ไปที่เนื้อหา


รูปภาพ

[S/R] Against my Luck โดย Connor Anderson


  • กรุณาลงชื่อเข้าใช้เพื่อตอบกระทู้
มี 18 โพสต์ตอบกลับกระทู้นี้

#1 Connor Anderson

Connor Anderson
  • นักเรียนบ้านฮัฟเฟิลพัฟ
  • 139 โพสต์
  • เลขประจำตัว 1160
    • ไม้: องุ่น | ยาว: 8 3/4"
      แกนกลาง: เอ็นหัวใจมังกร
      ความยืดหยุ่น: ปานกลาง

โพสต์เมื่อ 15 March 2019 - 02:02 AM

Title  : Against my Luck

 

Theme : 5 ครั้งที่เดทล่ม + 1ครั้งที่มันเฟอร์เฟ็คซะที

Pairing : Clark Kent(Superman) x Bruce Wayne(Batman)

Gen        : Romantic Comedy

Rating  : PG13

Status   : Finish

 

 

Charactors (สำหรับคนที่ไม่เคยอ่าน DC Comic)

 

Bat family

บ้านค้างคาวนั้นจะประกอบด้วย 5 หนุ่ม

 

1. Batman [Dark knight] หรือ บรูซ เวนย์ อภิมหาเศรษฐี ฉายาเจ้าชายแห่งเมืองก็อมแธม ผู้มีเบื้องหลังคืออัศวินรัตติกาลประจำเมือง เป็นคนพูดน้อย หัวแข็ง ความลับเยอะ แต่ที่ทำทั้งหมดล้วนมีเหตุผลที่จะปกป้องครอบครัวและเพื่อนๆเสมอ

 

2. Ninghtwing [Boy wonder] หรือ ดิ๊ก เกรย์สัน เด็กที่บรูซรับเลี้ยงหลังจากโศกนาฏกรรมที่เกิดขึ้นกับครอบครัวเขา เป็นโรบิ้นคนแรก มีนิสัยร่าเริง เข้ากับคนง่าย มีความเป็นผู้นำและมักจะช่วยบรูซสะสางเรื่องต่างๆเสมอ ทั้งเรื่องครอบครัวและเรื่องภายใต้หน้ากาก

 

3. Redhood [The bad boy] หรือ เจสัน  ทอดด์ เด็กที่เติบโตจากท้องถนนและได้บรูซเก็บมาเลี้ยงหลังจากพยายามงัดล้อแบทโมบิล เป็นโรบิ้นคนที่2 เขาเคยตาย 1 ครั้งด้วยฝีมือโจ๊กเกอร์และถูกชุบชีวิตขึ้นมา ตอนนี้เขาไม่ได้อยู่ภายใต้การดูแลของแบทแมน แต่ก็คอยช่วยเหลือก็อทแธม

 

4. Red Robin [Nocturnal Nerd] หรือ ทิม  เดรก เด็กที่บรูซรับมาเลี้ยง เพราะครอบครัวมีปัญหากับผู้มีอิทธิพลและรู้ตัวตนของแบทแมน เขาต้องการเป็นโรบิ้นเพื่อช่วยเมืองก็อทแธม เป็นคนที่ฉลาดมาก เป็นเด็กดีประจำบ้าน แต่มีปัญหาเรื่องการนอน

 

5. Robin [Devil brat] หรือ เดเมียน เวนย์ ลูกชายแท้ๆของบรูซที่ถูกเลี้ยงดูโดยกลุ่มมืสังหาร ภายหลังบรูซได้เลี้ยงดูเขา เขาเป็นโรบิ้นคนปัจจุบัน มีนิสัยหัวร้อนง่าย เข้าสังคมยาก อารมณ์แปรปรวน แต่รักสัตว์ มีแค่ดิ๊กที่พอจะรับมือกับเขาได้

 

 

p9zHI9K.jpg

 

 

 

 

 

Justice League

กลุ่มฮีโร่ที่ช่วยเหลือโลกเมื่อเกิดภัยคุกคาม ฐานบัญชาการคือ Watch Tower หรือหอสังเกตการณ์ เป็นดาวเทียมที่โคจรรอบโลก มีซุปเปอร์แมน แบทแมน และวันเดอร์วูแมนเป็นหัวหน้าร่วม

 

1. Superman [The Boy Scout] คาล-เอล หรือ คลาร์ก เคนท์ หนุ่มชาวคริปโตเนียนที่เติบโตมาอย่างมนุษย์ธรรมดา ในชีวิตปกติเขาคือหนุ่มนักข่าวจากบ้านนอก ใส่แว่น ดูเห่ยสุดๆ เพื่อปกปิดตัวตนของเขา

 

2. Wonder Woman [The Amezon Princess] หรือไดอาน่า ปรินซ์ สาวแกร่งประจำกลุ่มผู้มีพลังของเทพเจ้า เป็นคนมีวิสัยทัศน์ พึงพาได้ และดูเหมือนจะเป็นคนคอยไกล่เกลี่ยข้อพิพาทระหว่างแบทแมนกับซุปเปอร์แมนเสมอ ตอนนี้กำลังคบหากับนักบินหนุ่มนามว่า สตีฟ เทรเวอร์

 

3. The Flash [The Fastest man] หรือ วอลลี่ เวสท์ หลานชายของ เดอะแฟรชคนที่ 1 เป็นคนง่ายๆ สบายๆ ใจดี และเป็นมิตรกับทุกคน แต่ติดไปทางไฮเปอร์เล็กๆ

 

PmN4VMe.jpg

 

 

 

 

 

Villians

ทำความรู้จักกันเล็กน้อยครับ จะได้รู้ว่าหน้าตาประมาณไหน

 

- Penguin หนึ่งในแก๊งผู้มีอิทธิพลประจำเมืองก็อทแธม

- Black Mask หนึ่งในแก๊งผู้มีอิทธิพลประจำเมืองก็อทแธม

- Poision Ivy สาวนักวิทยาศาสตร์ที่เกิดอุบัติเหตุระหว่างทำงาน ทำให้ต่อมาร่างกายของเธอมีลักษณะเป็นพิษ และสามารถควบคุมพืชได้

- Brainiac จักรกลต่างดาวที่มีนิสัยโรคจิต ชอบเก็บสะสมเมืองหรือดาวต่างๆเป็นหนึ่งในคอลแล็กชั่นของตัวเอง มันมากับยานรูปหัวกะโหลก

 

meDWFBq.jpg

 

ofp4lda.jpg

 

 

 

 

Daily Planet

สำนักพิมพ์ชื่อดังประจำเมืองเมโทรโพลิสที่คลาร์กทำงาน ถูกบรูซ เวนย์ซื้อเนื่องจากปัญหาเศรษฐกิจ(บรูซซื้อไว้เพื่อช่วยคลาร์กให้มีงานทำแม้จะหยุดไปช่วยจักรวาลนานๆ) ปัจจุบันอยู่ภายใต้การบริหารของ Wayne Enterprise

 -  โลอิส เลน สาวนักหนังสือพิมพ์ผู้มีดีกรีรางวัลจากการทำข่าวมากมาย เป็นเพื่อนร่วมงานที่มักจะจับคู่ทำงานกับคลาร์กบ่อยๆ และถูกซุปเปอร์แมนช่วยนับครั้งไม่ถ้วนเพราะชอบเอาตัวเองไปเสี่ยงกับงาน

 

0fDz4pN.jpg

 

*หมายเหตุ - รูปภาพจากอินเตอร์เน็ตทั้งหมด

                  - จักรวาลนี้เ็้นจักรวาล DC  ดังนั้นจะไม่มีฮีโร่จากฝั่ง Marvel ปรากฎในเรื่อง ขออภัยแฟน Avenger ด้วยครับ

 

 

Summary

 

 

เรื่องทุกอย่างเกิดขึ้น เมื่อคลาร์กดันไปตกหลุมรักบรูซ เวนย์

โดยที่ไม่รู้เลยว่า คนที่ตัวเองไปชอบนั้นก็คือเพื่อนสนิทของเขาที่มีนามว่าแบทแมนนั่นแหละ!

 

ความรักของคลาร์กจะไม่ราบรื่นเท่าไรตั้งแต่เริ่ม เมื่อเพื่อนสนิทของเขาปฏิเสธจะช่วยอย่างคอขาดบาดตาย

แม้เหล่าอดีตโรบิ้นจะพร้อมใจช่วยเขาก็ตาม แต่เหมือนเดทที่เขาเฝ้ารอนั้นมักจะถูกขัดทุกครั้งไป

หรือบางทีเขาอาจจะไม่มีดวงเรื่องความรักจริงๆ

 

 

"

 

บรูซที่ยืนอยู่ข้างๆเขาชี้ออกไปนอกหน้าต่างที่เผยให้เห็นจักรวาลอันกว้างไกล

มันก็ดูโรแมนติกดีถ้าไม่ติดที่มีอะไรบางอย่างคุ้นๆลอยอยู่ด้านนอกไกลลิบนั้น

 

"ซุปเปอร์แมน ไอ้นั่นมันเเหมือนยานปลาหมึกที่มาบุกโลกวันก่อนว่ามั้ย?"

 

คลาร์กร้องไห้ครวญครางในใจแล้วพุ่งเข้าไปอัดยานอวกาศของเบรนิแอคจนยับ

 

เดทครั้งที่ 1 ---->  Status ----> ล่ม

 

 

"

 

3fQ8t9F.jpg


แก้ไขโดย Connor Anderson 20 March 2019 - 11:40 PM

  • Faith Z Gonzalez, Valencia Haptism, Malcolm Sutherland และ 5 สมาชิก ถูกใจสิ่งนี้

cH05MNK.jpg

หมายเลขตู้นิรภัย 3464


#2 Connor Anderson

Connor Anderson
  • นักเรียนบ้านฮัฟเฟิลพัฟ
  • 139 โพสต์
  • เลขประจำตัว 1160
    • ไม้: องุ่น | ยาว: 8 3/4"
      แกนกลาง: เอ็นหัวใจมังกร
      ความยืดหยุ่น: ปานกลาง

โพสต์เมื่อ 15 March 2019 - 06:11 PM

Chapter 1

Word count : 985 words
 

 

 

เหนือน่านฟ้าเมืองใหญ่นามว่าเมโทรโพลิส มีร่างสูงของชายในชุดสีน้ำเงินกลมกลืนกับยามค่ำคืนลอยตระหง่านอยู่เพียงลำพัง แม้จะไร้ซึ่งแสงจันทร์ แต่ชายผ้าคลุมสีแดงที่โบกพริ้วเบาๆ กลับสะบัดตราประจำตระกูลของเขาให้โดดเด่นท่ามกลางแสงดาว ใบหน้าโครงเข้มจ้องมองไปยังแสงไฟที่เป็นประกายเบื้องล่างราวกับผู้พิทักษ์ในเงามืด

 

ในฐานะฮีโร่ เขาคือ คาล-เอล หรือซุปเปอร์แมน  ผู้ลี้ภัยจากดาวคริปตอน แต่เบื้องหลังเขาคือคลาร์ก เคนท์ เด็กที่ถูกเลี้ยงโดยสองสามีภรรยาชาวแคนซัสและเติบโตท่ามกลางการใช้ชีวิตมนุษย์ทั่วไป

 

เขาหลับตาลง ปล่อยร่างของตัวเองให้ลอยเคว้งและรับความรู้สึกสงบในความสันโดษที่นานๆ ครั้งที่เขาจะมีโอกาสเช่นนี้

 

มันเป็นค่ำคืนที่จัดว่าสงบสุขคืนหนึ่งของซุปเปอร์แมน

 

ที่ไม่มีมนุษย์ต่างดาวมาบุกโลก ไม่เกิดภัยธรรมชาติ ไม่มีจอมวายร้ายเกิดนึกครึ้มอยากยึดเมือง ไม่มีเพื่อนที่ป่วยจนเข้าโรงพยาบาล ไม่มีคนเอาไม้ไล่ตีเขาเพราะเขาเป็นเอเลี่ยน ไม่มีเซอร์ไพรส์จากเหล่าผองเพื่อนผู้มีความสามารถพิเศษทั้งหลาย

 

มันเป็นวันที่ดี

 

แถมก่อนหน้านี้เขายังได้เจอคนที่แอบชอบด้วย

 

วีรบุรุษแห่งเมโทรโพลิสขึ้นสีจางๆ เมื่อนึกถึงคนๆนั้น ชายที่มีฉายาเจ้าชายแห่งก็อทแธม

 

ใช่แล้ว… บรูซ เวนย์ เพลย์บอย มหาเศรษฐีพันล้านคนนั้นนั่นแหละ

 

ชายที่หล่อเหลาชนิดถูกเชิญขึ้นปกGQเกือบ 20 ฉบับทั้งๆที่ไม่ใช่ดาราหรือนายแบบ  ชายที่ถูกจัดอยู่ในหนึ่งในบุคคลที่รวยที่สุดในโลก คนที่มีข่าวฉาวให้เห็นอยู่เสมอในคอลัมน์กอสซิประดับประเทศ แถมยังเป็นเจ้าของสำนักพิมพ์เดลี่ เพลนเน็ตที่เขาทำงานอีก

 

...คนนั้นนั่นแหละ

 

คลาร์กถอนหายใจเสียงดังเฮือกใหญ่เมื่อนึกถึงใจเจ้ากรรมของตัวเองที่มันลอยไปติดบ่วงคาสโนว่าชื่อดังแห่งก็อทแธมเข้าให้อย่างจังจนอยู่ในสภาวะจะรุกก็ไม่ได้จะถอยก็ลำบาก เพราะดันชอบจนโงหัวไม่ขึ้นทั้งๆ ที่เขากับอีกฝ่ายแตกต่างกันมากยิ่งกว่าระยะทางจากโลกไปดวงจันทร์ดาวคริปตอนเสียอีก  จะทำยังไงคนๆนั้นก็คงไม่มีทางหันมามองหนุ่มบ้านนอกจากแคนซัสธรรมดาๆ ในคราบซุปเปอร์ฮีโร่ อย่างเขาได้หรอก

 

เขาถอนหายใจอีกเฮือกใหญ่

 

“มาแช่แข็งอาคารแถวนี้ทำไม ซุปเปอร์แมน”

 

คนถูกเรียกหันควบไปตามเสียงทันทีด้วยความตกใจ เบื้องหน้าของเขาคือร่างสูงในชุดเกราะเคฟล่าสีดำที่ยืนนิ่งไม่ไหวติงบนอาคารเก่าสไตล์โกธิค  สายลมยามค่ำคืนโบกพัดผ้าคลุมสีนิลกาฬพริ้วไสวตามแรงลม เหนืออื่นใด ใบหน้าภายใต้หน้ากากที่ไร้อารมณ์นั้นจ้องเขม่งไปที่ปลายยอดตึกที่อยู่ด้านหน้าของคลาร์ก ที่บัดนี้น้ำแข็งเกาะเป็นเกล็ดๆไปเรียบร้อยแล้ว

 

“งะ ไงบี” บุรุษเหล็กๆทักด้วยน้ำเสียงสั้นๆ เจือนๆ

 

เดี๋ยวนะ เมื่อกี้เรายังอยู่ที่เมโทรโพลิสอยู่เลยนี่นา ไหงเราบินมาที่ก็อทแธมได้ล่ะ นี่ใจเราลอยขนาดนั้นเลยเหรอ!?

 

“...” ผู้เป็นอัศวินรัตติกาลแห่งก็อทแธมไม่ได้เอ่ยหรือแสดงสีหน้าอะไรให้เห็น แต่ด้วยความที่รู้จักกันมานานเขาก็พอเดาออกว่าเพื่อนสนิทของเขากำลังสื่อสารอะไรกับเขาอยู่

 

“แค่บินผ่านมาน่ะ”

 

“...หืม”

 

“พอดีช่วงนี้มีเรื่องให้คิดมากไปหน่อย”

 

“สถานการณ์ที่เมโทรโพลิสก็สงบดีไม่ใช่เหรอ”

 

“ก็สงบดี แต่…” หนุ่มชาวคริปตอนเกาแก้มเขินๆ “จะว่ายังไงดีล่ะ”

 

แบทแมนยืนกอดอกมองเขาหน้านิ่งราวกับสามารถเอกซเรย์เขาได้ จนเขาที่เป็นซุปเปอร์แมน(ผู้มีความสามารถนั้นในที่นี้)เริ่มรู้สึกร้อนๆ หนาวๆ ขึ้นทุกวินาที

 

“นาย...กำลังมีปัญหาเรื่องความรัก”

 

เดี๋ยวบี รู้ได้ไง!? ไม่ใช่สิ-”

 

“โลอิส เลน?”

 

ไม่ๆ ไม่ใช่โลอิส!

 

“ไดอาน่า?”

 

บี! ไดอาน่าชอบสตีฟ!”

 

“...แฟรช?”

 

ไม่บี! แฟรชอายุพอๆกับไนท์วิงเลยนะ!”

 

“หรือว่า-”

 

บรูซ!เพื่อนสนิทของเขาชะงักกึก “คนๆนั้นชื่อบรูซ..”

 

ผู้พิทักษ์เมืองก็อทแธมจ้องหน้าเขา คลาร์กไม่รู้ว่าอีกฝ่ายทำได้ยังไงเพราะแม้จะไม่เห็นแววตาของผู้เป็นเพื่อนผ่านเลนที่เคลือบด้วยสารปรอท แต่เขาก็รู้สึกเหมือนจะทะลุรอมร่อยังไงยังงั้น หลังจากไม่รู้ผ่านไปนานเท่าไรเพื่อนสนิทเขาก็เอ่ยขึ้นด้วยเสียงเข้มเรากับโกรธใครจนอยากจะกระทืบให้ตาย แต่พยายามเก็บอารมณ์สุดๆ ทำเอาเขาขนลุกขนพอง

 

“อย่าบอกนะว่าบรูซ เวนย์ คนที่ไม่ทำอะไรนอกจากผลาญเงินแล้วหายใจทิ้งเล่นไปวันๆนั่น"

 

“เอ่อ…”

 

“ คนที่มีข่าวเสียๆ หายๆ ไม่เว้นแต่ละวัน ชอบเอาชีวิตไปทิ้ง ในสมองไม่มีอะไรนอกจากอากาศน่ะนะ” แบทแมนส่งสายตาพิฆาตใส่เขาจนเขาสะดุ้งโหยง

 

“อะ อืม” เขากลืนน้ำลายเฮือกใหญ่ “แต่บี-”

 

ไม่คาล! ฉันไม่สนว่านายจะไปชอบใคร แต่ต้องไม่ใช่ ไอ้ . หมอ .นั่น!ตะคอกจบ แบทแมน ก็สะบัดผ้าคลุมหายไปในเงามืดทันที

 

วีรบุรุษแห่งเมโทรโพลิสอ้าปากค้าง เพราะเขาไม่คิดว่าเพื่อนเขาจะไม่ชอบบรูซ เวนย์ขนาดนี้!

 

 

ทำไงดีล่ะเพราะคนที่เขาหมายจะให้เป็นพ่อสื่อดันเกลียดขี้หน้าคนที่เขาชอบเต็มๆซะงั้น!


แก้ไขโดย Connor Anderson เมื่อวานนี้, 11:33 PM

  • Faith Z Gonzalez, Malcolm Sutherland, Sophiabrittany Affluence และ 2 สมาชิก ถูกใจสิ่งนี้

cH05MNK.jpg

หมายเลขตู้นิรภัย 3464


#3 Karina Haptism

Karina Haptism
  • นักเรียนบ้านสลิธีริน
  • 12063 โพสต์
  • เลขประจำตัว 530
    • ไม้: แอช | ยาว: 9 3/4"
      แกนกลาง: เอ็นหัวใจมังกร
      ความยืดหยุ่น: ยืดหยุ่นดี

โพสต์เมื่อ 16 March 2019 - 08:35 AM

เรามาถึงจุดที่ด่าตัวเองให่เพื่อนฟังได้ยังไงคะเนี้ย เเค่เพราะไม่อยากให้เพื่อนชอบตัวเองอ่อ งื้ออออ รออ่านต่อไปนะคะ
  • Connor Anderson ถูกใจสิ่งนี้

Karina Haptism

wsTBWV0.png

.

 

 


#4 Lemonness

Lemonness
  • นักเรียนบ้านฮัฟเฟิลพัฟ
  • 170 โพสต์
  • เลขประจำตัว 1179
    • ไม้: วอลนัต | ยาว: 8 3/4"
      แกนกลาง: เอ็นหัวใจมังกร
      ความยืดหยุ่น: ไม่ยอมงอ

โพสต์เมื่อ 16 March 2019 - 05:52 PM

โอ๊ยยยย 55555 ชอบความเด๋อด๋าของคลาร์ก เคนท์มากๆเลยค่ะ มันดูตลกแบบน่ารักๆ ส่วนบรูซ เวนย์ก็ยังคงเท่เหมือนเดิมเลยย นี่ชอบแบ็ทแมนมากที่สุดในบรรดาฮีโร่ของจักรวาล DC ทุกคนเลยนะเนี่ย ติดตามอยู่น้าาา อยากรู้ว่าจะเป็นยังไงต่อ 555555

 

แล้วก็เลือกที่แยกสีตัวอักษรแทนคำพูดของแต่ละคนมันทำให้อ่านง่ายขึ้นมากเลยยย เก่งมากๆ  :)


ヾ(。>﹏<。)ノ゙✧*。

 

RBwmQLD.png

 

DXrHTy0.png


#5 Connor Anderson

Connor Anderson
  • นักเรียนบ้านฮัฟเฟิลพัฟ
  • 139 โพสต์
  • เลขประจำตัว 1160
    • ไม้: องุ่น | ยาว: 8 3/4"
      แกนกลาง: เอ็นหัวใจมังกร
      ความยืดหยุ่น: ปานกลาง

โพสต์เมื่อ 16 March 2019 - 07:40 PM

Chapter 2

Word count : 1,058 word

 

 

 

หลังจากที่เพื่อนสนิทของเขาก็จากไปด้วยท่าทางหัวฟัดหัวเหวี่ยง ทิ้งให้คลาร์กลอยเคว้งอยู่กลางอากาศด้วยความมึนงง

 

จริงๆ ใจหนึ่งเขาก็อยากตามเพื่อนเขาไปถามให้รู้เรื่องนะ แต่อย่างว่า เขาก็กลัวตายเป็นเหมือนกัน

 

ไว้วันหลัง แบทแมนอารมณ์ดีค่อยลองถามดูละกัน

 

บุรุษเหล็กยิ้มให้กำลังใจตัวเอง เพราะดูเหมือนความรักของเขาจะมีอุปสรรคเพิ่มขึ้นมาอีกแล้ว

 

แต่กับคนนี้ไม่ว่ายังไงก็ขอสู้ตายแน่นอน

 

หนุ่มชาวคริปโตเเนียนหันตัวกลับไปยังทางเมืองเมโทรโพลิสตามเดิม กลัวว่าถ้าหากอยู่ก็อธแธมนานกว่านี้เขาคงลอยไปติดคฤหาสน์ตระกูลเวนย์เป็นแน่

 

เขาก็ไม่ได้อยากได้ฉายาแบบ  Super Stoker ให้เป็นเกียรติเป็นศรีวงศ์ตระกูลนะ

 

อีกอย่างแบทแมนนี่แหละจะเป็นคนจัดการเราก่อนเพื่อน เพราะไม่ยอมรีบกลับเมืองตัวเองซะที

 

นึกถึงเพื่อนสนิทเขาก็ยิ้มออกมาอย่างเหนื่อยใจแล้วรีบเร่งพาร่างตัวเองออกจากเมืองก็อทแธมทันที

 

แต่ไม่ทันที่เขาจะพ้นเขตเมืองก็อทแธม ดวงตาสีครามของเขาก็เหลือบไปเห็นกลุ่มฮีโร่วัยรุ่นที่เขาคุ้นเคย ซึ่งเป็นเหล่าผู้ช่วยของอัศวินรัตติกาลประจำเมืองนี้ที่เขารู้จักกันมานาน

 

เรดฮูดเดินออกมาจากอาคารที่มีควันโขมงโฉงเฉง เศษอิฐเศษดินกระจุยกระจาย สภาพเหมือนเพิ่งถล่มรังโจรเสร็จ โดยมีไนท์วิงกับเรดโรบินยืนทำอะไรไม่ถูกอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล

 

“ไง”

 

ทั้งสามคนหันขวับมาทางเขา ไนท์วิงกับเรดโรบิ้นมองเขาด้วยหน้านิ่งเหมือนกำลังประมวลผลอยู่ ส่วนนั้นเรดฮูดนั้นชูนิ้วโป้งให้เขาแล้วเอ่ยตอบกลับมาอย่างอารมณ์ดี

 

e23hRmK.jpg

 

“ไงซุปฯ ไม่เจอกันนานสบายดีไหม”

 

คลาร์กหัวเราะน้อยๆ “จริงๆ ฉันต้องเป็นฝ่ายถามมากกว่านะ ว่าแต่ทำอะไรกันอยู่นั่น” เขาลอยตัวลงมายืนกับกลุ่มชายหนุ่ม

 

ไนท์วิงเกาหัวน้อยๆด้วยรอยยิ้มเฝื่อน “ไม่มีไรหรอกครับ  แค่ฮูดเขาอยากโชว์โปรถล่มรังเพนกวินด้วยตัวคนเดียวให้ผมดู-”

 

“แต่จริงๆ แล้วไม่ได้มีแค่ลูกน้องเพนกวิน” เรดโรบิ้นหาวหวอดใหญ่ “แต่มีพวกแก๊งแบล็กมาร์คด้วย หมอนี่ดันยิงไปโดนระเบิดก่อนที่ผมจะมาเตือนทัน”

 

“อ้อ…” คลาร์กพอเข้าใจสถานการณ์แล้ว “มันเลยถล่มลงมาทั้งตึกสินะ”

 

บุรุษเหล็กมองเรดฮูดเกาหัว และใบหน้าแหยๆของอีกสองหนุ่มก็หัวเราะเบาๆ นึกถึงสภาพตัวเองที่เมื่อก่อนก็เคยเล่นบ้าๆ แบบนี้เหมือนกัน

 

ดวงตาสีนภามองทะลุลงไปในซากปรักหักพังเพื่อดูว่ายังมีคนตกค้างให้เขาช่วยเหลืออีกหรือไม่  และก็เป็นไปดังที่เขาคิด ภายใต้กองเศษปูนนั้นไม่มีร่างผู้บาดเจ็บหรือผู้เสียชีวิตแม้แต่คนเดียว กลับกันนอกอาคารอีกฝั่ง มีกลุ่มคนที่ถูกจับมัดสลบไสลกองๆ กัน ซึ่งคาดว่าน่าจะเป็นคนของแก๊งเพนกวินและแก๊งแบล็กมาร์คที่โดนเรดฮูดจัดการมาอย่างไม่ต้องสงสัย

 

“เก็บงานดีเหมือนเดิมนะ” เขาเอ่ยชื่นชมชายหนุ่ม

 

หนุ่มในหน้ากากแดงยืดอกหัวเราะเสียงดัง “มันก็แหงอยู่แล้วซุปฯ ไอ้สองตัวนี้มันกาก สู้ผมไม่ได้หรอก”

 

“เฮ้ยๆ เยอะไปฮูด” ไนท์วิงตบหัวเรดฮูดดังป้าบ

 

เรดโรบินมองท่าทางเล่นเป็นเด็กของรุ่นพี่ทั้งสองด้วยความละเหี่ยใจ “ว่าแต่คุณมาทำอะไรที่ก็อทแธมเหรอครับ”

 

หนุ่มชาวคริปโตเนียนชะงัก ดวงหน้าหล่อเหลาเริ่มขึ้นสีจางๆ

 

สามหนุ่มพร้อมใจกันมองหน้าฮีโร่ในวัยเด็กด้วยสายตาเอกซเรย์วิชั่นแบบเดียวกับแบทแมน

 

“นี่คุณ…” ไนท์วิงเอ่ย

 

“กำลังมีความรักใช่ไหมครับ” ตามด้วยเรดโรบิ้น

 

นี่ท่าทางเขามันฟ้องขนาดนั้นเลยเหรอ!

 

“อย่าบอกนะว่าเป็นตาลุงของเราอ่ะ” เรดฮูดถาม

 

“ไม่ๆ ไม่ใช่แบทแมน! คลาร์กทำหน้าเหวอ

 

“งั้นแสดงว่ามีความรักจริงๆ” ไนท์วิงพยักหน้าหงึกๆ แล้วฉีกยิ้มกริ่มให้เขา “บอกได้ไหมครับว่าใคร”

 

เมื่อเห็นว่าเขาไม่อยากจะบอก เรดฮูดก็เอ่ยต่อทันทีเหมือนพูดลอยๆ “ถ้าให้เดานะ ต้องเป็นคนในก็อทแธมแหงๆ”

 

“และคงเป็นคนที่พวกเรารู้จักด้วย” เรดโรบินเอียงคอด้วยสีหน้าครุ่นคิด

 

“แน่ใจนะซุปฯ ว่าไม่ใช่แบทแมนน่ะ”

 

ฮีโร่แห่งเมโทรโพลิสทำหน้าเอื่อมๆ อีกครั้งเมื่อได้ยินชื่อเพื่อนสนิทของเขาอีกรอบ “ไม่ใช่แบทแมน... บรูซ  เวนย์ ต่างหาก”

 

ผู้ช่วยเพื่อนสนิทของเขาทั้งสามคนเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยใบหน้าตะลึง ก่อนที่จะพากันหัวเราะลั่นจนคลาร์กเริ่มรู้สึกคิดผิดที่เอ่ยชื่อคนที่ชอบให้เด็กพวกนี้ได้ยิน

 

“ฮ่าๆๆๆ โอ้ยยย.. เรดฮูดหัวเราะจนท้องแข็ง “คาดไม่ถึงแบบสุดๆ แม่เจ้าโว้ย”

 

ไนท์วิงหัวเราะหนักจนไปกอดคอเรดฮูด “ไม่ไหวแล้ว โอ้ยชีวิต... ถ้าแบทรู้เข้านะ ไม่อยากคิด ฮะๆๆ”

 

เขาไม่อยากบอกเลยว่า เพื่อนเขานั่นแหละรู้คนแรกเลย

 

เรดโรบินที่กลั้นขำสุดชีวิตตบไหล่เขา 2 ที “ยังไงผมก็อวยพรให้คุณโชคดีละกันครับ”

 

“ถ้าไง เอางี้มั้ยซุปฯ ผมได้ยินว่าพรุ่งนี้กลุ่มผู้บริหาร Wayne Enterprise จะไปศึกษาดูงานที่หอสังเกตการณ์ คุณก็ลองถือโอกาสนี้ตีสนิทดูสิ”

 

คลาร์กตาเป็นประกาย “จริงด้วยขอบใจมากไนท์วิง!”

 

************

 

วันต่อมา ระหว่างการศึกษาดูงาน...

 

บรูซที่ยืนอยู่ข้างๆเขาชี้ออกไปนอกหน้าต่างที่เผยให้เห็นจักรวาลอันกว้างไกล

 

มันก็ดูโรแมนติกดีถ้าไม่ติดที่มีอะไรบางอย่างคุ้นๆ ลอยอยู่ด้านนอกไกลลิบนั้น

 

"ซุปเปอร์แมน ไอ้นั่นมันเเหมือนยานปลาหมึกที่มาบุกโลกวันก่อนว่ามั้ย?"

 

คลาร์กร้องไห้ครวญครางในใจแล้วพุ่งเข้าไปอัดยานอวกาศของเบรนิแอคจนยับ

 

 

 

เดทครั้งที่ 1 ---->  Status ----> ล่ม


แก้ไขโดย Connor Anderson เมื่อวานนี้, 11:39 PM

  • Faith Z Gonzalez, Malcolm Sutherland, Sophiabrittany Affluence และ 1 สมาชิก ถูกใจสิ่งนี้

cH05MNK.jpg

หมายเลขตู้นิรภัย 3464


#6 Karina Haptism

Karina Haptism
  • นักเรียนบ้านสลิธีริน
  • 12063 โพสต์
  • เลขประจำตัว 530
    • ไม้: แอช | ยาว: 9 3/4"
      แกนกลาง: เอ็นหัวใจมังกร
      ความยืดหยุ่น: ยืดหยุ่นดี

โพสต์เมื่อ 16 March 2019 - 07:51 PM

555555 พอเข้าใจเลยว่าทำไมแก้งค์โรบินถึงได้กร้ากเบอร์นี้ เพราะลองนึกตามแล้วมันก้จะขำหน่อยๆจริงๆ ย้ำอยุ่ตั้งหลายรอบว่าใช่แบทไหม แล้วก้ใช่จริงๆ แอบสงสาร(ความจริงก้ไม่หรอก)ซุปเล็กน้อยนะคะ สนุกดีค่ะ


Karina Haptism

wsTBWV0.png

.

 

 


#7 Connor Anderson

Connor Anderson
  • นักเรียนบ้านฮัฟเฟิลพัฟ
  • 139 โพสต์
  • เลขประจำตัว 1160
    • ไม้: องุ่น | ยาว: 8 3/4"
      แกนกลาง: เอ็นหัวใจมังกร
      ความยืดหยุ่น: ปานกลาง

โพสต์เมื่อ 17 March 2019 - 02:56 PM

Chapter 3

Word count : 1,064 words

 

 

วันเวลาผ่านไปหลังจากนั้นประมาณ 1 เดือน ซึ่งทั้งเดือนนั้นเป็นดั่งเดือนนรกแตกของเหล่าฮีโร่ ที่มันไม่มีเวลาว่างแม้แต่จะหยุดพักหายใจ สมาชิกของจัสติสลีกต่างพากันมารวมตัวพักที่หอสังเกตการณ์ เพื่อเตรียมรับมือกับสถานการณ์ฉุกเฉิน เพื่อนสนิทของเขาก็นั่งดูจอมอนิเตอร์จนไม่หลับไม่นอนหลายสัปดาห์ ส่วนคลาร์กก็ต้องคอยช่วยโลกตลอดเวลาไปทำงานไม่ได้หลายวันก็โดนเจ้านายที่เคารพรักด่าไปหลายรอบ

 

หลังจากเรื่องทุกอย่างผ่านพ้นไปด้วยดี เขาก็มีเวลากลับมาคิดเรื่องความรักของตัวเองอีกครั้ง และคิดว่า ถ้าเจอคนๆนั้นอีก เขาจะลองชวนเดทดูอีกรอบ

 

ใช่ เขาจะลองชวนดู

 

แต่เอาเข้าจริงๆ

 

ราโอ…” คลาร์กเอ่ยเบาๆ ด้วยเสียงเหนื่อยอ่อน

 

ตลอดชีวิตไม่เคยมีความคิดเลยนะว่าเขาเป็นคนโชคร้าย

 

ซุปเปอร์แมนมองใบหน้าสวยของร่างที่หลับตาพริ้มและหายใจเบาๆในอ้อมแขนของเขาด้วยความรู้สึกห่อเหี่ยว

 

จนกระทั่งวันนี้

 

******

 

ก่อนหน้านั้น 1 ชั่วโมง

 

ขณะที่เขากำลังบินตรวจตราเมืองที่เขาดูแลอยู่นั้น จู่ๆก็มีสัญญาณเตือนเบาๆ ดังขึ้นจากเครื่องมือสื่อสารของเขา

 

ซุปฯ!”

 

ไนท์วิง? มีอะไรรึเปล่า?” วีรบุรุษแห่งเมืองเมโทรโพลิสเอ่ยถามกลับไปด้วยความรู้สึกฉงน

 

เปล่าหรอกครับ ผมแค่จะบอกว่าวันนี้บรูซ  เวนย์จะไปร่วมงานที่สวนพฤกษศาสตร์ที่เพิ่งเปิดใหม่ตรงดาวทาวน์เมืองก๊อทแธม ถ้าคุณว่างล่ะก็ ลองไปแวะแถวนั้นก็ได้นะครับ

 

น้ำเสียงทะเล้นของไนท์วิงตอนพูดชื่อคนที่เขาชอบทำเอาเขาหน้าขึ้นสีอย่างช่วยไม่ได้

 

จริงๆเขาก็ดีใจอยู่นะที่มีคนออกตัวเป็นพ่อสื่อให้ ถ้าไม่ติดที่พ่อสื่อที่ว่าแต่ละคนเป็นเด็กในการดูแลของเพื่อนสนิทของเขาที่รู้จักกันมานานจนเขาทำตัวไม่ค่อยถูกนี่สิ

 

สงสัย เมื่อเห็นเขาเงียบไปไนท์วิงเลยพูดย้ำขึ้นมาอีกครั้ง ยังไงก็ไปให้ได้นะครับซุปฯ  เห็นว่าที่นั่นเหมือนจะมีเซอร์ไพรส์ด้วย

 

ในเมื่อสปอยกันขนาดนี้

 

“...” คลาร์กลอบถอนหายใจและเอ่ยตบปากรับคำด้วยความจำยอม โอเค

 

*********

 

คลาร์กในเครื่องแบบฮีโร่ของเขาตรวจตราเมโทรโพลิสอีกสักพัก ก่อนจะพุ่งทะยานอย่างรวดเร็วจนมาถึงสถานที่จัดงานเปิดตัวสวนพฤกษศาสตร์ใหม่

 

ซึ่งแตกต่างจากและความคิดของเขาอย่างสิ้นเชิง

 

สถานที่จัดงานด้านล่างมีต้นไม้หนามต้นใหญ่มากมายเลื้อยไปมาเหมือนฝูงงูโดยรอบ มีดอกไม้ดอกใหญ่หน้าตาประหลาดคอยปล่อยเกสรสีชมพูคละคลุ้งทั่วบริเวณตลอดเวลา ส่วนผู้ร่วมงานแต่ละคนต่างมีสภาพเหม่อลอยและถูกเถาวัลย์มัดร่างไว้นอนเรียงรายตามมุมต่างๆ

 

ดวงตาสีฟ้าแกมน้ำเงินของเขาเหลือบไปเห็นความเคลื่อนไหวของใครบางคน ร่างโปร่งของเรดโรบิน ในหน้ากากกันพิษค่อยๆ เคลื่อนตัวช้าๆ พร้อมกับแกลลอนใส่น้ำอะไรสักอย่าง ทันทีที่เถาวัลย์มีท่าทางจะจับชายหนุ่ม คลาร์กก็รีบยิงเลเซอร์เข้าไปขวางทันที

 

เป็นอะไรหรือเปล่าเขาบินเข้าไปหยุดตรงหน้าเรดโรบิน

 

ไม่เป็นอะไรครับ ขอบคุณคุณมาก

 

มันเกิดอะไรขึ้นเหรอ

 

ชายหนุ่มถอนหายใจ เหมือนไอวี่อยากจะยึดสวนพฤกษศาสตร์ไว้เป็นของตัวเองนะครับ ก็เลยเป็นอย่างที่เห็น

 

คลาร์กพยักหน้าด้วยความเข้าใจก่อนจะขมวดคิ้วด้วยสีหน้าเคร่งขรึม สถานการณ์ตอนนี้เป็นยังไงบ้าง

 

อยู่ในการควบคุมครับ ผมกับโรบินกำลังแยกย้ายกันเอาน้ำยาฆ่าหญ้าไปใส่ในระบบน้ำของสวน ส่วนไนท์วิงกำลังมุ่งหน้าไปช่วยตัวประกันครับ"

 

แล้วแบทแมนล่ะ

 

เรดโรบินเงียบไปสักพักแล้วพยักไหล่หนึ่งที ติดภารกิจแทรกซึมอยู่ครับ เลยมาไม่ได้

 

“...โอเคคลาร์กพยักหน้าอีกครั้ง มีอะไรให้ช่วยหรือเปล่า

 

ชายหนุ่มทำท่าทางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วชี้ไปทางทิศเหนือ คุณไปช่วยไนท์วิงทางโน้นก็ได้ครับ เดี๋ยวทางนี้ผมกับโรบินจัดการต่อเองได้

 

ได้เลยเรดโรบินคลาร์กส่งยิ้มกว้างให้ชายหนุ่มแล้วบินไปทางที่ถูกบอกไว้ทันที

 

เมื่อบินไปทางนั้นได้สักพักเขาก็สังเกตเห็นลักษณะของพืชรอบๆ บริเวณที่เริ่มมีลักษณะแห้งกรังแล้วเฉาตายไปอย่างรวดเร็ว เขาคาดว่าโรบินคงทำตามแผนสำเร็จไปแล้ว

 

แต่ขณะที่มุ่งหน้าไป โดยไม่ทันได้ตั้งตัว ต้นไม้ใหญ่ก็สะบัดร่างใครบางคนขึ้นบนฟ้าอย่างรุนแรง!

 

คลาร์กไม่รอช้าเขารีบพุ่งไปรับร่างนั้นอย่างรวดเร็ว และปรากฏว่าร่างในอ้อมแขนเขานั้น..

 

 

ก็คือคนที่เขาแอบชอบนั่นแหละ!

 

ซุปเปอร์ฮีโร่แห่งเมโทรโพลิสมองใบหน้าสลักตาค้าง ส่วนบรูซก็มองเขาตัวเกร็ง ด้วยใบหน้าที่แสดงความรู้สึกประหลาดใจไม่แพ้กัน

 

สวัสดีซุปเปอร์แมน

 

คนถูกทักกลืนน้ำลายเฮือกใหญ่ สะ สวัสดีครับคุณเวนย์

 

ชายในอ้อมกอดเขาหัวเราะเบาๆ เรียกผมว่าบรูซเถอะ เรียกคุณเวนย์แล้วผมรู้สึกแก่ยังไงไม่รู้

 

ว้าว

 

หนุ่มชาวแคนซัสมองใบหน้าที่อมยิ้มนั่นด้วยหัวใจที่เต้นระรัว เขาค่อยๆลอยช้าๆขึ้นไปบนท้องฟ้ายามค่ำคืน เพื่อพาเจ้าชายแห่งก็อธแธมออกจากภัยอันตรายเบื้องล่าง

 

จะว่าไป บรรยากาศเป็นใจขนาดนี้ เราก็ควรใช้โอกาสนี้ให้เป็นประโยชน์สินะ

 

เขายิ้มน้อยๆเมื่อนึกเช่นนั้น บรูซ ผม-” คลาร์กหุบปากฉับเมื่อเห็นบรูซที่หลับสนิทภายในอ้อมแขนของเขาไปเรียบร้อยแล้ว ราโอ…”

 

จากหอสังเกตการณ์ เกิดสึนามิที่ญี่ปุ่น ต้องการกำลังเสริมด่วน!” เสียงจากเครื่องสื่อสารเหมือนจะตอกย้ำความนกของเขาเข้าไปอีก

 

ซุปเปอร์แมนรีบพาเพลย์บอยที่หลับใหลไปส่งคฤหาสน์ตระกูลเวนย์ ให้พ่อบ้านสุดเข้มคนนั้นดูแลต่อ ส่วนตัวเขาก็บินกลับไปพิทักษ์โลกด้วยหัวใจที่เหี่ยวเฉาตามเดิม

 

 

 

เดทครั้งที่ 2 ---->  Status ----> ล่ม


แก้ไขโดย Connor Anderson 17 March 2019 - 02:58 PM

  • Faith Z Gonzalez, Sophiabrittany Affluence และ Lawrence Walker ถูกใจสิ่งนี้

cH05MNK.jpg

หมายเลขตู้นิรภัย 3464


#8 Karina Haptism

Karina Haptism
  • นักเรียนบ้านสลิธีริน
  • 12063 โพสต์
  • เลขประจำตัว 530
    • ไม้: แอช | ยาว: 9 3/4"
      แกนกลาง: เอ็นหัวใจมังกร
      ความยืดหยุ่น: ยืดหยุ่นดี

โพสต์เมื่อ 17 March 2019 - 03:06 PM

ต้องสงสารซุปไหมคะเนี้ย 55555 นกอเกน นกบินวนไปวนมาแล้วค่า หวังว่าจะมีสักครั่งที่ไม่นกและสมหวังนะคะ ว่าแต่คอนลงกิจซัทเธอร์แลนด์ชวนเขียนเรื่องสั้นสินะคะ ยังไงก้อย่าลืมไปลงชื่อด้วยนะคะ /ถ้าเข้าใจผิดก้ขอโทษด้วยค่ะ

Karina Haptism

wsTBWV0.png

.

 

 


#9 Faith Z Gonzalez

Faith Z Gonzalez

    อดีตประธานนักเรียน

  • นักเรียนบ้านเรเวนคลอ
  • 4343 โพสต์
  • เลขประจำตัว 108
    • ไม้: ซีดาร์ | ยาว: 10"
      แกนกลาง: เอ็นหัวใจมังกร
      ความยืดหยุ่น: แข็ง

โพสต์เมื่อ 17 March 2019 - 08:31 PM

พึ่งอ่านแบบสามตอนรวดเดียวเลย ฮืออ สงสารคุณซุปเปอร์แมนเขานะคะ โชคไม่เข้าข้างมาตั้งแต่ตอนแรกแล้ว5555555 สงสารรรร ขอให้มีวันที่ไม่นกบ้างเถอะคุณซุป

 

ปล. ภาษาเข้าใจง่ายดีค่ะ ขอบคุณที่แปะข้อมูลตัวละครมาให้ด้วยนะคะTT มีประโยชน์มากๆกับคนที่ไม่รู้จักทั้งดีซีทั้งมาร์เวลแบบเรา


life is full of happiness and tears, be strong & have faith

 

rryXl6G.png

 

b0DA70K.png


#10 Connor Anderson

Connor Anderson
  • นักเรียนบ้านฮัฟเฟิลพัฟ
  • 139 โพสต์
  • เลขประจำตัว 1160
    • ไม้: องุ่น | ยาว: 8 3/4"
      แกนกลาง: เอ็นหัวใจมังกร
      ความยืดหยุ่น: ปานกลาง

โพสต์เมื่อ 18 March 2019 - 10:24 PM

ลืมลงชื่อจริงๆด้วย ขอบคุณครับคุณคาริน่า TwT

-------------------------------------------------------

 

Chapter 4

Word count : 1,331 words

 

 

ไม่กี่วันต่อมาหลังจากเหตุการณ์ Back to Nature  สวนพฤกษศาสตร์(ที่ตอนนี้ต้องปิดปรับปรุงอีกครั้ง) คลาร์กก็เหม่อลอยบินมาติดยอดหอนาฬิกาเมืองก็อทแธมอีกรอบ ซึ่งกว่าจะรู้ตัว หน้าเขาก็ลอยไปกระแทกหน้าปัดนาฬิกาเขาให้แล้ว

 

ฟันธงได้เลยว่ามีผู้คนไม่น้อยที่เห็นสภาพเอ๋อๆของเราตอนนี้ และ-

 

ติ๊ดๆๆ

 

ซุปเปอร์แมนพูด เขาแตะสวิตช์เครื่องสื่อสารหลังหู

 

ฉันบอกนายกี่ครั้งแล้วใช่ไหมว่าถ้าไม่มีธุระอะไร อย่าเข้ามาที่ก็อทแธม เสียงเข้มที่บ่งชัดถึงการตำหนิของแบทแมนดังขึ้นกรอกหูของเขาทันทีที่เปิดสัญญาณตามที่เขาคิดไว้

 

นั่นไง จะมองข้ามกันหน่อยก็ไม่ได้นะบี..

 

เฮ้ รู้ได้ไง ฉันอาจจะมีธุระก็ได้คลาร์กเอ่ยแถๆไป

 

หึ ไม่ใช่ว่าใจลอยเพราะนึกถึงใครบางคนอยู่หรอกนะ

 

“...” หนุ่มชาวแคนซัสหุบปากฉับ ใบหน้าโครงเข้มเริ่มมีเลือดฝาดจางๆ

 

“...” แบทแมนเงียบ แต่ไม่ช้าปลายสายก็ตอบกลับมาอีกครั้งด้วยน้ำเสียงเข้มกัดฟันกรอดจนเขาเริ่มกลัว คาล ฉันบอกนายแล้วใช่ไหมว่า-”

 

ฉันรู้บี คลาร์กลอยขึ้นไปนั่งบนยอดตึกกุมขมับด้วยใบหน้าเศร้าๆ ก็มันไม่อยากตัดใจนี่นา

 

...บางทีฉันก็คิดนะว่านายมีปัญหาเรื่องสายตา คาล

 

บี เขาโอดครวญ

 

เพื่อนของเขาถอนหายใจเฮือกใหญ่คิดยังไงถึงไปชอบคนแบบนั้น

 

ไม่ทันที่เขาจะได้ตอบเพื่อนสนิทตัวดีก็ตัดสายทิ้งโดยไม่มีเยื่อใยแม้แต่น้อย คลาร์กพยายามสุดชีวิตที่จะไม่ทึ้งหัวตัวเอง จุดๆ นั้น

 

ไม่ได้ๆ เรายังมีอิมเมจที่ต้องรักษา ข่มใจไว้คลาร์ก!

 

ซุปเปอร์แมน?”

 

คนถูกเลือกหันกลับไปมองผู้มาใหม่ด้วยอาการขวัญหายหน่อยๆ

 

ทำไมคนที่นี่ชอบย่องเข้ามาด้านหลังกันจังนะ!

 

เรดโรบินเดินเข้ามานั่งข้างๆเขาพร้อมกับกาแฟ 2 แก้ว (ซึ่งเขาไม่รู้ว่าชายหนุ่มถือขึ้นมาด้วยได้ยังไง) โดยชายหนุ่มก็ยื่นให้เขา 1 แก้วโดยไม่ลังเล

 

ช่วงนี้คุณมาก็อทแธมบ่อยนะครับหนุ่มภายใต้หน้ากากยกกาแฟขึ้นดื่ม แสดงว่ายังไม่ยอมแพ้ใช่ไหมครับ

 

เอ๋?” คลาร์กที่กำลังจะยกแก้วขึ้นหยุดกึก เขาส่งรอยยิ้มแหยๆ ไปให้กับชายหนุ่มข้างๆ ยัง ถึงบีจะห้ามแล้วห้ามอีกก็เถอะ

 

ชายหนุ่มมองเขาด้วยใบหน้าเหมือนกินยาขม หลังจากนั้นก็อ้าๆ หุบๆ ปากเหมือนอยากจะบอกอะไรบางอย่าง แต่สุดท้ายก็เอ่ยตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงละเหี่ยใจ

 

แบทแมนเขาก็คงมีเหตุผลของเขาน่ะครับ คุณไม่ต้องเก็บไปคิดมากหรอกพูดจบเรดโรบินก็ยกกาแฟซดเชือกใหญ่แล้วมองออกไปยังเมืองก๊อทแธมเบื้องล่าง ในความคิดของผม เขาก็ไม่ใช่คนที่เลวร้ายอะไรนะครับ บรูซ เวนย์น่ะ

 

“..หืม?” คลาร์กหันไปมองชายหนุ่มด้วยความแปลกใจ

 

ถึงเขาจะมีงานอดิเรกแปลกๆ หรืออารมณ์แปรปรวนเหมือนมีหลายบุคลิกก็เถอะ แต่เขาก็มีมุมที่คาดไม่ถึงเหมือนกัน

 

ยังไงเหรอ เขาถามด้วยความสนใจ

 

เรดโรบินมองเมืองที่เขารักด้วยรอยยิ้มบางๆ เขาเป็นคนค่อนข้างตามใจลูกพอสมควรเลยครับ วันก่อนเขาซื้อพายแอปเปิ้ลมาจากร้านโปรด หวังจะเอามากินหลังทำงานเสร็จ ไปๆ มาๆ ลูกคนโตที่กลับมาจากที่ทำงานเห็นก็เอาไปกินจนหมด สุดท้ายเจ้าตัวก็แอบไปต้มมาม่าแล้วโดนพ่อบ้านเอ็ดใส่จนเสียมาด แต่ถึงอย่างนั้นถ้าตัวก็ไม่หยุดกินมาม่าอยู่ดี ชายหนุ่มหัวเราะน้อยๆ เขาเป็นคนที่ตลกดี ว่ามั้ยครับซุปเปอร์แมน

 

หนุ่มชุดแดงภายใต้หน้ากากหันไปทางซุปเปอร์แมนซึ่งตอนนี้คนหายไปแล้ว

 

“...หายไปไหนละนั่น

 

 

***********

 

ทันทีที่ครับได้ยินว่าบรูซอยากกินพายแอปเปิ้ล เขาก็รีบบึ่งกลับสมอลวิลล์ แล้วอ้อนแม่ของเขาให้ทำพายแอปเปิ้ลสูตรพิเศษให้ทันที ส่วนทางผู้เป็นมารดาไม่รู้ว่าเขาจะเอาพายแอปเปิ้ลที่ว่าไปมัดใจชายที่เขาแอบรักก็พร้อมใจช่วยเขาอย่างเต็มกำลัง โดยมีพ่อสุดที่รักยืนขำอยู่ห่างๆ

 

เย็นวันต่อมา เขาก็เลยแอบเอาพายแอปเปิ้ลไปวางไว้บนโต๊ะทำงานของบรูซพร้อมช้อน 1 คัน และการ์ด 1 ใบที่เขียนคำขอชวนเดทไว้ เขากะว่า ถ้าหากบรูซยกการ์ดนั้นขึ้นอ่าน เขาก็จะไปเคาะหน้าต่างแล้วบอกกับบรูซด้วยตัวเองอีกรอบ

 

รอบนี้เราวางแผนมาดี คราวนี้แหละเราต้องชวนบรูซสำเร็จแน่!

 

ไม่ช้าบรูซก็เดินเข้ามาในห้องทำงาน ร่างสูงค่อยๆ ถอดเสื้อสูทที่ใส่ออกแล้วยกแขนขึ้นบิดขี้เกียจช้าๆ คลาร์กที่แอบมองอยู่นั้นเริ่มรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นทุกขณะที่อีกฝ่ายเริ่มปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตทีละเม็ดๆ

 

แต่แล้วการกระทำทุกอย่างก็หยุดลงเมื่อใบหน้าหล่อเหลานั้นหันไปทางจานพายแอปเปิ้ลของ(แม่)เขา เจ้าชายแห่งก็อธแธมเดินเข้าไปใกล้ๆ แล้วหยิบการ์ดที่วางอยู่ข้างจานขึ้นอ่าน

 

คิ้วคมเข้มเลิกขึ้นเล็กน้อย ใบหน้าเคร่งขรึมเริ่มมีรอยยิ้มปรากฏบนตรงมุมปากเล็กๆ

 

ใครเป็นคนบอกนายกันนะ

 

เมื่อมือข้างนั้นวางการ์ดลงและหยิบช้อนขึ้น คลาร์กซึ่งเตรียมทำตามแผนอยู่แล้วก็รีบลอยลดระดับตัวลงมา แต่ไม่ทันที่จะได้เคาะหน้าต่าง ประตูห้องทำงานของบรูซก็ถูกเปิดออก

 

ลุง ฉันเอาของที่อยากได้มาให้แล้วนะ ชายหนุ่มผมสั้นสีดำสนิทที่มีปอยผมหน้าม้าสีขาวเดินเข้ามาพร้อมโบกซองเอกสารในมือไปมา

 

ขอบใจมากบรูซตักพายแอปเปิ้ลเข้าปาก

 

ชายหนุ่มยื่นซองเอกสารให้บรูซ กินไรอ่ะลุง ไม่แบ่งกันเลยนะ

 

พายแอปเปิ้ลน่ะบรูซรับซองเอกสารและตอบด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มน้อยๆ มีคนเอามาฝา-

 

แกร๊งงงง!

 

จู่ๆ บรูซก็เอามือบีบคอตัวเอง ช้อนที่อยู่ในมือตอนนี้ก็ลอยกระเด็นไปอีกฟากกระทบกับชั้นหนังสือเสียงดัง

 

หะ เห้ย บรูซ! เป็นไร! ชายหนุ่มคนนั้นรีบวิ่งเข้าไประคองร่างบรูซทันที

 

ฉันหายใจ-” เจ้าชายแห่งก็อทแธมดวงตาเบิกกว้างแล้วล้มลงไปนอนกับพื้นเสียงดัง

 

ชิฟหัยละ!หนุ่มปอยผมขาวรีบหยิบมือถือออกมา

 

หลังจากที่หายตกใจ คลาร์กไม่รอช้ารีบเปิดกระจกลอยเข้ามาด้วยความตกใจ

 

ซุป!?  ชายหนุ่มหันมามองเขาด้วยดวงตาสีฟ้าที่เต็มไปด้วยความสับสนและความกังวน

 

เกิดอะไรขึ้น เขาตื่นตระหนกไม่แพ้กัน

 

ซุป บรูซแพ้จันทร์เทศ! คุณรีบพาเขาไปส่งโรงพยาบาลด่วนเลย

 

ได้เลย!” คลาร์กรีบช้อนร่างที่หายใจติดขัดขึ้นมาและรีบพาบรูซไปส่งโรงพยาบาลประจำเมืองก๊อทแธมโดยพลัน

 

เป็นเรื่องที่โชคดีที่บรูซไม่เป็นอะไรมากแต่ต้องนอนพักฟื้นสัก 2-3 วัน แต่เหตุการณ์ครั้งนี้ทำเอาคลาร์กนั้นรู้สึก fail มาก ถ้าเขาไปเจอบรูซตอนนี้ เขาคงร้องไห้ขอโทษในความรู้ไม่เท่าถึงการณ์ของตัวเองเป็นแน่ ที่เอาอาหารที่มีส่วนประกอบที่กินแล้วแพ้ไปให้คนที่ชอบกิน

 

ขอให้บรูซอย่าเกลียดเราเลย

 

คลาร์กกลับมานอนกอดหมอนที่บ้านคนเดียวด้วยความเดียวดาย

 

 

 

เดทครั้งที่ 3 ---->  Status ----> ล่ม


แก้ไขโดย Connor Anderson 18 March 2019 - 11:05 PM

  • Sophiabrittany Affluence และ Lawrence Walker ถูกใจสิ่งนี้

cH05MNK.jpg

หมายเลขตู้นิรภัย 3464


#11 Karina Haptism

Karina Haptism
  • นักเรียนบ้านสลิธีริน
  • 12063 โพสต์
  • เลขประจำตัว 530
    • ไม้: แอช | ยาว: 9 3/4"
      แกนกลาง: เอ็นหัวใจมังกร
      ความยืดหยุ่น: ยืดหยุ่นดี

โพสต์เมื่อ 18 March 2019 - 10:32 PM

โหย ครั้งนี้สงสารทั้งซุปทั้งแบทแมนเลยอ่า แบบความพยายามอยู่ที่ไหน ความไม่สำเร็จอยุ่ที่นั้น พยายามต่อไปนะซุป มันจะต้องมีสักครั้งที่ความพยายามของคุณสำเร็จผล 55555


Karina Haptism

wsTBWV0.png

.

 

 


#12 Religion G. Amora

Religion G. Amora
  • นักเรียนบ้านเรเวนคลอ
  • 379 โพสต์
  • เลขประจำตัว 1090
    • ไม้: เอลเดอร์ | ยาว: 12"
      แกนกลาง: ขนหางนกฟินิกซ์
      ความยืดหยุ่น: ยืดหยุ่นดี

โพสต์เมื่อ 18 March 2019 - 10:57 PM

ซุปเอ้ย.......... น่าสงสารจังอ่ะ 55555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555 

ขอโทษนะ คือสงสารแต่มันขำมากกว่า  กี่ครั้งๆก็พลาด โถ่เอ้ยพ่อคุณ 5555555555555555555555


kBoFO1M.png

TPO5lW.png

wfL5yxS.jpg

 

Religion G. Amora ɨ Revenclaw Year 1 ɨ Mamber Gamer Club ɨ Apartment Life [ Dijen Besttrix / Room 206 ] ɨ The Lost Knights [ Kalas / The Warden ]


#13 Connor Anderson

Connor Anderson
  • นักเรียนบ้านฮัฟเฟิลพัฟ
  • 139 โพสต์
  • เลขประจำตัว 1160
    • ไม้: องุ่น | ยาว: 8 3/4"
      แกนกลาง: เอ็นหัวใจมังกร
      ความยืดหยุ่น: ปานกลาง

โพสต์เมื่อ 19 March 2019 - 08:45 PM

Chapter 5

Word count : 891 words

 

 

 

สังหรณ์ไม่ดียังไงก็ไม่รู้แฮะ

 

บุรุษเหล็กลอยมาหยุดที่หน้าต่างโรงพยาบาลซึ่งเป็นห้องของชายที่เขาแอบชอบด้วยใบหน้าครุ่นคิดพร้อมกับถือช่อดอกลิลลี่สีขาวช่อใหญ่ไว้ในมือ

 

เขามองเจ้าชายแห่งก็อทแธมที่ตอนนี้กำลังนอนอยู่บนเตียงห้องพิเศษนั้นหยิบรีโมทกดเปลี่ยนช่องทีวีไปมาด้วยสีหน้าเซ็งๆ จนแล้วจนรอดชายหนุ่มก็กดไปหยุดที่รายการข่าว ซึ่งตอนนี้กำลังออกอากาศข่าวถ่ายทอดสดการช่วยเหลือเหตุไฟไหม้ที่โคสต์ ซิตี้ ซึ่งมี เดอะ แฟลชเป็นกำลังสำคัญในครั้งนี้

 

ทำไรอยู่ซุป ไมไม่รีบเข้าไปอีกเสียงเรดฮูดดังขึ้นจากเครื่องสื่อสารของเขาจนเขาสะดุ้ง และนึกขึ้นได้ว่ากำลังทำอะไรอยู่

 

ขอทำใจหน่อยสิ คลาร์กเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนๆแน่ใจนะว่าจะไม่เป็นไรน่ะ

 

ก่อนหน้านี้ ขณะที่เขากำลังลอยเคว้งอยู่นอกโลกด้วยอารมณ์ความรู้สึกผิดอยู่นั้น จู่ๆ เขาก็ได้รับการติดต่อจากเรดฮูดที่หมายมั่นปั้นมือในการที่จะช่วยเขาเป็นพ่อสื่อให้เขา จนเกิดแผน 'เอาดอกไม้ไปซอร์รี่' ขึ้น

 

แต่เหมือนสัญชาตญาณของเขากำลังเตือนอะไรบางอย่างเขาอยู่ จนตอนนี้เขาเริ่มครั่นเนื้อครั่นตัว

 

ถอยกลับตอนนี้ได้มั้ย ชักไม่แน่ใจแล้วสิว่ามาหาบรูซตอนนี้มันดีรึเปล่า

 

ไม่ใช่ว่าเขาแพ้เกสรดอกลิลลี่นี้อีกนะเขาถามด้วยความหวาดหวั่น

 

ไม่อย่างแน่นอน ข้อมูลนี้เชื่อถือได้ เรดฮูดเอ่ยอย่างมั่นใจ

 

“...โอเคแม้จะกระวนกระวายสุดๆ แต่สุดท้ายคลาร์กก็ยื่นมือไปเคาะกระจก

 

ก๊อกๆ

 

เจ้าของห้องหันมามองเขาแล้วกระพริบตาปริบๆ  ใบหน้าหล่อเหลาปรากฏรอยยิ้มขึ้นจางๆ เมื่อรับรู้ว่าเขาเป็นใคร บรูซลุกขึ้นจากเตียงแล้วเดินมาทางคลา์ก ซึ่งถึงแม้จะอยู่ในชุดคนไข้ บรูซก็ยังคงดูเพอร์เฟคเหมือนเดิม จนคลาร์กเริ่มสงสัยว่าที่อยู่ตรงหน้าเขานี้ ใช่คนจริงๆหรือเปล่า

 

เมื่อหน้าต่างห้องถูกเปิดออก เพลย์บอยหนุ่มก็เอามือเท้าคางและมองเขาด้วยรอยยิ้มกริ่ม สวัสดีซุปเปอร์แมน ในที่สุดก็มาซะทีนะ

 

ผู้ได้ชื่อว่าฮีโร่แห่งเมโทรโพลิสหน้าขึ้นสีจนบุคคลตรงหน้ายิ้มกว้างเข้าไปใหญ่ คลาร์กกระแอมไอทีแล้วยื่นช่อดอกไม้ใหญ่ให้หนุ่มผมดำตรงหน้า ผมขอโทษเรื่องพายเมื่อวานด้วยนะ

 

เจ้าของมือเรียวแต่ดูแข็งแกร่งคู่นั้นรับช่อดอกไม้จากเขาไปด้วยใบหน้าตื่นตะลึง จากนั้นเจ้าชายแห่งก็อทแธมก็หลับตาลง เขาไม่ได้เอ่ยอะไรไปครู่ใหญ่ แต่หลังจากที่คนตรงหน้าลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ใบหน้าสลักอันไร้ที่ติของบรูซก็หันมาทางเขาพร้อมรอยยิ้มที่ทำให้ชายที่ได้ชื่อว่าบุรุษเหล็กอย่างเขาใจละลาย

 

ขอบคุณนะ

 

คลาร์กค่อยๆ เอื้อมมือขวาไปประคองใบหน้าบรูซเบาๆ บรูซ ขอโอกาสให้ผม-”

 

แกร๊ก!

 

คุณพ่-หนุ่มร่างเล็กที่อายุไม่น่าเกิน 14 ปีเปิดประตูห้องเข้ามาพร้อมตะกร้าผลไม้หยุดชะงัก ดวงตาสีเขียวแกมน้ำเงินมองพวกเขาทั้งสองตาค้าง

 

ถ้าจำไม่ผิดกับคนนี้น่าจะเป็นลูกชายคนเล็กของบรูซ

 

ทำไมเราถึงรู้สึกคุ้นคุ้นกับเด็กคนนี้จังนะ..?

 

ไม่พูดพร่ำทำเพลง อยู่ดีๆเด็กคนนั้นก็กัดฟันกรอดใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยโทสะ

 

เอเลี่ยนนนนนน!!!

 

มือเล็กๆ คว้าแอปเปิ้ลปากระแทกหน้าผากเขาจังๆ!

 

คลาร์กเอามือลูบหน้าผาก(ที่แม้ไม่เจ็บเลย)ด้วยดวงตาที่เบิกกว้างด้วยความอึ้งกิมกี่

 

ที่คุณพ่อต้องเข้าโรงพยาบาลก็เพราะนาย! เด็กหนุ่มปาตะกร้าใส่เขาจนเขาต้องรีบหลบด้วยความตกใจ

 

เดเมี่ยน!!!” บรูซรีบวางช่อดอกไม้ไว้บนเตียงแล้วรีบวิ่งไปหาลูกชายทันที

 

 อย่ามายุ่งกับพ่อของผม!!! เด็กคนนั้นคว้าเก้าอี้รับแขกแล้วปาออกนอกหน้าต่างใส่จนคลาร์กหลบแทบไม่ทัน

 

เดเมี่ยน!!!” บรูซกอดรั้งร่างลูกชายไว้สุดฤทธิ์

 

ปล่อยผมครับคุณพ่อ! ผมจะลงโทษไอ้เอเลี่ยนบ้านี่โทษฐานที่มายุ่งกับคุณพ่อ!” เด็กหนุ่มดิ้นพรวดๆ ราวกับถูกผีร้ายเข้าสิง ผมจะจับมันตอน!!!”

 

บรูซ!? เกิดอะไรขึ้น เดเมียน!!? หนุ่มผมดำที่เข้ามาใหม่มองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นด้วยหน้าตาแตกตื่น

 

ดิ๊ก มาช่วยที!” บรูซกอดรัดร่างเดเมี่ยนที่ดิ้นพล่านสุดชีวิต เจ้าชายแห่งก็อทแธมหันตะโกนบอกคลาร์ก ซุปเปอร์แมน! คุณกลับไปก่อน ก่อนที่จะ-”

 

ปล่อยผมคุณพ่อ!!! หนุ่มนามว่าเดเมียนชักดาบ(ที่เก็บไว้ที่ไหนไม่รู้)ออกมาถืออย่างน่ากลัว

 

ดิ๊ก!!!”

 

โอเคบรูซ!!!” ชายหนุ่มชื่อดิ๊กจับแขนข้างที่ถือดาบของเดเมี่ยนยื้อไว้แน่น

 

แล้วเจอกันบรูซ!!!” คลาร์กรีบบินออกจากครอบครัวตระกูลเวนย์อย่างรวดเร็ว

 

ไสหัวไปจากก็อทแธมแล้วไม่ต้องกลับมาอีกเอเลี่ยนนนนน!!!

 

คลาร์กบินกลับเมโทรโพลิสด้วยอาการขวัญผวา

 

เด็กที่ก็อทแธมน่ากลัวชะมัด!!!

 

 

 

เดทครั้งที่ 4 ---->  Status ----> ล่ม


แก้ไขโดย Connor Anderson 19 March 2019 - 08:48 PM

  • Sophiabrittany Affluence และ Lawrence Walker ถูกใจสิ่งนี้

cH05MNK.jpg

หมายเลขตู้นิรภัย 3464


#14 Religion G. Amora

Religion G. Amora
  • นักเรียนบ้านเรเวนคลอ
  • 379 โพสต์
  • เลขประจำตัว 1090
    • ไม้: เอลเดอร์ | ยาว: 12"
      แกนกลาง: ขนหางนกฟินิกซ์
      ความยืดหยุ่น: ยืดหยุ่นดี

โพสต์เมื่อ 19 March 2019 - 08:49 PM

............. เดเมี่ยนลูกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก โอ้ยตายๆ... เด็กก็อทแธมน่ากลัวจริงจัง มายป็อปปี้เลิฟของฉันอย่าเกรี้ยวกราดสิ 

สงสารซุปจังอ่ะ 55555555555555555555


kBoFO1M.png

TPO5lW.png

wfL5yxS.jpg

 

Religion G. Amora ɨ Revenclaw Year 1 ɨ Mamber Gamer Club ɨ Apartment Life [ Dijen Besttrix / Room 206 ] ɨ The Lost Knights [ Kalas / The Warden ]


#15 Karina Haptism

Karina Haptism
  • นักเรียนบ้านสลิธีริน
  • 12063 โพสต์
  • เลขประจำตัว 530
    • ไม้: แอช | ยาว: 9 3/4"
      แกนกลาง: เอ็นหัวใจมังกร
      ความยืดหยุ่น: ยืดหยุ่นดี

โพสต์เมื่อ 19 March 2019 - 08:50 PM

55555555555555555555 สงสารร ดีไหมคะเนี้ย โอ้ย คุณลูกเขาหวงแหละ ปิดจ๊อบไปนะซุปนะ เลิฟมีเลิฟมายด็อก ในที่นี้คงเป็นซัน เข้าทางลูกเลยค่ะ 5555555555


Karina Haptism

wsTBWV0.png

.

 

 


#16 Liliana Evanov

Liliana Evanov
  • นักเรียนบ้านกริฟฟินดอร์
  • 146 โพสต์
  • เลขประจำตัว 866
    • ไม้: ยู | ยาว: 11 3/4"
      แกนกลาง: ขนหางยูนิคอร์น
      ความยืดหยุ่น: โค้งงอ

โพสต์เมื่อ 19 March 2019 - 10:15 PM

ลี่อ่าน5ตอนรวดเลยค่ะ ดีต่อใจมากเลย ลูกเฮียแบทหวงเฮียมากเลยถ้าพี่ซุปแต่งเข้าบ้าน บ้านไม่แตกหรออม


HWtQIuT.png

liliana Evanov


#17 Lawrence Walker

Lawrence Walker
  • นักเรียนบ้านกริฟฟินดอร์
  • 204 โพสต์
  • เลขประจำตัว 1194
    • ไม้: โอ๊คอังกฤษ | ยาว: 8 1/2"
      แกนกลาง: ขนหางยูนิคอร์น
      ความยืดหยุ่น: ดีดตัว

โพสต์เมื่อ 19 March 2019 - 10:25 PM

หนึ่งสาเหตุที่ไม่ชอบเด็ก555555555555555 ขอตีได้ไหม จะได้กี่ทีก็มีคนขัดจังหวะตลอด ขัดใจจจจจจจจ


- LAWLENCE WALKER -

 

3yWUHjV.png


#18 Connor Anderson

Connor Anderson
  • นักเรียนบ้านฮัฟเฟิลพัฟ
  • 139 โพสต์
  • เลขประจำตัว 1160
    • ไม้: องุ่น | ยาว: 8 3/4"
      แกนกลาง: เอ็นหัวใจมังกร
      ความยืดหยุ่น: ปานกลาง

โพสต์เมื่อ 20 March 2019 - 10:51 PM

Chapter 6

Word count : 1,704 words

 

 

งานกอบกู้โลกมีให้ทำไม่เว้นแต่ละวันก็จริง แต่เพื่อปากท้องและพ่อแม่ งานการเขาก็ต้องทำด้วยเหมือนกัน

 

ในสำนักพิมพ์ใหญ่ประจำเมืองเมโทรโพลิส คลาร์กก้มหน้าก้มตาพิมพ์ข่าวที่ได้รับมอบหมายอย่างรวดเร็ว ซุปเปอร์ฮีโรหนุ่มพยายามไม่อาศัยความสามารถพิเศษของตัวเองนัก เพราะทุกครั้งที่ทำ เหมือนเขาได้ยินเสียงเพื่อนสนิทในหัวของเขาด่าว่าโกงยังไงไม่รู้

 

นึกถึงแบทแมน คลาร์กก็รู้สึกแอบคิดถึงเพื่อนสนิทของเขาขึ้นมานิดๆ

 

วันนี้ทำงานเสร็จลองชวนบีดูหนังดีมั้ยนะ แต่คงถูกปฏิเสธเหมือนเดิม

 

เคนท์!

 

“ครับ!” คลาร์ก เงยหน้าขึ้นจากโต๊ะทำงานด้วยท่าทางตื่นตูม เพื่อนร่วมงานแต่ละคนหันมามองเขาด้วยความเห็นใจ

 

“วันนี้นายไปทำข่าวที่งานการกุศลที่ก็อทแธมแทนเลนซะ”

 

“ตะ แต่หัวหน้าครับ-”

 

ผมไม่อยากไปก็อทแธม!

 

“ไม่ต้องมาแต่ ไม่มีใครว่าง รีบไสหัวไปได้แล้ว!”

 

นั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้เขาต้องจำใจเข้ามาอยู่ในงานเลี้ยงการกุศลเพื่อหาเงินสมทบทุนบริจากช่วยเหลือเหตุไฟไหม้ที่โคสต์ซิตี้เมื่อไม่กี่วันก่อน ที่เต็มไปด้วยเหล่าไฮโซและดารานางแบบนายแบบมากมาย

 

ซึ่งแน่นอน เขาที่อยู่ในชุดสูทเก่าๆ ตัวโคร่งที่ไม่ว่าจะมองมุมไหนก็ดูเห่ย ผนวกกับผมยุ่งๆ เพราะรีบบินมา กับแว่นตากรอบสี่เหลี่ยมเทอะทะที่เขาใส่เป็นประจำนี่อีก มันทำให้เขาดูเหมือนแกะดำท่ามกลางฝูงหงส์ก็ไม่ปาน

 

แต่งานก็คืองานล่ะนะ

 

คลาร์กเข้าไปสัมภาษณ์ดาราและนักการเมือง รวมไปถึงนักธุรกิจหลายท่าน ซึ่งคำตอบที่เขาได้นั้นค่อนข้างไร้ความจริงใจแบบเดิมๆ จนฮีโร่ในคราบนักข่าวเริ่มรู้สึกเบื่อ

 

หนุ่มแคนซัสเดินออกจากกลุ่มฝูงชนไปยังโต๊ะบุฟเฟ่ต์เพื่อหาอะไรกิน ขณะที่เขากำลังตักของว่างชิ้นเล็กๆ ที่ถูกปรุงแต่ง และจัดวางไว้อย่างน่ารักอยู่นั้น ดวงตาสีฟ้าครามของเขาก็เหลือบไปเห็นกลุ่มชายหนุ่มที่กำลังตกเป็นเป้าสายตาของสาวเล็กสาวใหญ่ภายในงาน ที่ขณะนี้กำลังคุยกันอย่างออกรส

 

รู้สึกคุ้นกับภาพนี้แปลกๆ แฮะ

 

ฮ่าๆๆ โคตรจี้เป็นบ้าเลยให้ตายเถอะ”

 

“ก็สงสารอยู่นะครับ เฮ้อ…

 

“ไปสงสารไอ้หมอนั่นทำไมกัน เขาทำคุณพ่อเข้าโรงพยาบาลนะ”

 

เดเมี่ยน!

 

เสียงลูกชายคนเล็กตระกูลเวนย์ทำเอาคลาร์กขนลุกชัน เขารีบหันหลังให้กับกลุ่มชายหนุ่มด้วยความหวาดกลัว และเลือกที่จะแอบฟังอยู่ห่างๆ แทนเพื่อความปลอดภัยของตัวเอง

 

“ก็มันช่วยไม่ได้นี่นา น้อยคนนะที่จะรู้ว่าบรูซแพ้จันทร์เทศ”

 

“เออ ตาลุงยิ่งมีความลับเยอะอยู่ด้วย”

 

“ใช่ จะโทษฝ่ายนั้นอย่างเดียวก็ไม่ถูก เพราะบรูซก็เล่นตัวเยอะเหมือนกัน”

 

“เดรก นายพูดอะไรของนาย คุณพ่อไม่มีทางชอบเอเลี่ยนได้หรอก”

 

“...เดมิอย่าบอกนะว่าเราก็ตาบอดอีกคนน่ะ”

 

พอฟังถึงจุดๆ นี้คลาร์กก็หน้าขึ้นสีจนแดงก่ำไปถึงหลังหู คนที่ได้ชื่อว่าซุปเปอร์แมนหันตัวพร้อม ถือจานเดินไปอีกทางอย่างรวดเร็ว

 

บรูซ ก็ชอบเรางั้นเหรอ

 

รู้สึกดีใจอย่างบอกไม่ถูกเลยแฮะ

 

เขาเดินออกไปยังระเบียงด้านนอกกะจะไปพักสูดอากาศ คลาร์กหยิบขนมใส่ปาก แต่ที่รอเขาอยู่นั้นกลับทำเอาเขาแทบสำลัก ชายที่เขาแอบชอบตอนนี้กำลังยืนเท้าแขนกับระเบียงอยู่ด้วยใบหน้าอันไร้ที่ติที่เหม่อมองออกไปยังแสงราตรีเบื้องล่าง ผนวกกับแสงไฟจากงานและความมืดภายนอกทำให้เจ้าชายแห่งก็อทแธมดูลึกลับเข้าไปอีก มันเป็นภาพที่เขารู้สึกคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูก

 

อีกแล้ว..เหมือนเราเคยเห็นภาพแบบนี้ที่ไหนมาก่อนจริงๆ

 

เพลย์บอยมหาเศรษฐีราวกับรู้ว่ามีใครกำลังมองตนอยู่ก็หันมามองเขาแล้วเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

 

“เคนท์!”

 

คลาร์กส่งยิ้มแหยๆ ให้ชายหนุ่ม “สะ สวัสดีครับ”

 

“ไม่เจอกันนาน เป็นไงบ้าง” บรูซกวักมือเรียกเขา

 

คลาร์กเดินเข้าไปหาด้วยความขวยเขิน “สบายดีครับ คุณเวนย์ แล้วคุณล่ะ”

 

“ถ้าไม่นับว่าต้องเข้าโรงพยาบาลวันก่อนก็จัดว่าดีนะ”

 

ผมขอโทษบรูซ

 

หนุ่มแคนซัสน้ำตาตกใน

 

“อีกอย่างช่วงนี้เหมือนซุปเปอร์แมนพยายามจะบอกอะไรบางอย่างกับผมด้วยนะ นายพอจะรู้อะไรรึเปล่า?” บรูซหยิบขนมจากจานของเขากิน

 

“มะ ไม่นะครับ” คลาร์กเลิกลั่ก

 

“อืม...วันก่อนเขาก็เอาดอกไม้ช่อใหญ่มาให้ผมด้วย แต่ผมคิดว่าเขาแค่เอามาขอโทษ เฉยๆ มากกว่า”

 

“ผมว่าเขาอาจจะคิดเกินกว่านั้นกับคุณก็ได้นะครับ”

 

“ไม่มีทางหรอก ก็ดูผมสิ  วันๆ ไม่ทำอะไร ปาร์ตี้ทั้งวันทั้งคืน บางทีผมก็ไปนอนที่รีสอร์ทบนเกาะส่วนตัว ทิ้งงานให้ผู้บริหารคนอื่นทำ ไม่เห็นจะมีอะไรดีตรงไหนเลย”

 

คลาร์กขมวดคิ้ว “ไม่นะครับ คุณน่ะให้เครดิตตัวเองน้อยไปแล้ว ผมยังอยากขอเดทกับคุณเลย-”

 

ดวงตาสีฟ้าครามเบิกกว้าง

 

เฮ้ย! พูดออกไปแล้ว

 

บรูซหันหน้ามามองเขา รอยยิ้มที่มักประดับอยู่บนใบหน้าของหนุ่มเพลย์บอยตอนนี้ได้มลายหายไปแล้ว ดวงตาที่มักจะเต็มไปด้วยแววขี้เล่นกลับแปรเปลี่ยนเป็นแววคมกริบราวกับแสงสะท้อนจากคมมีด คลาร์กกลืนน้ำลายเฮือกใหญ่ด้วยความรู้สึกขนลุก จนแล้วจนรอดเจ้าชายแห่งก็อทแธมถอนหายใจออกมาเสียงดัง

 

“บางทีฉันก็คิดนะว่านายมีปัญหาเรื่องสายตา” มือเรียวเอื้อมมาถอดแว่นของหนุ่มแคนซัสออกช้าๆ “คาล”

 

คลาร์กค้างอ้าปากค้าง “เอ๊ะ..?

 

สายตาทิ่มแทง ---> เช็ค

 

คำพูดเหน็บแนม ---> เช็ค

 

“คิดยังไงถึงไปชอบคนแบบนั้น

 

ประโยคเดียวกันเลย ---> ช็ค!!!

 

ผู้ได้ชื่อฮีโร่แห่งเมโทรโพลิสปากพะงาบๆ เอามือชี้หน้าเพลย์บอยหนุ่มราวกับเห็นผี “บะ บี?

 

“หึ”

 

“เอ๋!!!!!!!?

 

“เงียบน่า หนวกหูจริง”

 

“ตะ แต่ นาย-”

 

บรูซคือแบทแมน แบทแมนคือบรูซ เรารู้จักแบทแมนมานาน แบทแมนคือเพื่อนสนิทของเรา บรูซกับเราสนิทกัน เราแอบชอบบรูซ

 

เราแอบชอบแบทแมน!!!?

 

“บี...ฉันรู้สึกไม่สบาย”

 

ตึ่ง!!!! เคร้งงงง!!

 

 

เดทครั้งที่ 5 ---->  Status ----> ล่ม

 

 

-------------------------------(+1)

 

 

อายชะมัด ดันไปเป็นลมที่งานการกุศลแบบนั้น

 

คลาร์กนั่งกุมขมับอยู่บนโซฟาเก่าๆ ในอพาร์ทเม้นของตัวเองด้วยความละอายจากวีรกรรมในความกากประจำวันนี้ ซึ่งจากนักข่าว ดันผันตัวไปเป็นข่าวเสียเอง เขาโดนโลอิสเอ็ดไปยกใหญ่ตอนเห็นภาพบรูซอุ้มเขาออกจากงานแบบนั้น

 

น่าอายที่สุด!

 

ก๊อกๆๆ

 

วีรบุรุษแห่งเมโทรโพลิสสะดุ้งตัวโยน ชายหนุ่มเอามือทาบอกด้วยอาการอกสั่นขวัญแขวน

 

“แป๊บนึงครับ!”

 

 ใครมาหาเราเวลาแบบนี้นะ

 

หนุ่มแคนซัสเปิดประตูออกและพบเพื่อนสนิทของเขาในชุดเสื้อยืดกางเกงยีนส์ธรรมดา ดวงตาสีฟ้าใสราวกับน้ำแข็งคู่นั้นจ้องมองมาที่เขาด้วยแววตาที่สะท้อนแสงไฟนีออนที่เต็มเปี่ยมไปด้วยเปลวไฟแห่งชีวิต มันให้ความรู้สึกเหมือนกับว่าดวงตาคู่นั้นสามารถเห็นทะลุเข้ามาในจิตวิญญาณของเขาได้เพียงแค่ชายตา

 

เมื่อนึกถึงฉากถูกอุ้มในรูป คลาร์กก็รีบปล่อยกลอนประตูออกด้วยหัวใจที่เต้นแรงผนวกกับความงุนงงอย่างที่สุด ส่วนเจ้าของดวงงตาสีเย็นเฉียบเองก็ไม่ได้พูดอะไรสักคำ จู่ๆ ก็แทรกตัวเข้ามาในอพาร์ทเม้นท์ของคลาร์กราวกับเป็นเจ้าของบ้านเฉยเลย

 

หนุ่มชาวคริปโตเนียนปิดประตูแล้วเดินตามเข้าไปด้วยความรู้สึกสับสน

 

 “บรูซ?”

 

คนถูกเรียกวางถุงพลาสติกที่หิ้วมาด้วยบนโต๊ะรับแขก จากนั้นก็นั่งลงบนโซฟาตำแหน่งเดียว

กับที่เขานั่งกุมขมับเมื่อครู่เด๊ะ

 

มือเรียวคว้ารีโมทขึ้นกดเปิดทีวีช่องข่าว ใบหน้าสลักหันมามองเจ้าของบ้านด้วยคิ้วที่ขมวดมุ่นเล็กน้อย

 

“มานั่งสิ”

 

“อะ อืม”

 

คลาร์ก กระพริบตาปริบๆ แล้วนั่งลงข้างๆ บรูซ “เอ่อ บรูซ-”

 

เพื่อนสนิทของเขาแกะถุงพลาสติกออก ข้างในนั้นเป็นกล่องใส่พายแอปเปิ้ล 2 ชิ้น “ไปเอาช้อนมาให้หน่อยสิ”

 

“...โอเค” เขารีบบินไปเอาช้อนแล้วกลับมานั่งลงที่เดิมอย่างรวดเร็ว “บี-”

 

บรูซคว้าช้อนมาจากมือของเขาแล้วตัดพายแอปเปิ้ลเข้าใส่ปากของคลาร์กทันที ดวงตาสีฟ้าครามของหนุ่มคริปโตเนียนเบิกกว้าง บรูซค่อยๆ ดึงช้อนออกจากปากของเขาช้าๆ

 

อร่อย ไม่ใช่สิ!

 

“มันเกิดอะไรขึ้นบรูซ-”

 

“นายยังรู้สึกเหมือนเดิมหรือเปล่า” ใบหน้าสลักมองเขากลับมาด้วยแววตาที่เริ่มหมดความมั่นใจ “ที่รู้ว่าเป็นฉัน”

 

คลาร์กรีบคว้ามือของบรูซไปกุมไว้อย่างรวดเร็ว ความอบอุ่นจากมือของคนข้างๆ ทำเอาหัวใจดวงน้อยๆ ของเขาตอนนี้เต้นเร็วจนแทบจะทะลุออกมาได้ทุกเมื่อจนเขาแทบควบคุมไม่อยู่แล้ว

 

อา...บรูซเองก็ประหม่าไม่แพ้กับเราสินะ

 

ฮีโร่แห่งเมโทรโพลิสยิ้มกว้าง เขารู้สึกมีความสุขจนแทบอยากจะบินออกไปนอกโลกเลยทีเดียว

 

“แน่นอนสิบี”

 

เจ้าชายแห่งก็อทแธมผู้เป็นเพื่อนสนิทของเขาแย้มรอยยิ้มบางๆ ที่ละลายหัวใจของบุรุษเหล็กอีกครั้ง น้ำเสียงเข้มเอ่ยขึ้นเบาๆ เติมเต็มความรู้สึกอบอุ่นให้เขาจนล้นเปี่ยม

 

“งั้นเรามาเดทกันต่อมั้ย?”

 

เดทครั้งที่ 6 ---->  Status ----> Perfect!

 

 

 

 

** The End **


แก้ไขโดย Connor Anderson เมื่อวานนี้, 11:20 PM

  • Blaire Sutherland, Sophiabrittany Affluence และ Lawrence Walker ถูกใจสิ่งนี้

cH05MNK.jpg

หมายเลขตู้นิรภัย 3464


#19 Religion G. Amora

Religion G. Amora
  • นักเรียนบ้านเรเวนคลอ
  • 379 โพสต์
  • เลขประจำตัว 1090
    • ไม้: เอลเดอร์ | ยาว: 12"
      แกนกลาง: ขนหางนกฟินิกซ์
      ความยืดหยุ่น: ยืดหยุ่นดี

โพสต์เมื่อ 20 March 2019 - 10:58 PM

กิ้สสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสส สำเร็จละโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย น่ารักมากแง โอ้ย เลิฟฟิคเรื่องนี้ววว


kBoFO1M.png

TPO5lW.png

wfL5yxS.jpg

 

Religion G. Amora ɨ Revenclaw Year 1 ɨ Mamber Gamer Club ɨ Apartment Life [ Dijen Besttrix / Room 206 ] ɨ The Lost Knights [ Kalas / The Warden ]





0 สมาชิกกำลังอ่านกระทู้นี้

0 สมาชิก, 0 ผู้เยี่ยมชม, 0 สมาชิกที่ล่องหน