ไปที่เนื้อหา


รูปภาพ
โรลเพลย์

ป่าวู้ดแลนด์

โรลเพลย์

  • กระทู้นี้ถูกล็อค กระทู้นี้ถูกล็อค
มี 633 โพสต์ตอบกลับกระทู้นี้

#581 อีเมอร์สัน เอสเทอร์

อีเมอร์สัน เอสเทอร์
  • นักเรียนบ้านเรเวนคลอ
  • 24 โพสต์
  • เลขประจำตัว 3061
    • ไม้: สน | ยาว: 12 1/2"
      แกนกลาง: เอ็นหัวใจมังกร
      ความยืดหยุ่น: ดีดตัว

โพสต์เมื่อ 15 May 2019 - 09:51 PM

"มอร์แกนนายถึงขั้นทะเลาะกับดอกไม้เลยหรอเพื่อน

 

เขาเอ่ยเเซวมอร์แกนก่อนที่จะตั้งใจฟังสรรพคุณของต้นเวิร์มวู้ดที่เดย์ดาโน่นำมาปลูกและกำลังเล่าให้เขาและมอร์แกนฟัง

 

"นายสุดยอดไปเลยเดย์ดาโน่ ที่ฉันมาเจ้าดอกพีโอนีมาปลูกเพราะเห็นว่าเป็นสีชมพูสวยดีเท่านั้นเอง"

 

"แต่ฉันก็หวังว่ามันจะไม่ตายไปก่อนที่มาที่นี้ในอาทิตย์หน้าที่ฉันจะมานะ ฮ่าๆๆๆ"

 

ว่าแล้วก็ค่อยๆเอาต้นดอกไม้พีโอนีมาปลูกข้างๆต้นเวิร์มวู้ดของเดย์ดาโน่และต้นดอกไอริชของมอร์แกน อีเมอร์สันวางดอกไม้ลงไปในหลุมตื้นๆก่อนจะใช้กลบๆดินแล้วตบพื้นให้ดินแน่นๆพลางยิ้มอย่างอารมณ์ดี 

 

 

 

...อย่าเสียล่ะเจ้าพีโอนี...

 

ILVMMVo.png


Emerson

---------------

ตู้นิรภัยหมายเลข 7210


#582 Sanna K

Sanna K
  • นักเรียนบ้านสลิธีริน
  • 4 โพสต์
  • เลขประจำตัว 2493

โพสต์เมื่อ 15 May 2019 - 11:28 PM

"เฮ้อออ วันนี้ช่างเป็นวันที่อากาศดีจริงๆ"

ฉันถอนหายใจออกมาด้วยความสบายใจ และใช่เลยหล่ะฉันชอบมาเดินเล่นในป่านี้ 

ที่นี่เงียบสงบและยังมีดอกไม้สีสันสวยงาม

เสียงนกร้องเบาๆ กับแดดอ่อนๆยามเช้าแบบนี้มันทำให้ฉันมีความสุขซะจริง

"อ๊ะ นั่นดอกไอริสนี่ ว้าว สวยจัง มีใครมาปลูกไว้หรือเปล่านะ" ดอกไอริสสีม่วงกำลังเบ่งบานสวยงามไปทั่วป่า 

"อื้มม ฉันว่าฉันคิดอะไรดีๆออกแล้วหล่ะ" ฉันหยิบเมล็ดของดอกเวิร์มวู้ดออกมาจากกระเป๋า 

จากนั้นค่อยๆบรรจงฝังเมล็ดของมันลงไปในดินที่แสนอุดมสมบูรณ์นี้ 

ฉันคิดว่าดอกสีขาวๆของเจ้าเวิร์มวู้ดนี้ต้องเข้ากันได้ดีกับสีของดอกไอริสแน่ๆ

"โตไวๆนะ เจ้าเวิร์มวู้ดน้อย"  :) 

enaUA7Z.png


San.png


#583 Kathie Chang

Kathie Chang

    พนักงานต้อนรับร้านหม้อฯ

  • นักเรียนบ้านเรเวนคลอ
  • 399 โพสต์
  • เลขประจำตัว 1344
    • ไม้: แอปเปิ้ล | ยาว: 9 1/2"
      แกนกลาง: ขนหางยูนิคอร์น
      ความยืดหยุ่น: ปานกลาง

โพสต์เมื่อ 16 May 2019 - 05:09 AM

“แอฟฟริกัน ไวโอเล็ต”

เคธี่อุ้มกระถางต้นไม้สีน้ำตาลอ่อนที่รับมาจากภารกิจฤดูใบไม้ผลิของคุณคิงสลีย์
เดินเข้ามาในป่าวุ้ดแลนด์ครั้งแรกตอนเช้าตรู่ อากาศยังเย็นชื้น มีหมอกบ้างประปราย
ตามโคนของต้นไม้ .. ตอนนี้ในป่าวู้ดแลนด์เงียบสงัด อาจจะเพราะด้วยเวลาเช้าตรู่เช่นนี้
คงไม่มีใครออกมาเดินเล่นในช่วงเวลานี้ จะมีก็เพียงพวกสัตว์ตัวน้อย เช่นพวกนกน้อย
กลุ่มกระรอก และแรคคูน ออกมาหาอาหารในช่วงตอนเช้านั้นเอง


“ราชินีดอกไม้ในร่ม ชอบที่โล่งแจ้ง มีลมพัดผ่าน”
เคธี่พึมพำกับตัวเอง จากข้อมูลที่เธอได้อ่านเจอมาจากในอินเตอร์เน็ต
พร้อมกับมองซ้ายมองขวาเพื่อค้นหาตำแหน่งที่เหมาะสม
สำหรับเพื่อนตัวน้อยของเธอ

เธอเดินลึกเข้าไปในป่าสักครู่นึง และพบกับลานกว้าง บ้างเริ่มมีดอกไม้จากเพื่อนๆชั้นเรียนคนอืืน
เอามาปลูกไว้บ้างแล้ว..


“เอาหล่ะ! ตรงนี้แหละ” เคธี่ตัดสินใจวางต้นแอฟฟริกันไวโอเล็ต ลงที่พื้นดินกว้างตรงกลาง
“มีร่มเงาต้นไม้บัง.. แต่ลมพัดอยู่เรื่อยๆ อื้มม ดีมาก” เคธี่ชี้นิ้ว
ทำท่าทางวัดสเกลฮวงจุ้ยอย่างตั้งอกตั้งใจ


หลังจากตั้งกระถางต้นไม้แล้ว เคธี่พยายามเอาดินรอบๆมากลบ
และเดินเล่นแถวนั้นอยู่พักใหญ่ เพื่อหาก้อนกินก้อนกรวดสวยๆ มาเรียง
ไว้เป็นฐานรอบๆต้นไม้ที่เธอเพิ่งปลูก

“อื้ม แค่นี้น่าจะพอแล้ว” เคธี่สะบัดมือไล่สิ่งสกปรกออกและยืนเท้าสะเอว
เพื่ออมองผลงานชิ้นใหม่ที่เธอตั้งใจทำขึ้นมา


“ขอให้ออกดอกมาสวยๆ เพื่อเป็นสีสันให้กับที่นี้นะ”
เคธี่พูดกับต้นไม้ตรงหน้า และเดินกลับไปยังที่พัก...

HP1FkcR.png

Hn7ERFD.png

OSfAaaf.png

3Chh6gZ.png| รักษาการณ์ประธานชมรมประสานเสียง | 3313

GyowvFW.gif


#584 Violet Ulphinmort

Violet Ulphinmort
  • นักเรียนบ้านเรเวนคลอ
  • 39 โพสต์
  • เลขประจำตัว 3439
    • ไม้: เอล์ม | ยาว: 10 1/2"
      แกนกลาง: ขนหางยูนิคอร์น
      ความยืดหยุ่น: ปานกลาง

โพสต์เมื่อ 16 May 2019 - 10:47 AM

ยามเป็นเด็กทุกคนย่อมมีความสงสัยใคร่รู้ วีโอเลตก็เช่นกัน ครั้งหนึ่งเธอเคยถามพ่อของตัวเองว่าทำไมถึงตั้งชื่อนี้ให้กับเธอ กลับได้รับเป็นเพียงรอยยิ้มอ่อนโยนเขาบอกให้เธอไปลองดูดอกแอฟริกันไวโอเลตซึ่งปลูกไว้ในสวนของคฤหาสน์

 

ด้วยความอยากรู้เธอจึงนั่งเพ่งมันเป็นวันๆ จนกระทั่งปะป๊ามาเจอเขาบอกว่านึกถึงตอนที่เธอเกิดมาครั้งแรก...

 

'ตอนนั้นเป็นช่วงฤดูใบไม้ผลิ... ดอกแอฟริกันไวโอเลตเบ่งบานเต็มสวนสวยมากๆ เลยล่ะ' ดวงตานั้นเหม่อมองออกไป 'ดอกไวโอเล็ตมีความหมายที่ดี ไวโอเลตแทนความจริงใจ เชื่อใจ และความอ่อนน้อมถ่อมตน ที่บ้านเกิดของปะป๊ามีเรื่องเล่าด้วยนะ!'

 

หลังจากนั้นเขาก็บอกเรื่องบ้านเกิดซึ่งอยู่ญี่ปุ่นไม่หยุด...

 

วันนี้เป็นโอกาสดีวีโอเลตนั่งรถมายังป่าวู้ดแลนด์พร้อมกับกระถางดอกแอฟริกันไวโอเลตในมือ พื้นที่รอบๆ กลับเต็มไปด้วยดอกบลูเบลซึ่งสีคล้ายกัน

 

เธอเดินไปยังพื้นโล้งซึ่งไม่ได้มีดอกบลูเบลขึ้น ขุดดินบริเวณนั้นจนลึกลงไปได้ครึ่งฟุตก่อนจะนึดอกไม้ของตนออกจากกระถางใส่ลงไปและกลบรากมันด้วยดินเดิม

 

"ถึงจะอยู่ท่ามกลางความแตกต่าง ไวโอเลตจะยังคนเป็นดอกที่อ่อนน้อมและงดงามอยู่เสมอ" เธอยิ้มให้กับดอกไว้สีม่วงตรงหน้า "ไว้ฤดูใบไม้ผลิปีหน้าฉันจะมาหาแกใหม่นะ ถึงตอนนั้นช่วยเติบโตแผ่กระจายออกไปด้วยเถอะ"

 

ร่างเล็กผุดขึ้นยืนและหันหลังจากไป... เธอเองก็เช่นกันไม่จำเป็นต้องเหมือนใครคงความเป็นตัวเองไว้ ขณะเดียวกันก็ยังคงความจริงใจและอ่อนน้อมต่อผู้อื่น

 

เธอจะเฝ้ารอวันที่กลับมาดูมันอีกครั้ง... ในฤดูใบไม้ผลิปีหน้า

HP1FkcR.png


แก้ไขโดย Violet Ulphinmort 16 May 2019 - 10:50 AM

Only two things are infinite, the universe and human stupidity,


and I'm not sure about the former

ภาพที่โพสต์


#585 Guest_ChocballFaii_*

Guest_ChocballFaii_*
  •  พ่อมดแม่มดพเนจร
  • เลขประจำตัว 0

โพสต์เมื่อ 16 May 2019 - 11:17 AM

"ที่นี่อากาศ ดีจัง" ช็อคบอลคิดในใจ ช็อคบอลชอบบรรยากาศร่มรื่นแบบนี้มากเพราะไม่เคย
เจอที่ไหนสวยเท่าที่นี่มาก่อน ทั้งกลิ่นอายของดอกบลูเบลล์ และพื้นป่าที่เป็นสีม่วง

คิดได้ดังนั้น ช็อคบอล เลยทิ้งตัวลงนอนทันที และนอนหลับไปในที่สุด
แต่เมื่อเวลาผ่านไป ช็อคบอลเริ่มหิว จึงได้เริ่มต้นเสก อาหารขึ้นมาทานทันที
เมื่อกลิ่นอิ่มแล้ว ช็อคบอลก้ได้เดินไปเรื่อยๆอย่างไร้จุดหมายย
เมื่อรู้สึกว่าเต็มอิ่มกับบรรกาศแล้ว ช้อคบอล ก็ได้หายตัวกลับบ้านทันที

#586 Serenity

Serenity
  • นักเรียนบ้านกริฟฟินดอร์
  • 262 โพสต์
  • เลขประจำตัว 3625
    • ไม้: แบล็คทอร์น | ยาว: 11"
      แกนกลาง: ขนหางยูนิคอร์น
      ความยืดหยุ่น: อ่อนตัว

โพสต์เมื่อ 16 May 2019 - 12:04 PM

ฤดูใบไม้ผลิแล้ว
 
น่าเสียดายที่ปีนี้ไม่ได้กลับเกาหลี เด็กสาวรู้สึกคิดถึงต้นซากุระแทบขาดใจ ที่ผ่านมาพอเข้าสู่ฤดูนี้ทีไร ลมเย็นๆ จะพัดดอกซากุระสีชมพูอ่อนปลิวไหวไปตามสายลมเสมอ ยิ่งถ้าได้เอนหลังพิงลำต้นแข็งแรงแล้วอ่านหนังสือที่ชอบพร้อมจิบกาแฟไปด้วยแล้ว ยิ่งไม่มีอะไรมาเทียบได้เลย
 
เรนเดินตรงเข้าไปในป่าที่ดูเหมือนจะชื่อว่า "วู้ดแลนด์" ลมพัดเย็นสบาย ต้นไม้ใบหญ้าสีเขียวชะอุ่ม ดอกไม้สีม่วงที่เรนไม่รู้จักผลิบานสวยงาม เด็กสาวรู้สึกหลงรักฤดูนี้มากที่สุด แค่ได้มองก็มีความสุขแล้ว 
 
ขณะที่เดินตรงเข้าไปในป่าลึกขึ้นเรื่อย ๆ ระหว่างทางเด็กสาวเจอกระถางดอกไม้สีม่วงวางอยู่ ดินยังใหม่อยู่เลย นี่อาจเป็นหนึ่งในภารกิจที่นักเรียนใหม่จะต้องทำ เพราะงั้นเธอควรรีบดำเนินการให้เร็วที่สุด 
 
อา แต่บรรยากาศสบายขนาดนี้.. ไม่เห็นต้องรีบเลย ดอกไม้กับคุณคิงสลีย์ไม่ได้หนีไปไหนซะหน่อย รอเย็น ๆ หน่อยค่อยว่ากันอีกทีดีกว่า
 
คิดได้ดังนั้นเรนก็หาที่นั่งพักผ่อนใต้ต้นไม้สูงใหญ่ต้นหนึ่งซึ่งไม่ไกลจากดอกไม้สีม่วงที่เพื่อนคนอื่นนำมาปลูกไว้เท่าไรนัก น่าเสียดายที่ลืมหยิบหนังสือเล่มโปรดติดมือมาด้วย คงจะเพลินไม่น้อยหากได้มานั่งสงบจิตใจอ่านหนังสือดื่มด่ำไปกับบรรยากาศในฤดูใบไม้ผลิที่นี่

SERENITY | GRYFFINDOR | 2257 #ecd540 

olO7JF9.gif

 

 


#587 Gmma Ross

Gmma Ross
  • นักเรียนบ้านสลิธีริน
  • 51 โพสต์
  • เลขประจำตัว 1228
    • ไม้: แอสเพน | ยาว: 9 1/2"
      แกนกลาง: ขนหางนกฟินิกซ์
      ความยืดหยุ่น: แข็ง

โพสต์เมื่อ 16 May 2019 - 09:09 PM

"กว่าจะถึง หลับไปนานเลยนะเนี่ย"

เก็ทม่าเดินลงมาจากรถเมย์ที่ขับมานาน และมุ่งหน้าไปยังในป่าเพื่อที่จะไปอ่านหนังสือและเอาดอกไม้ที่เธอเอามานำไปปลูกยังที่ที่มันควรอยู่ เธอเดินเข้ามาเลยๆเนื่องจากตินนี้มืดแล้วจึงทำให้ไม่ค่อยมองเห็นแต่ก็มีไฟจากไฟฉายของเธอ และลมหนาวที่เป็นตอนกลางคืนจนตัวสั่น

"ปลูกตรงนี้เลยละกัน อยู่ตรงนี้นะเจ้าดอกไม้"

เด็กสาวเดินใกลเข้าไปเลยๆจนเจอที่คิดว่าสามารถปลูกดอกเจ้าฟีโอนี่ที่มีกลีบดอกเป็นสีชมพูสวย เด็กสาวย่อตัวลงแล้ววางดอกไม้ใส่ข้างตัวจึงหันไปค้นหาที่จุดที่เธอพบมาด้วยในกระเป๋าสะพาย จะบอกว่ากระเป๋าของเธอเหมือนของโดเรมอนก็ได้ ที่นี้มีบรรยากาศที่หนาวแต่ก็สดชื่นด้วยกลิ่นของป่าทำให้ผ่อนคลาย

เก็ท่าเริ่มลงมือขุดดินที่อยู่ตรงหน้าให้ลึกพอประมาณและนำเจ้าดอกไม้ไปวางลงในหลุมและกลบดินกลับอย่างดี พอเสร็จเด็กสาวลุ้นเอาที่ขุดของตนพันกับผ้าเก็บใส่กระเป๋าและปัดมือและลำตัวของเธอ เมื่อเธอเห็นว่าทุกอย่างเรียบร้อยเธอจึงเดินไปนั้งที่ต้นไม้ที่ไกลที่สุด และเริ่มอ่านหนังสือที่เหลือไม่กี่หน้ามาอ่านทันที

"นั่งอ่านให้จบและรีบกลับบ้านดีกว่า.."

#588 Frame Evans

Frame Evans
  • นักเรียนบ้านกริฟฟินดอร์
  • 45 โพสต์
  • เลขประจำตัว 4311
    • ไม้: สปรูซ | ยาว: 13"
      แกนกลาง: ขนหางนกฟินิกซ์
      ความยืดหยุ่น: ยืดหยุ่นดี

โพสต์เมื่อ 18 May 2019 - 09:09 PM

อ่าาา ~ ลมเย็นดีจัง เมอร์ฟิวด้า พึมพำกับตัวเอง พลางนั่งลงบนท่อนไม้ที่อยู่ข้างๆ ตัว "ไม่ได้สูดอากาศสดชื่นแบบนี้นานเท่าไหร่แล้วนะ" (พูดพึมพัมๆ เบาๆ) พลางเอนตัวแนบกับต้นไม้ใหญ่ข้างหลัง แล้วก็ค่อยๆ หลับตาลง "สบายดีจังแฮะ" เสียงลมพัดผ่านไป ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ต้นหญ้าโอนเอนไปตามแรงลม เสียงกิ่งไม้ใหญ่สั่นเบาๆ เขาหลับตาอยู่อย่างนั้น พลางครุ่นคิดเรื่องต่างๆ นาๆ ที่ค่อยๆ ไหลเข้ามาในหัว แล้วเผลองีบไป

2ST4WUe.png


#589 Itsariyaa

Itsariyaa
  • นักเรียนบ้านกริฟฟินดอร์
  • 3 โพสต์
  • เลขประจำตัว 4981

โพสต์เมื่อ 18 May 2019 - 09:55 PM

 "ที่นี้แหละ!!" ฉันฟุบตัวลองนอนตรงข้างๆต้นไม้ใหญ่ที่พอจะมีกิ่งก้านใบให้ฉันได้หลบแสงแดดอยู่บ้าง แต่ยังไม่ทันที่ตาจะปิด ก็พบบางสิ่งบางอย่างอยู่บนต้นไม้

"ตะ..ตัว อะไรหน่ะ!!" ฉันรีบสะดุ้งตัวขึ้นมานั่งอย่างรวดเร็ว และสิ่งที่ว่านั้นก็กระโดดลงมาจากต้นไม้อยู่ตรงหน้าฉัน "หวัดดี" คำสั้นๆง่ายๆหลุดออกมาจากชายคนหน้า "มาใหม่หรอ เธอน่ะ?" เขาถาม "ชะ..ใช่ นายเป็นใคร" ฉันถามพร้อมทำท่าทีสบายตัวไม่ได้เกร็งเหมือนก่อนหน้าแล้ว " สลิธีลิน ปี 2" อ๋า!! รุ่นพี่นิน่า 

"สวัสดีค่ะ รุ่นพี่"  ฉันยิ้มเพื่อแสดงความเป็นมิตร  "ศัตรู" และชายคนนั้นก็เดินออกไป ฉันได้แต่นั่งงงกับตัวเองจนไม่ได้วิ่งไปเรียกเขาไว้ 



#590 Godzilla

Godzilla
  • นักเรียนบ้านกริฟฟินดอร์
  • 25 โพสต์
  • เลขประจำตัว 4135
    • ไม้: ซีดาร์ | ยาว: 12"
      แกนกลาง: ขนหางยูนิคอร์น
      ความยืดหยุ่น: ดีดตัว

โพสต์เมื่อ 18 May 2019 - 11:20 PM

โอ๊ยยย อากาศดีชะมัดเลย อากาศดีจนง่วงซะแล้วเรา

 

ฉันนอนอยู่ตรงนี้มาสักพักนึงแล้ว มันอากาศดีมากๆเลย หลังจากเดินเที่ยวมาทั้งวันแล้วมานอนแบบนี้มันทำให้ง่วงเอามากๆเลยล่ะ

 

อยากจะเอาเตียงมาไว้ตรงนี้จริงๆเลย ห้าววววว เฮ้อ เผลอ หาวมาซะได้ แย่...ชะ..มัด....ฟี้....

 

ฉันบ่นกับตัวเองแล้วเผลอหลับไป....นี่ฉันจะตื่นตอนไหนกันล่ะเนี่ย??


GodzillaP

#591 Birdterkung

Birdterkung
  • นักเรียนบ้านเรเวนคลอ
  • 28 โพสต์
  • เลขประจำตัว 4314
    • ไม้: แอช | ยาว: 9 3/4"
      แกนกลาง: ขนหางนกฟินิกซ์
      ความยืดหยุ่น: ไม่ยอมงอ

โพสต์เมื่อ 19 May 2019 - 07:07 PM

ที่นี้ช่างน่าอยู่จริงๆ อากาศดีจริงๆ เหล่าดอกไม้ มีผีเสื้อมากมาย ป่าวู้ดเเลนด์

เบิร์ดมาสัมผัสครั้งเเรก น่าหลงไหลยิ่งนัก น่าหลับเสียจริง ผมเลยเผลอหลับไปเเบบไม่รู้ตัว หลับไปนานอยู่นะ ตื่นขึ้นมา เห็นผีเสื้อกำลังเกาะบนตัวผม ดอกไม้มีกลิ่นหอมมาก มันรู้สึกว่า เป็นตัวของเราเอง ผมอยากอยู่ที่นี่นานๆ เเต่ด้วยเวลาอันน้อยนิด ทำให้น้องเบิร์ดต้องจากที่นี้ไป เเต่ก่อนจากนั้น อยากบอกว่าที่นี่เป็นสถานที่ที่น่าประทับใจ อยากกลับมาอีกครั้ง  ป่าวู้ดเเลนด์ ดินเเดนมหัศจรรย์


ลายเซ็นของผมครับ รหัสตู้นิรภัย 7192

mqp3ZCR.png

72unZAM.png
swaLUFP.png

 


#592 Karina Type

Karina Type
  • นักเรียนบ้านสลิธีริน
  • 12814 โพสต์
  • เลขประจำตัว 530
    • ไม้: แอช | ยาว: 9 3/4"
      แกนกลาง: เอ็นหัวใจมังกร
      ความยืดหยุ่น: ยืดหยุ่นดี

โพสต์เมื่อ 20 May 2019 - 06:20 PM

คาริน่ายืนมองทิวทัศน์ของป่าวู้ดแลนด์ที่เธอไม่ได้มาเยือนเลยตั้งแต่ช่วงปิดเทอมของปีที่แล่ว เธอก้มมองนาฬิกาสลับกับท้องฟ้าที่เริ่มเปลี่ยนสี ก่อนที่จะพึมพำกับตีวเองเบาๆว่า

 

"ยังพอมีเวลาอยู่หน่อย แต่อยู่นานไม่ได้สินะ"

 

ว่าแล้วเธอก้ถอนหายใจออกมาเบาๆ แต่ก้ได้ความงดงามของดอกบลูเบลล์ที่บานสะพรั่งทำให้ลบเลือนความรู้สึกแย่ๆของตัวเองไปได้อย่างไม่ยากเย็น  และเริ่มปล่อยตัวไปใจไปกับธรรมชาติรอบตัว



#593 Olivia Tomasina

Olivia Tomasina
  • นักเรียนบ้านกริฟฟินดอร์
  • 26 โพสต์
  • เลขประจำตัว 1849
    • ไม้: เอล์ม | ยาว: 12 1/2"
      แกนกลาง: ขนหางนกฟินิกซ์
      ความยืดหยุ่น: ดีดตัว

โพสต์เมื่อ 20 May 2019 - 09:22 PM

ดอกบลูเบลล์สีม่วงที่บานสะพรั่งค่อยๆไหวเอนไปตามสายลม ...ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่แล้ว เธอค่อยๆไล่นิ้วไปตามดอกไม้ สูดกลิ่นหอมอ่อนๆ มันทำให้รู้สึกสดชื่นจริงๆ ไม่ว่าจะมากี่ครั้ง ธรรมชาติก็จะโอบอุ้มความรู้สึกของเธอเสมอ โอลิเวียค่อยล้มตัวลงนอนบนเสื่อที่เธอพกมาด้วย สายตามองไปบนฟ้า วันนี้มีเมฆหนาจับตัวกันเป็นก้อนๆ เธอชอบที่จะมองก้อนเมฆ และจินตนาการว่ามันเป็นรูปอะไร 

“ตรงนั้นเหมือนรูปยูนิคอร์นเลย สวยจัง” โอลิเวียคิดในใจ

“อ่ะตรงโน้นเหมือนโลมาเลย”เธอมองก้อนเมฆก้อนก้อนเล่า จนเผลอหลับไปในที่สุด...


5CF35E41-2C6B-4597-91CF-2E38344B19C1.jpg

 

ตู้นิรภัยหมายเลข 0197


#594 Frame Evans

Frame Evans
  • นักเรียนบ้านกริฟฟินดอร์
  • 45 โพสต์
  • เลขประจำตัว 4311
    • ไม้: สปรูซ | ยาว: 13"
      แกนกลาง: ขนหางนกฟินิกซ์
      ความยืดหยุ่น: ยืดหยุ่นดี

โพสต์เมื่อ 21 May 2019 - 09:24 PM

อ๊าาา ~ เฟรมลืมตาขึ้นท่าทางงัวเงียๆ เพราะอากาศในป่านี้ช่างเย็นสบายดีเหลือเกิน
เขานั่งครุ่นคิดอยู่นาน พลางได้ยินเสียงท้องของเขาร้อง โอ๊ะโอ หิวจังเลย

คิดได้เท่านั้นเฟรมก็รีบลุกขึ้น พร้อมเดินหาทางออกจากป่า ต่อให้อากาศจะดีแค่ไหนแต่ตอนนี้หิวมากต้องรีบกลับบ้านแล้วแหละคิดได้เท่านั้นเขาก็เดินตัวปลิวออกไป เฟรมเดินมาเรื่อยๆก็ได้เจอกับต้นไม้ใหญ่ที่มีเรื่องเล่าขานขนานนามเยอะแยะมากมาย
"โอ้โห ต้นใหญ่มากกกกก"

2ST4WUe.png


#595 Daneas Losifirst

Daneas Losifirst
  • นักเรียนบ้านกริฟฟินดอร์
  • 7 โพสต์
  • เลขประจำตัว 4500
    • ไม้: บีช | ยาว: 11"
      แกนกลาง: ขนหางนกฟินิกซ์
      ความยืดหยุ่น: แข็ง

โพสต์เมื่อ 23 May 2019 - 12:23 PM

อากาศยามบ่ายของวันนี้สดใสและน่าออกมาสูดอากาศแทนที่จะอุดอู้อยู่แต่ในที่พัก ยามบ่ายวันหนึ่ง แดเนียส โลซิเฟิร์สออกมาเดินเล่นเพียงลำพัง ระหว่างที่กำลังเรื่อยเปื่อยไร้จุดหมายอยู่นั้น เขาสะดุดตากับชายป่าแห่งหนึ่ง มีแสงสีม่วงส่องประกายออกมาจากภายในนั้น

 

สีม่วงเหรอ

ราวกับว่าแสงสีม่วงนั้นคือแม่เหล็กที่ดึงดูดความสนใจมายังเด็กชายอย่างน่าประหลาด เขาใช้เวลาตัดสินใจเพียงเสี้ยววินาที แล้วพาตัวเองไปตามแสงนั้น เขาเห็นชายป่าที่ต้นไม้ต่างๆ ขึ้นอย่างเป็นระเบียบกำลังทอดร่มเงา

และเขาก็ได้คำตอบแล้ว แสงสีม่วงนั้นคือสีจากดอกบลูเบลนั่นเอง มันสวยงามมากจนเขาบรรยายไม่ถูก งดงาม และมีเสน่ห์อย่างลึกลับ สายลมโชยอ่อนเข้ามาปะทะผิวขาวซีด มันส่งผลให้ดอกบลูเบลที่ขึ้นอยู่เต็มต้นปลิวไสวไปตามลม

 

"สวย... สวยมากเลย" น้ำเสียงของเด็กชายราวกับว่าเขากำลังตกอยู่ในห้วงแห่งความฝัน ดอกบลูเบลช่วยให้ป่านี้งดงามไร้ที่ติ

เขาได้ที่พักผ่อนแห่งใหม่เสียแล้วสื

ระหว่างที่กำลังดื่มด่ำกับความงดงามของผืนป่านั้น มีสัมผัสบางอย่างมากระทบที่ขาขวาของแดเนียส เมื่อเขาหันไปมอง ก็เจอกับร่างของลูกกระต่ายตัวจ้อยที่ใช้มือน้อยๆ ของมันดึงขากางเกงของเขาอยู่ ดวงตาสีดำแป๋วแหววของมันน่าเอ็นดูเหลือเกิน

"ว่าไง" เด็กชายพูด เขาคว้าร่างของกระต่ายน้อยมาอุ้มไว้อย่างเบามือ มันเหมือนจะอ้อนเขาอยู่หน่อยๆ ขยุกขยิกในมือของเขาเล็กน้อย ก่อนที่จะมันผล็อยหลับไป

ให้ตายสิ ที่นี่มันดีชะมัดเลย...



#596 Karina Type

Karina Type
  • นักเรียนบ้านสลิธีริน
  • 12814 โพสต์
  • เลขประจำตัว 530
    • ไม้: แอช | ยาว: 9 3/4"
      แกนกลาง: เอ็นหัวใจมังกร
      ความยืดหยุ่น: ยืดหยุ่นดี

โพสต์เมื่อ 24 May 2019 - 02:18 PM

"เสื่อ ขนม น้ำ พร้อม ส่วนทำเล เอาเป็นตรงนั้นดีกว่า"

 

คาริน่าเอ่ยขึ้นมากับตัวเองพร้อมกับมองไปหาที่ว่างๆเพียงพอจะปูเสื่อปิกนิก และเรียกที่หมายได้ เธอจึงจัดการปูเสื่อและเอาขนมออกมาวางเรียงเอาไว้อย่างร่าเริง แน่นอนว่าตัวเธอนั้นไม่ลืมที่จะหยิบหนังสือนิยายที่เตรียมเอาไว้มาเปิดอ่านฆ่าเวลาอย่างเพลิดเพลิน แม้ว่าจะมีบางครั้งขณะที่กำลังนั่งเล่นอยู่นั้นแอบคิดว่าคงจะดีไม่ใช่น้อยถ้าเกิดมีคนอื่นมาเที่ยวเล่นด้วยกันอย่างนี้

 

"ไว้ลองชวนดูดีกว่า"

 

เธอเอ่ยพึมพำกับตัวเองก่อนที่จะหยิบเอาโทรศัพท์มือถือออกมาส่งข้อความไปแม้จะไม่รุ้ว่าจะได้รับการตอบรับหรือเปล่า



#597 Dayan

Dayan
  • กักบริเวณ
  • 3 โพสต์
  • เลขประจำตัว 2685
    • ไม้: ไซเปรส | ยาว: 13"
      แกนกลาง: ขนหางนกฟินิกซ์
      ความยืดหยุ่น: ยืดหยุ่นดี

โพสต์เมื่อ 24 May 2019 - 04:40 PM

สวบ! เสียงดายันก้าวเท้าลงบนผืนหญ้าสีเขียวเข้ม เธอก้าวเดินไปเรื่อยๆจนบัดนี้สองข้างทางเผยให้เห็นดอกบลูเบลล์สีม่วงสดใสที่กำลังบานสะพรั่งสุดลูกหูลูกตาของเธอ ดายันยืนมองเพื่อนนักเรียนจากบ้านเดียวกันที่มาเป็นกลุ่มๆ กำลังนั่งบนเสื่อจากหนังโทรล์ที่เตรียมมา บางกลุ่มนั่งเล่นหมากรุกพ่อมด บางกลุ่มนั่งพูดคุยเกี่ยวกับกิจกรรมตอนปิดเทอมกันอย่างสนุสนาน ดายันรู้สึกสนุกตามไปด้วย แต่เธอก็ไม่ได้คิดจะเข้าร่วมวงกับใคร แม้แต่ปีเตอร์ เครสเซนเดิร์ส เด็กชายจากบ้านกริฟฟินดอร์ที่เธอเรียนวิชาเดียวกันกับเขาทุกคาบจะร้องเรียกให้เธอมาร่วมวงด้วย

 

ปีเตอร์ : เฮ้!!! ดายัน!!! มานั่งกับพวกเรามั้ย คุณยายของทริสตองอบเค้กหินมาให้ล่ะ อร่อยมากเลย!

 

ดายันเหลือบมองไปที่ทริสตอง เด็กชายแว่นหนาที่ไม่ค่อยสุงสิงกับใคร ในมือถือเค้กหินดูน่าอร่อย

 

ดายัน : ไม่ล่ะปีเตอร์...ฉันแวะมาสูดอากาศแล้วก็กะจะเก็บดอกบลูเบลล์ไปให้คุณพ่อน่ะ

ปีเตอร์ : เสียดายจัง...ไม่เป็นไร ดอกบลูเบลล์จะบานอีกตั้งหลายวัน ไว้มากันอีกนะ

 

          ดายันพยักหน้าและยิ้มให้ปีเตอร์แล้วจึงเดินผ่านไป อันที่จริงเธออยากร่วมวงกับปีเตอร์ใจจะขาด แต่เธอมีเรื่องสำคัญที่ต้องทำ ความจริงมันก็ไม่ได้สำคัญมากมายนัก มันเป็นความต้องการส่วนตัวของเธอเอง     ในตอนที่เธอกลับไปหาแม่ที่กรีซเมื่อปีที่แล้วก่อนจะเข้าเรียนที่ฮอกวอตซ์ แม่ของเธอได้เล่าเรื่องของฮอกวอตซ์เท่าที่รู้ให้เธอฟัง ในครั้งที่แม่ของเธอออกท่องเที่ยวไปตามทะเลต่างๆทั่วโลก จนเดินทางมาถึงทะเลของแถบนี้ แม่ของเธอได้ขึ้นมาบนบกและทำเสมือนว่าตนเป็นผู้วิเศษธรรมดาทั่วไป แม่ของเธอเดินท่องเที่ยวอย่างเพลิดเพลินในดินแดนที่ไม่เคยรู้จักจนกระทั่งได้มาเจอป่าวู้ดแลนด์ ทีที่ซึ่งเต็มไปด้วยดอกไม้สีม่วงสวยงามที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน เธอมีความสุขมาก เธอเก็บดอกไม้สีม่วงมาทำเป็นมงกุฎอย่างสนุกสนาน เธอเดินเข้าไปในป่าลึกเรื่อยๆ จนกระทั่งไปเจอทะเลสาบกว้างกลางป่า ผืนน้ำสะท้อนแสงระยิบระยับสวยงาม เธอไม่รอช้าที่จะกระโดดลงไปแหวกว่าย เธอดำลงไปก้นทะเลสาบและพบว่ามันสวยงามมาก เธอไม่เคยเห็นก้นทะเลสาบที่สวยงามเช่นนี้มาก่อน 

        

         ดายันเดินลึกเข้าไปในป่าอย่างสำราญใจ จนกระทั่งเธอรู้สึกถึงไอเย็นของน้ำ ใช่แล้ว บัดนี้ เธอได้มายืนอยู่ตรงหน้าทะเลสาบกว้างใหญ่ หมู่ปลาแหวกว่ายในน้ำใสพลางส่งเสียงเชิญชวนให้เธอลงไปแหวกว่าย(ใช่แล้ว ดายันคุยกับปลาได้) เธอถอดเสื้อคลุมออก และกระโดดลงไปในทะเลสาบ ท่อนล่างของเธอที่ก่อนหน้านี้เคยเป็นขา บัดนี้ได้กลายเป็นหางยาวสีฟ้าสดใส มีเหลื่อมสีม่วงระยิบระยับ เธอแหวกว่ายอย่างเป็นสุข ในลอนดอนที่เธออยู่นั้น ที่ที่เธอจะสามารถว่ายน้ำได้ก็มีแค่สระว่ายน้ำในบ้านขนาด 2 เมตร x 25 เมตรเท่านั้น เทียบกับทะเลสาบกว้างใหญ่แบบนี้ไม่ได้เลย   เธอคิดพลางดำลงไปก้นทะเลสาบ มันสวยมากจริงๆ สวยกว่าที่แม่เล่าให้ฟังหลายเท่า ผ่านไปไม่รู้กี่ชั่วโมงที่เธอหายไปในทะเลสาบแห่งนั้น


Dayan E.

#598 EunSangAh

EunSangAh
  • นักเรียนบ้านสลิธีริน
  • 15 โพสต์
  • เลขประจำตัว 1776
    • ไม้: เกาลัด | ยาว: 8 1/2"
      แกนกลาง: เอ็นหัวใจมังกร
      ความยืดหยุ่น: โค้งงอ

โพสต์เมื่อ 24 May 2019 - 11:19 PM

" ที่นี่น่ะเหรอ ป่าวู้ดแลนด์ "

อึนซังเดินเข้มายังเขตป่า ที่มีหมอกปกคลุมเล็กน้อย อากาศโดยรอบเย็นลงเหมือนอยู่กันคนละโลก

" ฟู่~ หนาวชะมัด "

เธอกระชับเสื้อโค้ทตัวใหญ่ เพื่อเพิ่มความอบอุ่นให้ร่างกาย พร้อมกับถอดแว่นกันแดดคู่ใจออก เพื่อชมทัศนียภาพข้างหน้า

 

พื้นป่าสีม่วงที่ถูกปกคลุมด้วยดอกบลูเบลล์ที่บานสะพรั่งนับล้านๆดอก มันชั่งสวยงาม ราวกับท้องฟ้ายามค่ำคืนที่ไร้ดาว

อึนซังสูดลมหายใจเข้าเพื่อรับอากาศบริสุทธิ์ พร้อมกับกลิ่นดอกบลูเบลล์ที่หอมตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ

เธอยืนอยู่ซักพัก แล้วก็เดินไปนั่งอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ใกล้ๆ พร้อมกับหยิบหนังสือนวนิยายเล่มโปรดของเธอออกมา

" นั่งอยู่นี่ซักพักละกัน "

เธอพึ่มพำก่อนที่จะกางหนังสือออก พลิกไปหน้าที่อ่านค้างไว้ เพียงเวลาไม่กี่นาที เธอก็ตกอยู่ในห้วงของนวนิยายที่เธอกำลังอ่าน โดยไม่ได้สนใจสิ่งรอบข้างอีกเลย


 EUNSANG AH 

              Gringotts Wizarding Bank  No.2444

ada3ad739933c5fa37ebc9aaa5cf60d642b8cc6c


#599 Karina Type

Karina Type
  • นักเรียนบ้านสลิธีริน
  • 12814 โพสต์
  • เลขประจำตัว 530
    • ไม้: แอช | ยาว: 9 3/4"
      แกนกลาง: เอ็นหัวใจมังกร
      ความยืดหยุ่น: ยืดหยุ่นดี

โพสต์เมื่อ 26 May 2019 - 12:20 PM

คาริน่าค่อยๆเดินชมป่าวู้ดแลนด์อย่างไม่รีบร้อนเท่าไหร่ แม้ว่าตามความเป็นจริงแล้ว มันเป็นเรื่องที่แปลกๆไม่น้อยก้ตามที่มาเดินป่าตอนเที่ยงตรงอย่างนี้ แต่เนื่องจากร่มไม้ต่างๆนั้นจึงทำให้ไม่ร้อนเท่าไหร่นัก และสายลมเย็นๆที่พัดผ่านร่างของเธอ เธอยิ้มออกมาอย่างผ่อนคลายขณะที่ค่อยๆเดิน จากนั้นเธอจึงทรุดตัวลงนั่งที่โคนต้นไม้ต้นหนึ่งแล้วหยิบเอาหนังสือการ์ตูนเล่มหนึ่งจากในกระเป๋ามาอ่าน แล้วตัวเธอจึงเข้าไปอยู่ในโลกของวรรณกรรมโดยไม่สนใจสิ่งที่อยู่รอบกายตัวเอง

#600 Minnie

Minnie
  • นักเรียนบ้านเรเวนคลอ
  • 3 โพสต์
  • เลขประจำตัว 4962

โพสต์เมื่อ 26 May 2019 - 05:03 PM

ว้าวววว นี่หรอป่าวู้ดแลนด์ สวยใช่ย่อยนะเนี้ย ยิ่งเป็นช่วงฟดูใบไม้ผลิแบบนี้ มีต้นไม้แปลกตานานาพันธ์ุ ออกดอกเต็มไปหมด

 

 

 มินนี่เดินชมดอกไม้ พืชต่างๆ ด้วยความเพลิดเพลินตา และเธอก็หลงไหลไปตามกลิ่นดอกไม้และ กลิ่นอากาศบริสุทธิ์ ที่มากับสายลมเย็นที่พอสบายตัว

 

 

ฉันไม่เคยเจอป่าที่ไหนสดชื่นขนาดนี้มาก่อนเลยสงสัยจะต้องมาบ่อยๆแล้วสิ พอมาที่นี้แล้วทำให้ลืมเรื่องที่เครียดทุกอย่างเลยแหะ

 

 

เธอได้สูดอากาสอันสดชื่นเข้าอย่างเต็มปอดแล้วจึงถอนหายใจออกมา


Minnie





ติดแท็กอย่างน้อยหนึ่งแท็กหรือให้มากกว่าคีย์เวิร์ดเหล่านี้: โรลเพลย์

0 สมาชิกกำลังอ่านกระทู้นี้

0 สมาชิก, 0 ผู้เยี่ยมชม, 0 สมาชิกที่ล่องหน