้อมสำหรับการฝึกซ้อมการร่ายคาถาแล้ว ในที่สุดเธอจึงรีบเดินมายังห้องเรียนวิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืดที่อยู่ทางระเบียงชั้น 1  มือเล็กผลักประตูเบาๆเข้าไปข้างใน และเข้าไปจับจองพื้นที่ว่างเพื่อฝึกซ้อมการร่ายคาถาผู้พิทักษ์ เธอหยิบไม้กายสิทธิ์ขึ้นมากำไว้แน่น หลับตาลง ในหัวต้องนึกภาพตอนที่กำลังมีความสุขมากที่สุด

 

อ่า ช่างยากจริงๆ การที่จะนึกภาพความสุขอะไรสักอย่างหนึ่ง ในหัวของหญิงสาวตอนนี้นั้นแสนจะว่างเปล่า…

 

‘ปัง! ปัง! ปัง!’

 

จู่ๆเสียงรัวปืนที่คุ้นเคยก็ดังขึ้น  ภาพของสมรภูมิขนาดย่อมฉายชัดเข้ามาในหัวไม่หยุด  ใช่แล้ว! ความสุขอย่างหนึ่งของเธอคือการไต่แร้งค์ในเกมให้อยู่ในระดับที่สูงที่สุดในโหมดจัดอันดับ เมื่อเธอต้องต่อสู้กับเหล่าศัตรูมากมาย เธอยิ้มไม่หุบเมื่อทีมของเธอเหลือรอดเป็นคนสุดท้าย และคว้าชัยมาได้

 

วิคตอเรียลืมตา มือขวายกไม้กายสิทธิ์ขึ้นอย่างแน่วแน่ เธอหมุนข้อมือขวาเป็นวงกลมจากด้านนอกเข้ามาข้างใน  ปากบางร่ายคาถาเสียงดังฟังชัด

 

"เอกซ์เปกโต พาโทรนุม!"



#9 Blaire Sutherland

Blaire Sutherland
  • นักเรียนบ้านสลิธีริน
  • 2132 โพสต์
  • เลขประจำตัว 264
    • ไม้: องุ่น | ยาว: 11"
      แกนกลาง: เอ็นหัวใจมังกร
      ความยืดหยุ่น: แข็ง

โพสต์เมื่อ 13 April 2019 - 10:33 AM

ครั้งที่ 1

 

แบลร์เดินทอดน่องมาถึงห้องเรียนวิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืด เธอใช้สองมือดันประตูชะโงกหน้าเล็กน้อยเข้าไปดูว่ามีใครมาซ้อมบ้าง เธอพบวิคตอเรียกำลังซ้อมคาถาอยู่ เด็กสาวสบายใจเนื่องจากมีเพื่อนมาซ้อมเหมือนกัน เธอหาตำแหน่งเพื่อยืนซ้อมคาถา คาถาผู้พิทักษ์ เป็นคาถาระดับสูง เธอค่อนข้างตื่นเต้นมากกว่าหวั่นใจ เนื่องจาก — เฮ้ ~ ได้ร่ายคาถาผู้พิทักษ์เลยนะ แม้ว่ามันอาจจะเกิดผลหรือไม่เกิดผลก็ตาม เด็กสาวชูไม้กายสิทธิ์ขึ้นมากลางอากาศ

 

แบลร์เริ่มตั้งสมาธิ เขาทำใจสงบแล้วนึกถึงภาพแห่งความสุข

 

แบลร์ ซัทเธอร์แลนด์ เด็กสาวผู้ชอบท่องเที่ยวเป็นชีวิตจิตใจ หากมีโอกาสหรือได้ไปไหนในที่ที่ไม่เคยไป เธอจะชอบนำอุปกรณ์มาเป็นภาพอยู่เสมอ ความสุขของเธอคือการได้ท่องเที่ยว การเห็นบ้านเมืองวัฒนธรรมและประเพณีที่แปลกจากของเธอ การได้ชมธรรมชาติ สีเขียวของพืชพันธุ์ รวมถึงสีฟ้าของทะเลสาบ และท้องฟ้าสดใสโดยมีเมฆประปรายราวกับเป็นเครื่องประดับ  เธอสูดหายใจเข้าลึกเหมือนกำลังซึมซาบและสัมผัสถึงธรรมชาติ กลิ่นดินที่อุดมสมบูรณ์หลังจากฝนตกยังคงติดที่ปลายจมูก

 

เด็กสาวค่อยค่อยลืมตา แล้วร่ายคาถาด้วยเสียงที่ฟังชัด

 

 “เอกซ์เปกโต พาโทรนุม!”

 

เธอตวัดไม้กายสิทธิ์เป็นวงกลมจากนอกเข้าใน


 ธ. กริงกอตส์  2323  |  สาขา ตรอกไดแอกอน

 

ccimPXI.png

SpAxIOg.png

 


#10 Valencia Haptism

Valencia Haptism
  • นักเรียนบ้านฮัฟเฟิลพัฟ
  • 7504 โพสต์
  • เลขประจำตัว 134
    • ไม้: ด็อกวูด | ยาว: 11"
      แกนกลาง: ขนหางนกฟีนิกซ์
      ความยืดหยุ่น: โค้งงอ

โพสต์เมื่อ 13 April 2019 - 10:44 AM

ครั้งที่ 2

 

วาเลนเซียเดินมาที่ห้องเรียนป้องกันตัวจากศาสตร์มืด หลังจากที่กินข้าวอิ่มหนำสำราญเเล้วร่างเล็กก็เดินมายังที่นี่ในทันที เเละเหมือนว่าเมื่อวานความสุขเธอยังไม่พอมันเลยมีเเต่ความว่างเปล่า เเต่ก็นะคาถานี้เขาเสกกันง่ายๆที่ไหนเล่าอย่างที่ศาสตราจารย์โทบี้เคยบอก บางทีเธออาจจะเสกได้เป็นรูปร่างตอนปี7 เธอคิดก่อนที่จะจับไม้กายสิทธิ์เเน่น 

 

เธอตั้งสติเเละสมาธิเพื่อนึกถึงเรื่องราวเเห่งความสุข

 

วาเลนเซียเป็นพวกที่พูดเยอะเวลาคุยกับกลุ่มเพื่อนที่สนิท เเต่เเล้วเมื่อกลุ่มเพื่อนมารวมตัวกันหลังจากที่เเยกห้องกันไปตั้งหลายปีที่ผ่านมา เเน่นอนว่าระหว่างนั้นเธอก็ไปหาเพื่อนต่างห้องอยู่ตลอด เเละการที่ได้มาเจอกันพร้อมหน้าพร้อมตาเเบบนี้ ได้เเลกเปลี่ยนเรื่องชีวิต การเรียน ความรักหรืออะไรต่างๆทำให้บทสนทนาไม่น่าเบื่อ ถึงเเม้ว่ามันจะมีบ้างที่เเย่งกันพูดฮ่าๆ รอยยิ้มของเเต่ละคนดูจะมีความสุขมากเช่นกันที่ได้มาเจอกันเเบบนี้ เเละเธอเองก็ดีใจที่ความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนไม่ลดลงเลย 

 

เมื่อนึกถึงเหตุการณ์นั้นเเล้ววาเลนเซียก็ยกยิ้มขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัวก่อนที่จะร่ายคาถาเเละตวัดไม้กายสิทธิ์เป็นวงกลม

 

“เอกซ์เปกโต พาโทรนุม!”


--------------

95wpQDC.png

 


#11 Minnas Haptism

Minnas Haptism
  • นักเรียนบ้านสลิธีริน
  • 4317 โพสต์
  • เลขประจำตัว 259
    • ไม้: มะเกลือ | ยาว: 10 3/4"
      แกนกลาง: ขนหางนกฟีนิกซ์
      ความยืดหยุ่น: ดีดตัว

โพสต์เมื่อ 13 April 2019 - 11:14 AM

ครั้งที่ 2

 

ร่างสูงโปร่งกลับมายังห้องเรียนวิชาป้องกันตัวจสกศาสตรามืดอีกครั้ง หลังจากที่เมื่อวานเธอกลับไปพร้อมกลับความผิดหวังที่ไม่มีอะไรออหมาจากไม้กายสิทธิ์เลยแม้แต่น้อย ทั้งที่เธอคิดว่าเรื่องที่เธอคิดนั้นเป็นเรื่องที่เธอมีความสุขมากที่สุดแล้วแท้ๆ แต่ยังมีเรื่องอื่นอีกงั้นหรอ นั่นเป็นเรื่องที่ทำให้เธอเก็บไปนอนคิดทั้งคืนว่ามีเรื่องไหนอีกบ้างที่ทำให้เธอมีความสุข มือเรียวผลักประตูเปิดเข้าไปในห้องเรียน ก็พบกับเพื่อนๆที่เข้ามาฝึกซ้อมคาถาก่อนหน้าเธอ ขาเรียวเลี้ยงไปอีกมุมของห้องเพื่อไม่ให้ไปรบกวนการฝึกซ้อมของคนอื่นๆ

 

มือเรียบหยิบไม้กายสิทธิ์ออกมาถือ ดวงตาสีครามจะปิดลง พร้อมนึกถึงภาพของความสุข สิ่งที่เธอเห็นเป็นภาพเด็กผู้หญิงสองที่เธอรู้จักเมื่อสมัยยังไม่เข้ามาเรียนที่ฮอกวอตส์รอยยิ้มอันสดใสของคนทั้งคู่ ทำให้ตัวเธอที่ยืนมองอยู่ห่างๆอดที่จะอมยิ้มตามไม่ได้ ก่อนที่คนทั้งสจะเข้ามาลากเธอให้เข้าไปเล่นด้วยกัน นับตั้งแต่นั้นพวกเธอก็เป็นเพื่อนเล่นกันมาโดยตลอด จนวันที่เธอต้องย้ายมาเรียนที่ฮอกวอตส์ แต่ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเธอก็ยังไม่หายไปไหน เพราะพวกเธอยังติดต่อกันอยู่เสมอ และเมื่อมีเวลาว่างช่วงปิดเทอม พวกเธอจะนัดเจอกันเสมอ ถึงแม้จะเป็นเวลาที่แสนสั้น แต่ก็ทำให้เธอมยิ้มได้ตลอด 

 

มินเนสไม่รู้ตัวเลยว่ารู้ตัวเลยว่าใบหน้าของเธอปรากฏรอยยิ้มจางๆ ในระหว่างที่เธอกำลังนึกถึงเพื่อนที่ไม่เจอมานาน ดวงตาสีครามลืมขึ้นพร้อมประกายแห่งความสุข เธอหมุนข้อมือเป็นวงกลมจากนอกเข้าใน พร้อมเอ่ยร่ายคาถาด้วยเสียงอันแผ่วเบาแต่หนักแน่นในความรู้สึก

 

"เอกซ์เปกโต พาโทรนุม!"


แก้ไขโดย Minnas Haptism 13 April 2019 - 11:18 AM

upJDzMi.png

 


#12 Vivace Cadence

Vivace Cadence
  • นักเรียนบ้านเรเวนคลอ
  • 1043 โพสต์
  • เลขประจำตัว 354
    • ไม้: ไซคามอร์ | ยาว: 10"
      แกนกลาง: ขนหางยูนิคอร์น
      ความยืดหยุ่น: ดีดตัว

โพสต์เมื่อ 14 April 2019 - 07:03 PM

ครั้งที่1

 

วีวาเช่เดินกลับเข้ามาในห้องเรียนวิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืดอีกครั้ง เธอมาเพื่อฝึกซ้อมร่ายคาถาผู้พิทักษ์ สิ่งสำคัญของการร่ายคาถานี้คือความสุข 'ความสุขในชีวิตเรามีตั้งหลายเรื่อง' เธอมีความสุขในทุกๆวัน เด็กสาวเลือกไม่ถูกว่าจะเริ่มเรื่องไหนก่อนดี ทั้งวันเกิดอายุ11ที่เธอได้รับจดหมายเชิญเข้าเรียนที่ฮอกวอตส์,วันที่เธอได้ออกเดินเรือครั้งแรกในชีวิตตอนอายุห้าปี หรือ ทุกครั้งที่ได้ขึ้นแสดงคอนเสิร์ต
เธอใช้เวลาคิดความสุขของเธอสักพักก็ตัดสินใจเลือกเรื่องหนึ่งมา เธอยืนขึ้นแล้วหยิบไม้กายสิทธ์ขึ้นมาภายในหัวสมองเธอคิดถึงวันที่เธอได้รับรางวัลชนะเลิศการแข่งขันหมากรุกในเมืองโพซิตาโน่ ตอนแข่งเธอก็ไม่ได้คิดว่าจะชนะอะไรหรอก เล่นๆคิดไปเรื่อยๆก็ชนะขึ้นมา วันนั้นเธอยิ้มทั้งวัน ถือว่าคุ้มด้วยกับการซ้อมมาแถมยังได้รับรางวัลเป็นกระดานหมากรุกพูดได้ที่เธออยากได้มาหลายปีแล้วด้วย วีวาเช่สะบัดข้อมือเป็นวงกลมจากนอกเข้าใน" เอกซ์เปกโต พาโทรนุม!"


HfYBaC6.png

 

GpM7B7b.png


 


#13 Valencia Haptism

Valencia Haptism
  • นักเรียนบ้านฮัฟเฟิลพัฟ
  • 7504 โพสต์
  • เลขประจำตัว 134
    • ไม้: ด็อกวูด | ยาว: 11"
      แกนกลาง: ขนหางนกฟีนิกซ์
      ความยืดหยุ่น: โค้งงอ

โพสต์เมื่อ 14 April 2019 - 07:16 PM

ครั้งที่ 3

 

วาเลนเซียเข้ามาที่ห้องเรียนวิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืดในวันอาทิตย์ หลังจากที่ห่างหายไปนานเหมือนกันเธอเปิดขวดน้ำขึ้นมาดื่มเเก้กระหาย ก่อนที่จะวางมันลงบนโต๊ะเรียนใกล้ตัว เเล้วหยิบไม้กายสิทธิ์ขึ้นมาจับในข้างที่ถนัด

 

เพื่อนสนิทของวาเลนเซีย ในสมัยตอนอยู่มัธยมต้นทั้งหมด เธอยังคงจำความรู้สึกนั้นได้ดีมากวันสอบวันสุดท้าย ที่ต่างก็มีคนไปเรียนต่อมัธยมปลายที่อื่น เเม้ว่าจะไม่ใช่เพื่อนที่สนิทนักเเต่ก็อยู่กลุ่มเดียวกัน พวกเขาดีต่อเธออยู่เสมอ เเม้ว่าจะมีทะเลาะกันบ้างในส่วนน้อย เเต่นับจากนั้นพวกเราก็ติดต่อกันเรื่อยมาเวลาล่วงเลยมาหลายปีจนถึงปัจจุบัน เธอมีเพื่อนสนิทต่างห้องที่เเทบจะไปหากันทุกวัน สนิทกันเหมือนตอนมัธยมต้นเป๊ะๆ เเละนั่งคือคงามสุข จนกระทั่งมีการนัดรวมกลุ่มกันขึ้นมา เป็นเพื่อนห้องเดียวกันในสมัยมอต้น ณ ร้านหมูกะทะ เพื่อนๆทุกคนเปลี่ยนไปมาก ทั้งผู้ชายเเละผู้หญิงต่างสวยขึ้นเเละหล่อขึ้นกันหมด พวกเราต่างก็พูดคุยเเลกเปลี่ยนชีวิตของกันเเละกัน หัวเราะกับเรื่องรั่วๆของบางคน ถ่ายรูปด้วยกัน  เเม้ว่าจริงๆเเล้วบางคนจะติดงานมาไม่ได้บ้าง ตอนนั้นมีความสุขจริงๆค่ะ จนนึกย้อนไปตอนนั้นที่ฉลองปิดเทอม ทุกคนต่างก็ยังคงเป็นเหมือนเดิมอยู่เเบบนี้ ต่างเเค่รูปร่างหน้าตา เเละนิสัยที่บางคนเปลี่ยนไปบ้าง เเต่ก็เป็นเรื่องหนึ่งที่มันกีมากๆในชีวิต การที่ได้เจอเพื่อน เม้ามอยกันเป็นความสุขอย่างหนึ่งในชีวิตเลยก็ว่าได้  ต้องขอบคุณมิตรภาพดีๆในวันนั้น วันเเรกที่เธอเดินเข้าห้องเรียนจนถึงเดินเเยกไปคนละทาง

 

วาเลนเซียยิ้มออกมาอย่างไม่ห้ามใจตัวเอง ก่อนที่จะเอ่ยคาถาออกมาอย่างชัดเจน

 

"เอกซ์เปกโต พาโทรนุม!"


--------------

95wpQDC.png

 


#14 Minnas Haptism

Minnas Haptism
  • นักเรียนบ้านสลิธีริน
  • 4317 โพสต์
  • เลขประจำตัว 259
    • ไม้: มะเกลือ | ยาว: 10 3/4"
      แกนกลาง: ขนหางนกฟีนิกซ์
      ความยืดหยุ่น: ดีดตัว

โพสต์เมื่อ 14 April 2019 - 07:47 PM

ครั้งที่ 3

 

เสียงฮัมเพลงดังลอดออกมาจากริมฝีปากบางตลอดทาง เพราะเมื่อคืนเธอพึ่งส่งงานเสร็จไป ทำให้วันนี้ร่างสูงอารมณ์ดีเป็นพิเศษ อีกอย่างเธอยังไม่อยากคิดเรื่องที่จะตามมาทีหลัง ว่าเธอนั้นจะต้องแก้งานนั้นกี่รอบ หรือมีงานใหม่ที่กำลังรอให้เธอทำอยู่ มินเนสขอละความสนใจจากเรื่องพวกนั้นไปก่อน มือเรียวผลักเปิดประตูเข้าไปยังห้องเรียนวิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืด ล้วงหยิบไม้กายสิทธิ์ออกมาถือ เมื่อเจอมุมที่เหมาะสม ดวงตาเรียวปิดลง พลางคิดถึงเรื่องที่ทำให้เธอมีความสุข รอยยิ้มอันสดใส เสียงหัวเราะก้องกังวาน ทั่วห้องกว้าง หนังสือที่รายล้มพวกเธอเอาไว้ ริมฝีปากบางที่ขยับเล่าเรื่องไม่หยุด สายตาจับจ้องไปยังหนังสือ แต่ยังคงเล่าเรื่องที่เกิดกับตัวเองได้อย่างต่อเนื่อง ไม่ติดขัด พวกเธอผลัดกันเล่าเรื่อง แลกเปลี่ยนช่วงเวลาที่ไม่ได้อยู่ด้วยกัน อ่า... คิดถึงพวกเธออีกแล้วสิ รอยยิ้มบางปรากฏบใบหน้าเรียวอย่างห้ามไม่อยู่ และดูเหมือนมันจะกว้างขึ้นเรื่อยๆ เมื่อเธอเริ่มดำดิ่งลงไปในความทรงจำอันแสนสุขที่ได้พบเพื่อนทั้งสองหลังจากเวลาผ่านไปหลายปี

 

นัยน์ตาสีครามลืมขึ้น พร้อมประกายแห่งความสุข ข้อมือตวัดหมุนเป็นวงกลมจากนอกเข้าใน เธอเอ่ยร่ายคาถาเสียงแผ่วแต่ดังก้องกังวานและชัดเจนในความรู้สึก "เอกซ์เปกโต พาโทรนุม!" 


upJDzMi.png

 


#15 Faith Z Gonzalez

Faith Z Gonzalez

    อดีตประธานนักเรียน

  • นักเรียนบ้านเรเวนคลอ
  • 5151 โพสต์
  • เลขประจำตัว 108
    • ไม้: ซีดาร์ | ยาว: 10"
      แกนกลาง: เอ็นหัวใจมังกร
      ความยืดหยุ่น: แข็ง

โพสต์เมื่อ 15 April 2019 - 04:54 PM

ครั้งที่1

 

เฟธเดินเข้ามาในห้องเรียนวิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืดพลางยกมือขึ้นปาดเหงื่อที่ไหลอยู่ตามกรอบหน้า อากาศของวันนี้เริ่มทำให้เธอหัวเสียเล็กน้อย ซึ่งแม้จะพยายามทำใจให้เย็นไม่โฟกัสที่อากาศด้านนอกแล้ว แต่ไอร้อนที่ปะทะผิวก็ยังทำให้การตั้งสมาธิเป็นเรื่องที่ค่อนข้างยากอยู่ดี

 

เด็กสาวจากบ้านเรเวนคลอแง้มประตูชะโงกหน้าเข้าไปดูลาดเลา ภายในห้องเงียบสนิทไร้เงาของมนุษย์ เฟธเดินเข้าไปในห้องและดึงแขนเสื้อคลุมตัวนอกที่ยาวจนหยิบจับอะไรไม่ค่อยสะดวกขึ้นพลางล้วงเอาไม้กายสิทธิ์ออกมา เธอไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่ว่าจะทำได้ แหงสิ คาถานี้เป็นอะไรที่ยากมากๆแถมเธอไม่ได้เข้าเรียนในบทนี้ด้วย แต่เอาเถอะ เป็นไงเป็นกัน

 

ภาพของเฟธในวัยสิบเอ็ดปีย้อนกลับเข้ามาในความทรงจำ ช่วงเวลาแห่งความกังวลของเธอได้ปลดล็อคออกไปเมื่อมีจดหมายสีเหลืองนวประทับตราโรงเรียนเวทมนตร์ชื่อดังอย่างฮอกวอตส์ที่ถูกร่อนมาส่งถึงหน้าบ้าน เฟธในตอนนั้นดีใจสุดขีดที่รู้ตัวว่าตนนั้นไม่ใช่สควิบอย่างที่ญาติๆทางฝ่ายพ่อบอก หลังจากวันนั้น ในทุกๆคืน เฟธจะนอนหลับอย่างมีความสุขไปพร้อมๆกับการจินตนาการถึงฮอกวอตส์ที่ใฝ่ฝัน บรรยากาศของตรอกไดแอกอนในวันที่เธอไปซื้อของเตรียมตัวเข้าเรียนไม่ได้ดูแออัดและเบียดเสียดเหมือนทุกครา แต่เหตุการณ์ที่ทำให้เธอมีความสุขที่สุดนั่นก็คือวันแรกที่ได้ก้าวเท้าเข้าสู่ปราสาทฮอกวอตส์ เสียงปรบมือเกรียวกราวและคำว่าเรเวนคลอจากหมวกคัดสรรดังก้องอยู่ในหูไม่เลือนลางราวกับว่ามันพึ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน

 

"เอกซ์เปกโต พาโทรนุม!"


life is full of happiness and tears, be strong & have faith

 

rryXl6G.png

 

b0DA70K.png


#16 Minnas Haptism

Minnas Haptism
  • นักเรียนบ้านสลิธีริน
  • 4317 โพสต์
  • เลขประจำตัว 259
    • ไม้: มะเกลือ | ยาว: 10 3/4"
      แกนกลาง: ขนหางนกฟีนิกซ์
      ความยืดหยุ่น: ดีดตัว

โพสต์เมื่อ 17 April 2019 - 08:58 PM

ครั้งที่ 4

 

หลังจากที่ออกจากห้องเรียนวิชาแปลงร่าง ร่างสูงก็เดินเลี้ยวมายังห้องเรียนวิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืดที่อยู่ข้างกัน มือเรียวผลักเปิดเข้าไปภายใน ก็พบกับบรรยากาศเช่นเดียวกับที่เธอเจอมาจากห้องเรียนวิชาแปลงร่าง มินเนสได้แต่ส่ายหน้าไปมาอย่างปลงตก ก่อนที่เธอจะหยิบไม้กายสิทธิ์ออกมาถือไว้ในมืออีกรอบ ดวงตาสีครามปิดลง พร้อมทำจิตใจให้สงบและนึกถึงเรื่องที่ทำให้เธอมีความสุข ภาพเบื้องหน้าค่อยๆฉายชัด ถึงเด็กผู้หญิงสองคนที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกับเธอกำลังยื่นมือออกมาหาเธอ พร้อมรอยยิ้มสดใส ริมฝีปากขยับเรียกเธอให้เข้าไปหา มือเรียวยืนไปจับ พร้อมร่างทั้งสามที่ออกวิ่งไปพร้อมๆกัน ดั่งคำสัญญาที่พวกเธอจะเป็นเพื่อนกันตลอดไป

 

เปลือกตาสีอ่อนลืมขึ้น และถ้ามองสังเกตุเข้าไปในนัยน์ตาสีครามก็จะเห็นประกายแห่งความสุขที่ฉายชัดอยู่ในม่านตา ข้อมือตวัดหมุนจากนอกเข้าใน "เอกซ์เปกโต พาโทรนุม!"  เสียงใสด้งก้องกังวานทั่วห้องกว้าง


upJDzMi.png

 


#17 Faith Z Gonzalez

Faith Z Gonzalez

    อดีตประธานนักเรียน

  • นักเรียนบ้านเรเวนคลอ
  • 5151 โพสต์
  • เลขประจำตัว 108
    • ไม้: ซีดาร์ | ยาว: 10"
      แกนกลาง: เอ็นหัวใจมังกร
      ความยืดหยุ่น: แข็ง

โพสต์เมื่อ 18 April 2019 - 08:51 PM

ครั้งที่2

 

ดวงไฟตามแนวผนังถูกจุดติดขึ้นอีกครั้งพร้อมกับร่างของเฟธที่ก้าวเดินเข้ามาในห้องอย่างเชื่องช้า เธอถกแขนขาวที่มากองไว้ที่ข้อศอกก่อนจะเคาะไม้กายสิทธิ์ที่ถืออยู่ในมือซ้ายเบาๆสองสามที วันนี้เธอไม่คาดหวังกับผลลัพธ์อะไรเลยแม้แต่น้อยเพราะเหมือนว่าสมาธิจะไม่ได้อยู่กับเนื้อกับตัวเลยเท่าไหร่ มันมีแต่เรื่องราวเยอะแยะให้คิดไปหมด

 

เด็กสาวค่อยๆหลับตาลงและพยายามทำจิตใจให้นิ่งสงบ ภายในหัวของเธอฉายชัดราวกับมันพึ่งเกิดขึ้นเมื่อวันวาน จดหมายสีเหลืองนวลถูกผนึกแน่นด้วยขี้ผึ้งสีม่วงอันเป็นเอกลักษณ์ถูกร่อนลงมาผ่านช่องจดหมาย ความรู้สึกดีใจของเฟธในวัยสิบเอ็ดปีย้อนกลับเข้ามาในความทรงจำ แต่นั่นมันก็เทียบไม่ได้กับการที่เธอรู้ว่าตัวเองไม่ใช่สควิบดั่งที่คิดมาตลอด บรรยากาศในตรอกไดแอกอนดูน่าตื่นเต้นมากกว่าทุกครั้งเมื่อคิดว่ามันคือการมาซื้ออุปกรณ์เพื่อเข้าเรียน และความตื่นเต้นนั้นก็ทวีคูณยิ่งขึ้นไปอีกเมื่อเธอได้ขึ้นไปนั่งบนเก้าอี้ตัวหนึ่งท่ามกลางสายตาคนนับร้อยพร้อมกับหมวกพูดได้บนหัว คำว่าเรเวนคลอดังขึ้นก่อนเสียงปรบมือเกรียวกราวจะดังเข้าแทนที่ และร่างของเฟธถูกใครสักคนดึงลงไปนั่งที่โต๊ะเดียวกัน

 

"เอกซ์เปกโต พาโทรนุม!"

 

เฟธชี้ไม้กายสิทธิ์ไปด้านหน้าพร้อมกับเอ่ยคาถาเสียงดัง ไม่กล้าแม้แต่จะลืมตามองผลลัพธ์


life is full of happiness and tears, be strong & have faith

 

rryXl6G.png

 

b0DA70K.png


#18 Marionette Sprinkle

Marionette Sprinkle
  • นักเรียนบ้านฮัฟเฟิลพัฟ
  • 2159 โพสต์
  • เลขประจำตัว 238
    • ไม้: โอ๊คอังกฤษ | ยาว: 10 1/4"
      แกนกลาง: ขนหางธันเดอร์เบิร์ด
      ความยืดหยุ่น: ไม่ยอมงอ

โพสต์เมื่อ 18 April 2019 - 10:56 PM

ครั้งที่ 3

 

แมรีโอเน็ตกำไม้กายสิทธิ์แน่น เธอพยายามคิดถึงความสุขขั้นกว่าของเธอ ในหัวคิดแต่เรื่องดีๆ เรื่องที่ชอบเพื่อหวังให้ผลของการร่ายคาถาจะสำเร็จได้ เด็กสาวบ้านฮัฟเฟิลพัฟเพ่งสมาธิพลางหลับตาแน่นเพื่อคิดภาพความสุขในหัวให้มากที่สุด เธอนึกถึงตอนที่ตัวเองได้เกรดดีเยี่ยมทุกวิชายกเว้นวิชาพยากรณ์เมื่อเทอมก่อน แน่นอนว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายในการเรียนให้ได้เกรดดีเยี่ยมครบหมด ส่วนวิชาพยากรณ์นั้นเธอไม่คิดมากเพราะไม่เคยมีใครได้ดีเยี่ยมจากศ.ทรีลอว์นีย์อยู่แล้ว ร่างเล็กลองเสกคาถาด้วยความสุขนี้ดู แม้จะรู้ว่ามันอาจไม่ได้ผล

 

"เอกซ์เปกโต พาโทรนุม!!"


DErZVim.png

KTsCwl7.png

Macy Staton | Room202 | Scenario; Apartment Life


#19 Toby Gonzalez

Toby Gonzalez

    หัวหน้ามือปราบมาร

  • ศาสตราจารย์
  • 2933 โพสต์
  • เลขประจำตัว 52
    • ไม้: ด็อกวูด | ยาว: 12"
      แกนกลาง: ขนหางยูนิคอร์น
      ความยืดหยุ่น: ดีดตัว

โพสต์เมื่อ 19 April 2019 - 01:05 AM

Victoria ครั้งที่ 1
Blaire ครั้งที่ 1
Vivace ครั้งที่ 1
Faith ครั้งที่ 2
ความสุขยังไม่เพียงพอครับ เปลี่ยนเรื่องใหม่
 
Valencia ครั้งที่ 3 
Minnas ครั้งที่ 4 
เริ่มมีกลุ่มควันพุ่งออกมาจากปลายไม้กายสิทธิ์ แต่ควันนั้นจางไปไวมากๆ ลองเปลี่ยนเรื่องให้ดีกว่านี้ดู
 
Marionette ครั้งที่ 3 
ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้นไปมากกว่ามีแสงสว่างวาบออกมาหลังร่ายคาถา ลองเปลี่ยนเรื่องดูอีกครั้ง

ภาพที่โพสต์
ภาพที่โพสต์


#20 Vivace Cadence

Vivace Cadence
  • นักเรียนบ้านเรเวนคลอ
  • 1043 โพสต์
  • เลขประจำตัว 354
    • ไม้: ไซคามอร์ | ยาว: 10"
      แกนกลาง: ขนหางยูนิคอร์น
      ความยืดหยุ่น: ดีดตัว

โพสต์เมื่อ 19 April 2019 - 07:11 AM

ครั้งที่2

 

วีวาเช่เดินเข้ามาในห้องเรียนวิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืด ‘ความสุขครั้งที่แล้วเหมือนจะยังไม่พอ’ วีวาเช่เลยนั่งคิดเรื่องราวความสุขของเธอสักพัก เมื่อเธอเลือกได้แล้วก็ยืนขึ้นขึ้นชูไม้กายสิทธิ์ ตอนนี้ในหัวของเธอคิดถึงวันที่เธอได้ล่องเรือเป็นครั้งแรกในชีวิต เธอล่องเรือออกจากท่าเรือโพซิตาโน่ไปตามอ่าวอัลมาฟี  เธอขึ้นเรือตั้งแต่เช้ากับพ่อ เราทั้งเที่ยวเกาะต่างๆด้วยกัน ตกปลาด้วยกัน ดูพระอาทิตย์ตก ดูดาวด้วยกัน โชคดีที่วันนั้นอากาศดี มีลมโชยๆพัดให้เย็นๆด้วย วีวาเช่สะบัดข้อมือหมุนเป็นวงกลมจากนอกเข้าใน  " เอกซ์เปกโต พาโทรนุม!"

 

 

 


HfYBaC6.png

 

GpM7B7b.png


 





0 สมาชิกกำลังอ่านกระทู้นี้

0 สมาชิก, 0 ผู้เยี่ยมชม, 0 สมาชิกที่ล่องหน